Otwórz menu główne

Koszary Kantonistów[1], także Koszary Inwalidów[2] – budynek na terenie Łazienek Królewskich w Warszawie. Siedziba Muzeum Łowiectwa i Jeździectwa.

Koszary Kantonistów
Obiekt zabytkowy nr rej. decyzja nr A-2/17 Wojewódzkiego Mazowieckiego Konserwatora Zabytków z 28 lipca 1973 r.
Ilustracja
Koszary Kantonistów
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Adres ul. Szwoleżerów 9
Styl architektoniczny klasycystyczny
Architekt Jakub Kubicki lub Wilhelm Henryk Minter
Kondygnacje 2
Rozpoczęcie budowy 1826
Ukończenie budowy 1828
Pierwszy właściciel Cesarstwo Rosyjskie
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Koszary Kantonistów
Koszary Kantonistów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Koszary Kantonistów
Koszary Kantonistów
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Koszary Kantonistów
Koszary Kantonistów
Ziemia52°12′48,6″N 21°02′21,0″E/52,213500 21,039167

OpisEdytuj

Budynek na planie wydłużonego prostokąta został wzniesiony w latach 1826–1828[3]. Projektantem był Jakub Kubicki lub Henryk Minter[3].

Jest to podpiwniczony budynek koszarowy o dwóch kondygnacjach i strychem użytkowym. Ma prosty, klasycystyczny wygląd.

Według Encyklopedii Orgelbranda kantonista to kandydat, przeznaczony do służby wojskowej, wybierany jako rekrut z pewnego okręgu czyli kantonu[4]. Znaczenie to odnosi się do zasad poboru do armii pruskiej wprowadzonych w 1733 przez Fryderyka I i obowiązujących do 1813.

Od 1 lipca 1983 w budynku mieści się Muzeum Łowiectwa i Jeździectwa.

PrzypisyEdytuj

  1. Juliusz A. Chrościcki, Andrzej Rottermund: Atlas architektury Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 1977, s. 87.
  2. Izabela Zychowicz, Jadwiga Abramowicz: Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie. Warszawa: Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie, 2013, s. 181. ISBN 978-83-935584-3-8.
  3. a b Marek Kwiatkowski: Wielka księga Łazienek. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2000, s. 144. ISBN 83-7255-684-9.
  4. Warszawa 1900, tom VIII, s. 86

Linki zewnętrzneEdytuj