Królestwo Majorki

Królestwo Majorki – utworzone zostało na mocy testamentu króla Aragonii Jakuba I Zdobywcy w 1262 r., jako przyszłe królestwo dla młodszego syna Jakuba II.

Królestwo Majorki
Reino de Mallorca
12621349
Flaga Królestwa Majorki
Herb Królestwa Majorki
Flaga Królestwa Majorki Herb Królestwa Majorki
Położenie Królestwa Majorki
Język urzędowy

język kataloński

Stolica

Perpignan

Ustrój polityczny

monarchia

Głowa państwa

król Jakub III

Powierzchnia
 • całkowita


4992 km²

Liczba ludności (1293)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia


ok. 50 000
ok. 10 osób/km²

oddzielenie na mocy testamentu Jakuba I

od Aragonii
1262

Aneksja

przez Aragonię
1349

Religia dominująca

Katolicyzm

Królestwo obejmowało wyspy Majorka, Minorka i Ibiza oraz krainy Roussillon i Cerdanya. Królowie Majorki nosili też tytuł władców miast Montpellier, Carladès(fr.) i Aumelas. Stolica królestwa znajdowała się w Perpignan[1].

Na skutek inwazji aragońskiej w latach 1285–1286 Królestwo Majorki utraciło hrabstwa Roussillon i Cerdanya, zachowując jedynie Baleary. Po 1298 królestwo na powrót przejęło dawne posiadłości. W 1344 król Aragonii Piotr IV dokonał inwazji na Majorkę i uwięził króla Jakuba III. Po śmierci Jakuba III w 1349 Królestwo Majorki zostało oficjalnie połączone z Aragonią. Formalnie tytuł królów Majorki zachowały do swojej śmierci dzieci Jakuba III.

Lista królów MajorkiEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Andrzej Wyrobisz, Królestwo Majorki, „Mówią wieki”, nr 7 z 1982, s. 30-34
  2. W większości obcojęzycznych opracowań lista władców Majorki zaczyna się od Jakuba I Zdobywcy, będącego jednocześnie królem Aragonii i stąd jego syn jest nazywany Jakubem II z Majorki. Natomiast w polskiej historiografii przyjmuje się niekiedy, że pierwszym królem Majorki był dopiero syn Jakuba I Zdobywcy – właśnie Jakub i to on jest „Jakubem I”.
  3. Syn Jakuba III, Jakub do swej śmierci w 1375 używał tytułu króla Majorki.