Otwórz menu główne

Kotwicz (Ćwieki, Kotłicz, Kottwitz, Kotwic), polski herb szlachecki.

Kotwicz
Kotwicz
Alternatywne nazwy Ćwieki, Kotłicz, Kottwitz, Kotwic
Pierwsza wzmianka 1357 (pieczęć) 1422 (zapis)
Herbowni
Bandziński, Bodner, Bohusz, chmielnik, Czaplicki, Dłuski, Dulski, Dzieganowski, Geppert, Gilewicz, Gilewski, Gołycki, Gorczyński, Grodliński, Hemindowki, Henikowski, Herniczek, Ipohorski, Kalecki, Kalicki, Kaleczyński, Kalenkowicz, Kęsmiński, Kolecki, Komorowski, Kotwicki, Kotwicz, Krzycki, Kuczuk, Kunikowski, Lenkiewicz, Majchrzyk[potrzebny przypis], Marchlewski[1][2], Mikosza, Muchliński, Muczyński, Olbrotowski, Onichimowski, Pochner, Radomicki, Silheim, Silchen, siestrzencowicz, Skibiński, Smolnik, Smulikowski, Strupiński, Strzała, Swęderski, Sylchanowski, Szykier, Tołkacz, Wężykowski, Wilkowski, Wryszkolski, Wyrzykowski, Załucki[potrzebny przypis], Zdzitowiecki, Zeceleraty, Zgorski[3]

Spis treści

Opis herbuEdytuj

Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:

W polu srebrnym pas czerwony[4].

Klejnot ramię zbrojne z mieczem.

Labry srebrne, podbite czerwienią.

Inne odmiany tego herbu to:[3]

  • w polu czerwonym pas srebrny - posługiwali się nią Kaleczyńscy
  • w polu srebrnym pas czarny - posługiwali się nią Kojatowicze, Lankiewicze, Niesieccy, Ostrowscy, Strupińscy, Tołkacze

Najwcześniejsze wzmiankiEdytuj

Pierwsza wzmianka o herbie Kotwicz pochodzi z 1281 roku, kiedy dwaj bracia z domu austriackiego zwani Pohnerami pieczętujący się herbem Kotwicz przybyli na ziemie śląskie.

Najstarsza znana pieczęć średniowieczna pochodzi z 1357 r. - Jana, biskupa poznańskiego. Najstarsza wzmianka sądowa pochodzi z 1422 r.[3]

HerbowniEdytuj

 
Herb Kotwicz (odmiana Strzała VI) w zamku w Baranowie Sandomierskim

Bandziński, Bodner, Chmielnik, Ćwieki, Czaplicki, Dłuski, Dzieganowski, Gilewicz, Gilewski, Gilowski, Golicki, Głanicki, Gołaniecki, Gołycki, Gorczyński, Grodlinski, Hajański, Hełmidowski, Hemidowski, Herniczek, Hoitkiewicz, Ibrański, Ippohorski, Ippohorski-Lenkiewicz, Pochorski-Łenkowicz, Jasiecki, Jasieniecki, Jedlecki, Kalecki, Kalenkowski, Kalęcki, Kalęczyński, Kaliniewicz, Kalęnczyński, Kęsmiński, Kęśmiński, Kolinkiewicz, Komorowski, Korycki, Korzycki, Kotficz, Kotwicki, Kotwicz, Krzycki, Kunikowski, Lenkiewicz, Łenkowicz, Linkiewicz, Majchrzyk[potrzebny przypis], Marchlewski[1][5], Mikosza, Mąkoliński, Muchlicki, Muchliński, Muczyński, Olbrotowski, Pochner, Radomicki, Remar, Sasin, Siestrzencowicz, Silheim, Silhen, Smolicki, Smolik, Smulikowski, Strupiński, Strzaliński, Strzała, Swęderski, Sylchanowski, Sylchen, Temric, Tołkacz, Tylkowski, Wężykowski, Wilkowski, Wryszkolski, Wryszkowski, Wyrzykowski, Załucki[potrzebny przypis], Zceleraty, Zeceleraty, Zgorski, Zgórski, Zukiński, Żukiński, Żukliński

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Marchlewscy przypisywali sobie herb Kotwicz według Dworzaczka
  2. Genealogia Polska - Polish Genealogy: Marchlewscy
  3. a b c Andrzej Kulikowski: Wielki herbarz rodów polskich. Warszawa: Świat Książki, 2005, s. 230. ISBN 83-7391-523-0.
  4. W heraldyce zachodniej, pas jest jedną z najwyżej cenionych zaszczytnych figur heraldycznych
  5. Genealogia Polska - Polish Genealogy: Marchlewscy

Linki zewnętrzneEdytuj