Królestwo Majorki

(Przekierowano z Królowie Majorki)

Królestwo Majorki – utworzone zostało na mocy testamentu króla Aragonii Jakuba I Zdobywcy w 1262 r., jako przyszłe królestwo dla młodszego syna Jakuba II.

Królestwo Majorki
Reino de Mallorca
12621349
Herb Flaga
Herb Flaga
Ustrój polityczny

monarchia

Stolica

Perpignan

Data powstania

1262

Data likwidacji

1349

Władca

Jakub III

Powierzchnia

4992 km²

Populacja (1293)
• liczba ludności


ok. 50 000

• gęstość

ok. 10 os./km²

Język urzędowy

język kataloński

Religia dominująca

Katolicyzm

Mapa opisywanego kraju
brak współrzędnych

Królestwo obejmowało wyspy Majorka, Minorka i Ibiza oraz krainy Roussillon i Cerdanya. Królowie Majorki nosili też tytuł władców miast Montpellier, Carladès(inne języki) i Aumelas. Stolica królestwa znajdowała się w Perpignan[1].

Na skutek inwazji aragońskiej w latach 1285–1286 Królestwo Majorki utraciło hrabstwa Roussillon i Cerdanya, zachowując jedynie Baleary. Po 1298 królestwo na powrót przejęło dawne posiadłości. W 1344 król Aragonii Piotr IV dokonał inwazji na Majorkę i uwięził króla Jakuba III. Po śmierci Jakuba III w 1349 Królestwo Majorki zostało oficjalnie połączone z Aragonią. Formalnie tytuł królów Majorki zachowały do swojej śmierci dzieci Jakuba III.

Lista królów Majorki

edytuj

Przypisy

edytuj
  1. Andrzej Wyrobisz, Królestwo Majorki, „Mówią wieki”, nr 7 z 1982, s. 30-34
  2. W większości obcojęzycznych opracowań lista władców Majorki zaczyna się od Jakuba I Zdobywcy, będącego jednocześnie królem Aragonii i stąd jego syn jest nazywany Jakubem II z Majorki. Natomiast w polskiej historiografii przyjmuje się niekiedy, że pierwszym królem Majorki był dopiero syn Jakuba I Zdobywcy – właśnie Jakub i to on jest „Jakubem I”.
  3. Syn Jakuba III, Jakub do swej śmierci w 1375 używał tytułu króla Majorki.