Otwórz menu główne

Krajowy Fundusz Drogowyfundusz celowy stanowiący wsparcie dla realizacji rządowego Programu Budowy Dróg i Autostrad w Polsce poprzez gromadzenie środków finansowych na przygotowanie, budowę, przebudowę, remonty, utrzymanie i ochronę autostrad i dróg ekspresowych, a także innych dróg krajowych.

KFD jest jednym ze źródeł finansowania dróg w Polsce, obok środków budżetowych i środków z funduszy unijnych (Fundusz Spójności i fundusze strukturalne).

Fundusz został utworzony w Banku Gospodarstwa Krajowego na mocy ustawy z dnia 27 października 1994 roku o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (Dz.U. z 2018 r. poz. 2014).

Fundusz rozpoczął funkcjonowanie z dniem 1 stycznia 2004.

Spis treści

Podstawowe źródła zasilania FunduszuEdytuj

Podstawowymi źródłami zasilania Funduszu są:

Dodatkowe źródła zasilania FunduszuEdytuj

Dodatkowymi źródłami zasilania Funduszu mogą być:

  • zobowiązania zaciągnięte przez BGK na rzecz zasilenia Funduszu w formie kredytów i pożyczek oraz poprzez emisję obligacji,
  • wpływy z opłat za przejazdy autostradami w przypadku, gdy pobór opłat jest prowadzony przez GDDKiA,
  • środki ze źródeł zagranicznych niepodlegających zwrotowi, darowizny i zapisy oraz inne wpływy.

Zasady wydatkowania środkówEdytuj

  1. Fundusz wydatkuje środki w oparciu o roczne plany finansowe opracowywane na podstawie Rządowego Programu Budowy Dróg i Autostrad w Polsce (program rzeczowo-finansowy dla inwestycji drogowych realizowanych z wykorzystaniem środków KFD opublikowany w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 4 stycznia 2005 (Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 57, z późn. zm.),
  2. Ze środków Funduszu finansowane są nie tylko wydatki inwestycyjne, ale także wydatki związane z przygotowaniem inwestycji.
  3. Krajowy Fundusz Drogowy jest narzędziem, które może zapewnić prefinansowanie tych projektów.

Fundusz jako istotne źródło finansowania dróg, powinien przede wszystkim finansować inwestycje realizowane z wykorzystaniem funduszy pomocowych Unii Europejskiej.

Wsparcie finansowe z UE dla realizowanych programów i przedsięwzięć infrastrukturalnych wzmaga zapotrzebowanie na środki krajowe, co wynika z konieczności współfinansowania konkretnych projektów, ale także z obowiązku prefinansowania przyznanych kwot z funduszy unijnych.

Środki Funduszu mogą być także przeznaczone na płatności na rzecz spółek z tytułu realizacji przez nie obowiązków wynikających z umowy o budowę lub eksploatację autostrady, obejmujące w szczególności:

  • zwrot kosztów ponoszonych z tytułu zachowania nieprzerwanej dostępności autostrady, jej utrzymania i przejezdności,
  • zmienne kwoty uzależnione od spełnienia przez spółkę wymogów określonych w umowie o budowę i eksploatacją albo wyłącznie eksploatacje autostrady,
  • dopłaty udzielane spółkom na pokrycie całości lub części niedoborów bieżących przychodów z tytułu eksploatacji autostrady, w celu zapewnienia płynności wydatków związanych z bieżącą obsługą i spłatą kredytów lub pożyczek bądź obligacji wyemitowanych w związku z budową autostrady.

Począwszy od ostatniego kwartału 2005 roku nowelizacja przepisów o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym nałożyła na KFD obowiązek wypłacania w trybie miesięcznym rekompensat dla operatorów autostrad płatnych za odstąpienie od poboru opłat za przejazdy pojazdów ciężarowych. Przedmiotowe wypłaty były finansowane z przychodów ze sprzedaży kart opłat za przejazd (winiet), pobieranych przez GDDKiA na podstawie przepisów o transporcie drogowym. Obowiązek ten był jednym z powodów zastąpienia w 2011 roku systemu winietowego elektronicznym viaTOLL.

Zobacz teżEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj