Otwórz menu główne

Krasowydzielnica Mysłowic[2] położona na południu miasta.

Herb Mysłowic Krasowy
Dzielnica Mysłowic
Ilustracja
Herb
Herb
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Miasto Mysłowice
W granicach Mysłowic 27 maja 1975
Zarządzający Urszula Copek
Wysokość 300 m n.p.m.
Populacja (2012)
• liczba ludności

2,811[1]
Nr kierunkowy 32
Kod pocztowy 41-409
Tablice rejestracyjne SM
Położenie na mapie Mysłowic
Mapa lokalizacyjna Mysłowic
Krasowy
Krasowy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Krasowy
Krasowy
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Krasowy
Krasowy
Ziemia50°11′00″N 19°08′19″E/50,183281 19,138584
Portal Portal Polska

Spis treści

PołożenieEdytuj

Krasowy położone są w południowo-wschodniej części Wyżyny Śląskiej na terenie województwa śląskiego. Krasowy graniczą z dzielnicami miasta Mysłowice: Ławki, Wesoła, Larysz-Hajdowizna, Kosztowy oraz z miastem Lędziny. Pod względem ukształtowania osadniczego wykazują kształt ulicówki, czyli osady zwartej w sobie.

Środowisko naturalneEdytuj

Pod względem geologicznym miejscowość leży w obrębie pogórza karbońskiego, którego wzniesienia dochodzą do 330 m n.p.m. Na terenach tych miejscami zachowały się szczątkowe ławice wapienia muszlowego, eksploatowanego w wapieniołomach i piecach wapiennych, zaś występujące miejscami na powierzchnię pokłady karbońskie, dały początek kopalniom węgla kamiennego.

HistoriaEdytuj

Najstarsze ślady pobytu człowieka na terenie Krasów pochodzą z okresu rzymskiego, są to odkryte fragmenty ceramiki, żużlu i polepy. Znaleziska te obok kamiennego toporka z okresu neolitu odkrytego w Starej Wesołej należą do najstarszych śladów pobytu człowieka na terenie Mysłowic. Pierwszą udokumentowaną wzmiankę o wsi Krasowy spotykamy w dokumencie „Sprzedaż sołectwa wolnego w Lędzinach” spisaną 24 czerwca 1295 r. w Staniątkach (klasztor sióstr benedyktynek), gdzie występuje nazwa Crassow. W dokumencie tym pojawia się imię ówczesnego sołtysa Krasów, Zislausa i jego syna kleryka – Klemensa (pergaminowy oryginał tego dokumentu przechowywany jest w archiwum kapituły wrocławskiej F,40).

Kolejne wieki stanowią czarną plamę w historii Krasów, wiemy tylko, że w tych latach nastąpił upadek wsi, tak by w połowie XVI w. Krasowy jako wieś zagospodarowana właściwie już nie istniała i nosiła określenie „wsi pustej” opustoszałej (Villa deserta, prosus annihilata). Nie znamy przyczyny tego gospodarczego upadku. Być może przyczyną była zbytnia odległość od klasztoru w Staniątkach utrudniająca gospodarczą kontrolę wsi, być może jakieś zniszczenie np. poprzez działania wojenne, tego stwierdzić się jednak do tej pory nie dało. 23 marca 1555 r. Baltazar Promnitz, pan na Pszczynie, biskup wrocławski, odkupił Lędziny i opustoszałą wieś Krasowy od klasztoru w Staniątkach za 1.1000 talarów śląskich (oryginał tego dokumentu znajduje się w archiwum ks. w Pszczynie). Około 1591 r. Baltazar Promnitz odbudował wieś Krasowy, która stała się tym samym miejscowością graniczną pomiędzy dobrami majoratu pszczyńskiego a dobrami pani na Mysłowicach – Katarzyny Salomonowej. Do pierwszych osadników nowo założonej wsi Krasowy należały rodziny: Kuscha, Merda, Wybranietz, Glas, Bremll, Janotta, Rozmus, Kochman. Wraz z powstawaniem nowej wsi w Krasowach powstaje karczma, o której wiadomości pochodzą już od 1590 r. Poznajemy też wolnego karczmarza Griegera Kuscha. Z 1592 r. zachował się dokument (archiwum ks. w Pszczynie) zatwierdzający dla Griegera Kuscha prawa karczmarskie przez ówczesnego Pana na Pszczynie Seyfried Promnitza. Z 1649 r. z metryk lędzińskich poznajemy nazwisko jednego z wójtów Krasów, jest w nich wzmianka o starym Wojciechu z Krasów. W 1711 r. wójtem Krasów jest Matheus Pathalong, w 1811 r. Jakob Kucz, 1856 r. – Jan Pathalong, 1875 r. – Edward Weissenberg, 1881 r. – Mikołaj Strzempa, 1912-1914 – Strzempa, 1928-1932 – Michał Gonsiorczyk. W kolejnych latach wieś coraz bardziej się rozbudowywała.

Okres większego ożywienia przypadł, gdy w sąsiedniej Wesołej powstała Huta Szkla Ruhberg, a później coraz liczniejsze na tych terenach kopalnie węgla kamiennego oraz cynkownie. W 1784 r. powstała w Krasowach pierwsza w powiecie pszczyńskim nieparafialna szkoła, do której zaczęły uczęszczać dzieci z Krasów, Wesołej i Dziećkowic. Krasowy były w tym okresie wsią graniczną pomiędzy państwem pruskim a Polską, dlatego dzieci z Kosztów do krasowskiej szkoły zaczęły chodzić dopiero z początkiem XIX w., po przyłączeniu Kosztów do Prus. Pierwszym nauczycielem nowej szkoły został urodzony w 1740 r. w Mysłowicach Andrzej Olesch. Wcześniej dzieci z Krasów i okolic należały do szkoły w Lędzinach. W 1919 r. rozpoczęto i zakończono budowę kościoła. Budowniczym i pierwszym proboszczem rzymskokatolickiej parafii pw. św. Józefa w Krasowach został ks. dziekan Jan Wodarz. Wcześniej wieś Krasowy należała do parafii Lędziny, a potem do kościoła w Bieruniu. W 1855 r. Krasowy liczyły 672 mieszkańców, w 1940 r. już 1887, a dziś Krasowy jako dzielnica Mysłowic mają ok. 3200 mieszkańców.

W latach 1973-75 w gminie Wesoła[3]. 27 maja 1975 włączone wraz z gminą Wesoła (i miastem Wesoła) do Mysłowic[4].

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Urząd Miasta Mysłowice. "Raport o stanie miasta Mysłowice na lata 2006 – 2011"
  2. bip.myslowice.pl: Jednostki pomocnicze (pol.). [dostęp 2016-01-27].
  3. Uchwała Nr XX/99/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach z dnia 6 grudnia 1972 r. w sprawie utworzenia gmin w województwie katowickim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach z dnia 20 grudnia 1972 r., Nr. 12, Poz. 103)
  4. Dz.U. z 1975 r. nr 15, poz. 87

Linki zewnętrzneEdytuj