Kryn (bułg. Крън[3]) – miasto w południowo-środkowej Bułgarii, w obwodzie Stara Zagora, w gminie Kazanłyk. Według danych Narodowego Instytutu Statystycznego, 31 grudnia 2011 roku miasto liczyło 3316 mieszkańców.

Kryn
Крън
Państwo  Bułgaria
Obwód Stara Zagora
Gmina Kazanłyk
Prawa miejskie 25 października 2011
Kmet Temenużka Luckanowa
Powierzchnia 28,75 km²
Wysokość 439 m n.p.m.
Populacja (2011)
• liczba ludności

3 316[1]
Nr kierunkowy 04338
Kod pocztowy 6140[2]
Tablice rejestracyjne СТ (Сз)
Położenie na mapie Bułgarii
Mapa konturowa Bułgarii, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kryn”
Ziemia42°40′12″N 25°22′48″E/42,670000 25,380000
Portal Bułgaria

PołożenieEdytuj

Kryn położony jest u podnóża Starej Płaniny, w Dolinie Róż, a konkretnie w Dolinie Królów Trackich, 4 km od Kazanłyku. Według co niektórych publikacji prawdopodobnie Kryn jest geograficznym środkiem Bułgarii.

HistoriaEdytuj

W XIII wieku na wzgórzu powstała Krynska twierdza. W średniowieczu Kryn był ważnym punktem obronnym, stanowił centrum Księstwa Krynskiego. W trakcie wojen bałkańskich w 1912 roku do legionu Macedońsko-Adrianopolskiego wstąpił jeden mieszkaniec[4]. 25 października 2011 roku decyzją ministerstwa Kryn dostał prawa miejskie[5].

DemografiaEdytuj

    Liczba mieszkańców[1]
    

ZabytkiEdytuj

W rejestrze zabytków znajduje się:

  • Dom, gdzie urodził się Cwjatko Radojłow, teraz znajduje się w nim muzeum
  • Grobowiec tracki, datowany na IV wiek p.n.e., który był jednym z pierwszych budynków gdzie Trakowie stosowali cegły i zaprawy

Infrastruktura społecznaEdytuj

  • Szkoła podstawowa Klimenta Ochrydzkiego, przedszkole Lilija, dom kultury wraz z biblioteką

GospodarkaEdytuj

Mieszkańcy przede wszystkim zajmują się uprawą róży damasceńskiej i produkcją olejku różanego oraz uprawą lawendy.

Urodzeni w KrynieEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Справка за населението на гр. Крън, общ. Казанлък, обл. Стара Загора. Код по ЕКАТТЕ - 40292 (bułg.). nsi.bg. [dostęp 2013-11-11].
  2. Baza kodów Pocztowych – Bułgaria (bułg.). geopostcodes.com. [dostęp 2013-11-11].
  3. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej: Nazewnictwo geograficzne świata. Europa – część I. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2009, s. 57. [dostęp 2013-11-11]. (pol.)
  4. Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав. Главно управление на архивите, 2006, s. 96 i 826.
  5. Решение № 755 от 17 октомври 2011, обн. ДВ, бр., 83 от 25 октомври 2011 г.

Linki zewnętrzneEdytuj