Otwórz menu główne

Kotów (województwo podkarpackie)

wieś w województwie podkarpackim

Kotów – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, w gminie Bircza[3][4]. Leży na Pogórzu Przemyskim, w dolinie bezimiennego potoku, wypływającego spod góry o nazwie Bosaczka (454 m.) i uchodzącego do Stupnicy w Starej Birczy.

Kotów
Cerkiew (2018)
Cerkiew (2018)
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat przemyski
Gmina Bircza
Liczba ludności (2011) 119[1][2]
Strefa numeracyjna 16
Kod pocztowy 37-740
Tablice rejestracyjne RPR
SIMC 0599304
Położenie na mapie gminy Bircza
Mapa lokalizacyjna gminy Bircza
Kotów
Kotów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kotów
Kotów
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Kotów
Kotów
Położenie na mapie powiatu przemyskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu przemyskiego
Kotów
Kotów
Ziemia49°43′48″N 22°24′16″E/49,730000 22,404444

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie przemyskim.

Kotów powstał w XV wieku na terenie dóbr birczańskich Jerzego Matiaszowicza herbu Gozdawa. We wsi pozyskiwana była sól z występujących tu źródeł solnych. W XVI wieku pracowały tu "dwa okna do dobywania surowicy i cztery wielkie wieże, na których przez cały rok oprócz żniw i wielkich świąt robiono sól do flisu, wbijając ją w beczki". W 1565 roku istniały tu 2 okna i 4 wieże solne należące do żupy solnej kotowskiej[5], od 1570 roku część żupy drohobyckiej[6].

W XIX wieku właścicielem był Stanisław Schmidt. W połowie XIX wieku właścicielem posiadłości tabularnej w Kotowie byli Jerzy i Wiktoria Porębalscy[7] (także Porembalscy). Działała tu też wtedy huta szkła butelkowego.

W 1785 Kotów miał powierzchnię 6,76 km² i miał 158 mieszkańców (145 unitów i 13 rzymskich katolików), w 1921 - liczył 83 domy i 481 mieszkańców (360 wyznania gr-kat., 110 rz-kat., 10 mojż.) Większość ukraińskich mieszkańców została przesiedlona na Ukrainę w roku 1946 na mocy polsko-ukraińskiego porozumienia o wymianie ludności.

Na przełomie XIX i XX wieku właścicielami Kotowa oraz pobliskiej Rudawki była rodzina Porembalskich, a następnie Henryk Kapiszewski.

We wsi znajduje się kilka domów prywatnych, budynki po zlikwidowanym PGR oraz resztki cerkwi. Drewniana cerkiew greckokatolicka pw. św. Anny (Conception of St. Anna) zbudowana była w 1925 w miejscu wcześniejszej cerkwi pod tym samym wezwaniem. Cerkiew konstrukcji zrębowej zbudowana jest na planie krzyża z centralną kopułą na ośmiobocznym bębnie. Po wojnie użytkowana była przez PGR jako magazyn, obecnie w ruinie.

Osobny artykuł: Cerkiew św. Anny w Kotowie.

Kotów w roku 1929Edytuj

  • Właściciele ziemscy: Schieber Stef. i Kertos S. (182 ha), Spelt Jakób i Garski Norbert (106 ha)
  • Lasy - eksploatacja: Intrator P.
  • Różne towary: Hadyniak D.
  • Tytoniowe wyroby: Kasprzyk A.
  • Wyszynk trunków: Gromot Ił.

Źródło: "Księga adresowa Polski z 1929 roku"

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Portal polskawliczbach.pl
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2018-04-07].
  3. GUS. Wyszukiwarka TERYT
  4. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. Aleksander Jabłonowski, Ziemie ruskie. Ruś Czerwona. W: Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. VII. Cz. II-a. Warszawa, 1903, s. 461.
  6. Jan Rutkowski, Z dziejów żup ruskich za Zygmunta Augusta, w: Księga ku czci Oswalda Balzera, tom II, Lwów 1925, s. 5 [369].
  7. Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: Karol Wild, 1855, s. 97.

Linki zewnętrzneEdytuj

Kapliczka - Kotów
 
Kapliczka
 
Kapliczka
 
Kapliczka - Krzyż