Otwórz menu główne

Krystyna Starczewska

pedagog, reformatorka oświaty

Krystyna Kazimiera Starczewska, ps. Anna Kruk, Anna Nej, Julia Lasecka, J.L., Katarzyna, (ur. 16 listopada 1937 w Toruniu) – polonistka, filozofka, etyczka i pedagog. Współtwórczyni i dyrektorka Zespołu Społecznych Szkół Ogólnokształcących „Bednarska”, prezeska Krajowego Forum Oświaty Niepublicznej. Była żona Stefana Starczewskiego.

Krystyna Starczewska
Anna Kruk, Anna Nej, Julia Lasecka, J.L., Katarzyna
Data i miejsce urodzenia 16 listopada 1937
Toruń
Zawód, zajęcie nauczyciel, polonista, etyk, filozof
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Ukończyła studia na Wydziale Polonistycznym UW. Pracowała m.in. w VII Liceum Ogólnokształcącym im. Juliusza Słowackiego[1]. Doktoryzowała się w Instytucie Filozofii UW w 1971; przez lata pracowała w Polskiej Akademii Nauk. Zajmowała się twórczością Jerzego Szaniawskiego i dziełem Janusza Korczaka; psychologią humanistyczną i feminizmem.

Przed 1989 brała udział w opozycji demokratycznej, współpracowała z KOR-em, od kwietnia 1978 była członkiem Towarzystwa Kursów Naukowych, w latach 1982-1989 redagowała podziemny dwutygodnik KOS. W 1989 brała udział obradach podzespołu do spraw oświaty, szkolnictwa wyższego, nauki i postępu technicznego w ramach obrad Okrągłego Stołu.

W 1989 poświęciła się tworzeniu „Bednarskiej” – I Społecznego Liceum Ogólnokształcącego w Warszawie przy ulicy Bednarskiej oraz 20 Społecznego Gimnazjum w Warszawie przy ulicy Raszyńskiej, którego obecnie jest dyrektorką.

21 września 2006 została odznaczona przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[2]. Od 2007 należy do Rady Programowej reaktywowanego przez Stefana Bratkowskiego Konwersatorium Doświadczenie i Przyszłość.

W 2009 odznaczona Medalem św. Jerzego. W 2011 została laureatką Nagrody im. Jerzego Zimowskiego.

PrzypisyEdytuj

  1. 18 wielkich Polaków w rok, czyli polonocentryzm wkracza do szkół. Rozmowa z dr Krystyną Starczewską. „Gazeta Stołeczna”, s. 5, 19 maja 2017. 
  2. M.P. z 2006 r. nr 84, poz. 848

BibliografiaEdytuj

  • Wzory miłości w kulturze Zachodu, PWN, Warszawa 1975.
  • Psychologia humanistyczna, b.m. 1977.
  • Świadomość religijna Janusza Korczaka, Warszawa 1986.
  • Świat człowieka (seria podręczników), PWN, Warszawa 1999-2003.

Linki zewnętrzneEdytuj