Otwórz menu główne

Krajowe Zawody Balonów Wolnych o Puchar im. płk. Aleksandra Wańkowicza

Krajowe Zawody Balonów Wolnych o Puchar im. płk. Aleksandra Wańkowicza – zawody lotnicze balonów wolnych, organizowane w Polsce w latach 1925–1939.

Aż do 1925 loty balonów wolnych w Polsce w celach sportowych miały miejsce sporadycznie, przede wszystkim z powodu trudności finansowych. Były prowadzone tylko przez załogi wojskowe. W miarę zwiększenia się kadry pilotów balonowych zaistniała możliwość zorganizowania zawodów sportowych. Rok 1925 był rokiem przełomowym. Z inicjatywy płk. pil. ster. Feliksa Bołsunowskiego, ówczesnego szefa Referatu Balonowego w Departamencie Aeronautyki MSWojsk oraz przy poparciu Okręgu Stołecznego LOPP zostały zorganizowane I Krajowe Zawody Balonów Wolnych o Puchar im. płk. Aleksandra Wańkowicza.

Zawody te były główną imprezą krajową, która odbywała się zazwyczaj co roku. Oprócz wojskowych pilotów i obserwatorów balonowych, których wybierano na podstawie losowania, udział w zawodach brali również piloci cywilni. Zawody, w zależności od uchwały komisji, były rozgrywane w następujących konkurencjach: lot na odległość, czas trwania lotu i lotu do celu. Dodatkowym utrudnieniem zawodów było wykonywanie lotów włącznie na terytorium kraju. Piloci, którzy przekroczyli granicę państwową, nie byli klasyfikowani.

Krajowe Zawody Balonów Wolnych o Puchar im. płk. Aleksandra Wańkowicza odegrały ważną rolę w rozwoju sportu balonowego w Polsce. W sumie odbyło się 11 zawodów. Miejscem startu pierwszych kolejnych pięciu zawodów była Warszawa, trzy razy zawody odbyły się w Toruniu, dwa razy w Mościcach i raz w Jabłonnie. W pierwszych zawodach, które miały miejsce 25 października 1925 wzięły udział zaledwie 3 balony, natomiast w ostatnich – aż 14. w pierwszych zawodach zwyciężyła załoga w składzie por. Jan Zakrzewski i por. Antoni Janusz, która przeleciała balonem „Poznań” 142 km, docierając w okolice Janowa. W 1935 załoga por. Stanisław Łojasiewicz i inż. Franciszek Janik ustanowiła rekord czasu lotu 20:35 h oraz długości lotu balonem 609,7 km. W ostatnich zawodach załoga balonu „Lublin” kpt. Władysław Pomaski i ppor. Kajetan Kalisz poprawiła rekord czasu lotu na 22:35 h.

ZwycięzcyEdytuj

Nr zawodów Data Miejsce zawodów Liczba balonów Załoga Balon Czas lotu [h] Odległość [km]
I 25.10.1925 Warszawa 3 por. Jan Zakrzewski, por. Antoni Janusz Poznań 2:47 142,00
II 19.10.1926 Warszawa 3 por. Stanisław Brenk, por. Jerzy Kowalski Poznań 7:18 234,00
III 30.10.1928 Warszawa 4 por. Franciszek Hynek, por. Zbigniew Burzyński Lwów 12:58 380,00
IV 5.10.1930 Warszawa 6 por. Władysław Pomaski, por. Jan Zakrzewski Warszawa 10:59 400,00
V 27.09.1931 Warszawa 8 por. Władysław Pomaski, por. Antoni Stencel Kraków 6:23 325,00
VI 25.09.1933 Legionowo 7 por. Jan Zakrzewski (solo) Gniezno 4:20 121,80
VII 26.05.1935 Toruń 11 por. Stanisław Łojasiewicz, inż. Franciszek Janik Syrena 20:35 609,70
VIII 17.05.1936 Toruń 12 por. Bronisław Koblański, Władysław Kubica Sanok lot docelowy 0,9 do celu
IX 30.05.1937 Toruń 12 por. Bronisław Koblański, Władysław Kubica Sanok lot ograniczony do 100
X 8.05.1938 Mościce 12 por. Stanisław Kotowski, ppor. Kazimierz Siemaszkiewicz Katowice brak danych 380,00
XI 28.05.1939 Mościce 14 kpt. Władysław Pomaski, ppor. Kajetan Kalisz Lublin 22:35 164,30

BibliografiaEdytuj

  • Tomasz Matuszak, Udział żołnierzy Wojsk Balonowych w imprezach sportowych w latach 1921–1939, „Biuletyn Wojskowej Służby Archiwalnej” 2000, nr 23.

Linki zewnętrzneEdytuj