Otwórz menu główne
Historyczne regiony Czech i współczesny podział administracyjny
Kraje czeskie pod władaniem Bolesława I Bolesława II.
Kraje czeskie podczas wojen husyckich

Kraje czeskie (cze. České země) – trzy historyczne krainy tworzące Republikę Czeską: Czechy (kraina), Morawy i Czeski Śląsk.

W kontekście historycznym czeskie teksty używają tego terminu na określenie każdego terytorium pod władaniem Władców Czech, to znaczy kraje korony czeskiej (země Koruny české) ustanowionej przez imperatora Karola IV w XIV wieku. Zawiera to więc takie terytoria, jak Czeski Palatynat (1353-1401), Łużyce (które w 1635 przeszły w ręce Saksonii) i całość Śląska, w tym czasie ciągle rządzonego z Zamku na Hradczanach. Po podboju większości Śląska przez pruskiego władcę Fryderyka Wielkiego w 1742, pozostałe części kraju — Bohemia, Morawy i Śląsk Austriacki — pod względem terytorialnym były mniej więcej zgodne ze współczesną Republiką Czeską.

Alternatywne nazwyEdytuj

Termin „ziemie czeskie” był wielokrotnie używany na określenie różnych rzeczy przez różnych ludzi. Chociaż czeska nazwa krainy czeskiej to Čechy, to przymiotnik český odnosi zarówno do krainy jak i Republiki Czeskiej. Innym terminem jest Česko, udokumentowany po raz pierwszy w 1777.

Historyczne kraje czeskieEdytuj

HerbyEdytuj

Herb Czech zawiera herby trzech krajów czeskich: Czech właściwych, Moraw i czeskiego Śląska. Herb Czech właściwych pochodzi od królestwa Czech, podobnie zresztą herb Moraw ma swoje korzenie w przeszłości. Wreszcie, herb czeskiego Śląska początkowo był herbem całego historycznego regionu Śląsk, którego większa część należy dzisiaj do Polski.

Zobacz teżEdytuj

UwagiEdytuj

  1. Po 1635 w granicach Czech do 1809 roku pozostawało miasto Zerachów.
  2. Po 1742 w granicach Czech pozostał południowo-wschodni fragment Śląska, dziś znany jako Śląsk Czeski.

BibliografiaEdytuj

  • Pánek, Jaroslav; Tůma Oldřich; et al. (2009). A History of the Czech lands. Prague: Karolinum. ​ISBN 978-80-246-1645-2​.