Skałkowa krócica o trzech lufach

Krócica – krótka odprzodowa broń palna z zamkiem skałkowym lub kapiszonowym.

OpisEdytuj

W odróżnieniu od pistoletu cała część zamkowa krócicy była w praktyce rodzajem żelaznej skrzynki, zaś kurek (pojedynczy lub podwójny) i panewka z krzesiwem lub kominek z kapiszonem znajdowały się na wierzchu części zamkowej. Krócice były typową bronią przeznaczoną do samoobrony, stąd też nazywane są czasem pistoletami podróżnymi. Produkowane były także w wersjach o dwóch, trzech lub czterech lufach, najczęściej niegwintowanych. Często spotyka się egzemplarze bogato dekorowane.

Krócice kapiszonowe często miały języczek spustowy zatrzaskowy, tworzący po zamknięciu od spodu części zamkowej gładką powierzchnię.

Krócice były używane w XVII i XVIII wieku, głównie do samoobrony[1].

PrzypisyEdytuj

  1. Wielka Encyklopedia PWN. Tom 15. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, s. 37. ISBN 83-01-13794-0.