Krystyna Mazurówna

Krystyna Mazurówna (ur. 20 stycznia 1939 we Lwowie) – polska tancerka, choreografka, pisarka i dziennikarka pracująca we Francji. Solistka Casino de Paris.

Krystyna Mazurówna
Ilustracja
Krystyna Mazurówna (2011)
Prawdziwe imię i nazwisko Krystyna Mazur
Data i miejsce urodzenia 20 stycznia 1939
Lwów
Zawód tancerka, choreografka, dziennikarka, pisarka
Współmałżonek 1. Tadeusz Pluciński (rozwód)
2. Jean Pierre Bluteau (rozwód)

MłodośćEdytuj

Urodziła się 20 stycznia 1939 we Lwowie, leżącym wówczas na terenie II Rzeczypospolitej. Jest młodszą córką matematyka prof. Stanisława Mazura (1905–1981) i chemiczki Bronisławy. Ma starszą siostrę Barbarę.

W latach 1946–1949 przebywała w Łodzi, od 1949 – w Warszawie. W 1957 ukończyła warszawską Szkołę Baletową w klasie Leona Wójcikowskiego. Od 1968 mieszka w Paryżu.

Kariera tanecznaEdytuj

 
Krystyna Mazurówna, 1968

Po ukończeniu warszawskiej Szkoły Baletowej została zaangażowana do baletu Teatru Wielkiego. Występowała też w warszawskim Teatrze Syrena. Jej partnerami scenicznymi byli: Witold Gruca, Stanisław Szymański, Gerard Wilk. W 1961 została laureatką III Nagrody na II Ogólnopolskim Konkursie Tańca Scenicznego w Warszawie[1].

Tworzyła choreografie m.in. dla Teatru Wielkiego w Łodzi i Teatru Żydowskiego w Warszawie. Była choreografką w paryskim teatrze „Élysées Montmartre”, a także w programie rozrywkowym TVN You Can Dance – Po prostu tańcz[2].

Tańczyła w spektaklu Josephiny Baker. W 1967 założyła zespół tańca nowoczesnego „Fantom”. Założyła zespół taneczny „Ballet Mazurowna”, z którym występowała we Francji[3].

W 2012 była jurorką dwóch pierwszych edycji programu rozrywkowego Polsatu Got to Dance. Tylko taniec[4]. Za występy w programie w lutym 2013 otrzymała nominację do nagrody Wiktory 2012 w kategorii „osobowość telewizyjna”[5].

W 2017 została nagrodzona Złotą Sową Polonii za twórczość teatralną[6].

Pozostałe przedsięwzięciaEdytuj

Od lat 90. jest felietonistką w nowojorskim tygodniku „Kurier Plus”.

Wydała cztery książki autobiograficzne: Burzliwe życie tancerki (2011), Moje noce z mężczyznami (2012), Ach, ci faceci! (2016), Nasi za granicą (2018) i Jak nie teraz, to kiedy? (2019). W 2018 zapowiedziała wydanie piątej książki, pt. Romans wirtualny[7][8].

Wystąpiła w teledysku Piotra Szczepanika do utworu „Kochać”[9].

W 2012 gościła w talk-shows Kuba Wojewódzki i Jaka ona jest.

Życie prywatneEdytuj

Jej pierwszym mężem był Tadeusz Pluciński, z którym rozwiodła się po trzech miesiącach małżeństwa. Następnie poślubiła Jeana Pierre’a Bluteau, z którym ma dwoje dzieci, Balthazara i Ernestine. Ma też syna Kaspera Toeplitza (ur. 1960) z nieformalnego związku z Krzysztofem Teodorem Toeplitzem.

FilmografiaEdytuj

Film
  • 2014: Dzień dobry, kocham cię! – babcia Pauli
  • 1968: Przygoda z piosenką – tancerka (nie wymieniona w czołówce)
  • 1967: Fantomy – choreografia, taniec
  • 1967: Maskarada – choreografia, taniec
  • 1966: Małżeństwo z rozsądku – tancerka
  • 1966: Sublokator – dziewczyna ukazująca się z duchem pułkownika
  • 1962: Estrada 62 – choreografia, taniec
Teledyski

SpektakleEdytuj

 
Krystyna Mazurówna podczas występu w 1968
  • 2010: „Chopin inaczej” – choreografia[10]
  • 1988: „Balet, balet, balet” Teatr Muzyczny Gdynia – choreografia
  • 1988: „Błękitny zamek” Teatr Wielki Łódź – choreografia
  • 1968: „Moja córeczka” Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej Kraków – choreografia
  • 1968: „Nie zapomnisz owych dni” Teatr im. Stefana Jaracza Łódź – choreografia
  • 1967: „Trębacze” Teatr im. Juliusza Osterwy Gorzów Wielkopolski – choreografia
  • 1966: „Trzy białe strzały” Teatr Ziemi Mazowieckiej Warszawa – choreografia
  • 1966: „Emil i detektywi” Teatr Buffo „Syrena” Warszawa – choreografia
  • 1966: „Sprzężenie zwrotne” Teatr Polski Warszawa – choreografia
  • 1966: „Inne czasy, czyli 20 lat ... Program jubileuszowy” Teatr Buffo „Syrena” Warszawa – choreografia
  • 1963: „Dafnis i Chloe” Teatr Wielki Warszawa – choreografia
  • 1963: „Sonety miłosne” Filharmonia Narodowa Warszawa – choreografia
  • 1963: „Gdy w ogrodzie botanicznym” Sala Kongresowa PKiN Warszawa – tancerka
  • 1962: „Białowłosa” Teatr Wielki Warszawa – tancerka
  • 1962: „Trójkątny kapelusz” (Falla Manuel de) Teatr Wielki Warszawa – tancerka
  • 1962: „Cztery temperamenty” Opera Warszawa – tancerka
  • 1962: „Święto wiosny” Teatr Wielki Warszawa – tancerka
  • 1962: „Judith” Teatr Wielki Warszawa – tancerka
  • 1959: „Pan Twardowski” Opera Warszawa – tancerka
  • 1958: „Wieczór baletowy” Opera Warszawa – tancerka
  • 1958: „Don Juan” Opera Warszawa – tancerka
  • 1956: „Faust” Opera Warszawa – tancerka

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Krystyna Mazurówna: Burzliwe życie tancerki, Wyd. Marginesy, 2011, ​ISBN 978-83-928431-5-3​.
  • Krystyna Mazurówna: Moje noce z mężczyznami Wyd. Agora Warszawa 2012 ​ISBN 978-832-681-167-8​.
  • Marta Sztokfisz: Na huśtawce (biografie) „Historia i Życie”, ​ISBN 978-83-919068-4-2​.
  • Krzysztof Pająk: Krystyna Mazurówna miesięcznik „Ty i Ja”, Warszawa, nr 8 (100)/1968, s. 2–6.

Linki zewnętrzneEdytuj