Schemat kotwicy Halla
Kotwica Halla

Kotwica Halla – patentowa konstrukcja kotwicy składająca się z trzonu oraz ruchomych łap.

Wykonywana jest z kutej bądź odlewanej stali. Zamocowane na zawiasie łapy wychylają się o kąt ok. 45° w obie strony, dzięki temu kotwica ta zajmuje mało miejsca na pokładzie i jest łatwa w obsłudze i zawsze gotowa do użycia. Ruchomy trzon umożliwia również mocowanie kotwicy w kluzie kotwicznej. Ze względu na swoją znaczną masę ale stosunkowo małą siłę trzymania kotwica Halla stosowana jest na mniejszych statkach i dużych jachtach.

W odróżnieniu do kotwicy admiralicji, kotwica Halla po rzuceniu nie wystaje z dna, ponieważ łapy są zagłębione w dno trzon na długim łańcuchu leży na dnie co uniemożliwia zaplątanie się w nią łańcuchów czy lin.

Dla zwiększenia jej skuteczności (i każdej innej kotwicy) można zastosować tzw. "prosiaka", czyli obciążenia jej liny lub łańcucha, który dobija do dna jej trzon, a tym samym gwarantuje prawidłowy kąt wbijających się w dno łap. Jednak kluczowym momentem dla prawidłowej pracy każdej kotwicy jest odpowiednia długość łańcucha lub liny kotwicznej. Przy łańcuchu - 4 maksymalne głębokości w danym miejscu, jeżeli lina i łańcuch to 6 głębokości w dobrych warunkach pogodowych; przy silnym wietrze i fali należy te długości zwiększyć.

Współcześnie odmiany kotwicy Halla (m. in. kotwica Bayersa, Union-Becker, Dreadnought, Stokesa, Danfortha, Martina, Taylora, Admirality Standard Stckless) stanowią najpopularniejszą grupę kotwic stosowanych zarówno na śródlądziu, jak i wodach morskich czy oceanicznych.

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Jerzy W. Dziewulski: Wiadomości o jachtach żaglowych. Warszawa: Alma-Press, 2008, s. 220-221. ISBN 978-83-7020-358-0.
  • Franciszek Haber: Vademecum żeglarza i sternika jachtowego. Warszawa: WILGA, 2004, s. 33. ISBN 83-7375-197-1.