Otwórz menu główne

Kraśnicza Wola

wieś w województwie mazowieckim

Kraśnicza Wolawieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie grodziskim, w gminie Grodzisk Mazowiecki[4][5].

Kraśnicza Wola
Kraśnicza Wola
Państwo  Polska
Województwo mazowieckie
Powiat grodziski
Gmina Grodzisk Mazowiecki
Wysokość 96 m n.p.m.
Liczba ludności (2011) 337[1][2]
Strefa numeracyjna 22
Kod pocztowy 05-825[3]
Tablice rejestracyjne WGM
SIMC 0002306[4]
Położenie na mapie gminy Grodzisk Mazowiecki
Mapa lokalizacyjna gminy Grodzisk Mazowiecki
Kraśnicza Wola
Kraśnicza Wola
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kraśnicza Wola
Kraśnicza Wola
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Kraśnicza Wola
Kraśnicza Wola
Położenie na mapie powiatu grodziskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu grodziskiego
Kraśnicza Wola
Kraśnicza Wola
Ziemia52°07′24″N 20°33′50″E/52,123333 20,563889

Spis treści

HistoriaEdytuj

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa warszawskiego.

Okolica obfituje w liczne stawy, które powstały po wyrobiskach gliny. Mają one wysoką wartość, jako ostoja rzadkich gatunków flory i fauny. We wsi park z dobrze zachowanym starodrzewem.

W latach 19961998 na zlecenie wojewódzkiego Konserwatora Zabytków archeolodzy przeprowadzili prace badawcze przed planowaną w tym miejscu budową składowiska odpadów. Ostatecznie badania archeologiczne doprowadziły do udokumentowania kilku tysięcy obiektów archeologicznych z różnych okresów chronologicznych – od epoki brązu po wczesne średniowiecze. Do najcenniejszych należą paleniska kamienne związane z działalnością kowalską, datowane wstępnie na okres wpływów rzymskich.

W ostatnich latach postępuje szybki rozwój wsi, która jest atrakcyjnym terenem pod budownictwo jednorodzinne. Znana jest z produkcji ziół w funkcjonującym tu gospodarstwie zielarskim Swedeponic.

Obiekty historyczneEdytuj

  • stanowisko archeologiczne, kurhan z późnego okresu rzymskiego (III-IV w.) o wys. ok. 0,9 m i kolistej podstawie o średnicy ok. 30 m z charakterystycznym zaklęśnięciem pośrodku.
  • ruina dworu z końca XVIII. Część murowana dobudowana została pod koniec XIX w 1820 r. Majątek należał do Marianny i Ludwika książąt Radziwiłłów. Książę Ludwik Radziwiłł był ordynatem kieckim. Ruiny otacza park z czasów budowy dworu, w nim szpaler grabowy i zegar słoneczny z 1792 r. (obecnie tj. czerwiec 2008 r. - w parku boisko piłkarskie, brak zegara)

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj