Królestwo Zjednoczonych Niderlandów

Królestwo Zjednoczonych Niderlandów (nid. Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, fr. Royaume-Uni des Pays-Bas) – nieoficjalna nazwa europejskiego państwa utworzonego decyzją kongresu wiedeńskiego w 1815 roku. Oficjalna nazwa to Królestwo Niderlandów.

Koninkrijk der Nederlanden
Royaume des Belgiques

Królestwo Niderlandów
1815–1830/1839[a]
Flaga Królestwa Niderlandów
Godło Królestwa Niderlandów
Flaga Królestwa Niderlandów Godło Królestwa Niderlandów
Położenie Królestwa Niderlandów
Język urzędowy niderlandzki, francuski
Stolica Haga i Bruksela
Ustrój polityczny Monarchia konstytucyjna
Typ państwa Królestwo
Ostatnia głowa państwa król Wilhelm I
Jednostka monetarna gulden holenderski
Utworzenie na mocy decyzji Kongresu Wiedeńskiego 13 lutego 1815
Oderwanie się Belgii
• ogłoszenie

• uznanie

4 października 1830
19 kwietnia 1839
  1. uznanie niepodległości Belgii w traktacie londyńskim

Powstało na terenach byłych Niderlandów Austriackich, Republiki Zjednoczonych Prowincji oraz diecezji Liège. De facto należał do niego również Luksemburg – formalnie niezależne księstwo, związane unią personalną. Władzę w państwie objęła dynastia Orańska-Nassau. Rząd rezydował w Hadze i Brukseli.

Królestwo Zjednoczonych Niderlandów miało być silnym państwem na północ od Francji, skutecznie powstrzymującym jej ekspansję terytorialną w tym kierunku. Nieudolne rządy króla Wilhelma I, faworyzujące protestanckich mieszkańców północnych prowincji, doprowadziły jednak do niezadowolenia i tendencji separatystycznych w Belgii, co zakończyło się rewolucją i oderwaniem tego państwa w 1830 roku. Fakt ten został zaakceptowany przez Holendrów w roku 1839, na konferencji londyńskiej. Od tego momentu nazwa „Królestwo Niderlandów” odnosi się do terenów dzisiejszej Holandii. Rozpad Królestwa zakończyło oderwanie się Wielkiego Księstwa Luksemburg, które uzyskało pełną niepodległość w roku 1867, a w 1890 zerwało unię personalną z Holandią.