Krzesło kurulne

Schemat sella curulis
Aureus cesarza Makrynusa. Na rewersie cesarz i jego syn siedzą na krzesłach kurulnych.

Krzesło kurulne (łac. sella curulis) – składany taboret o wygiętych, nożycowych nogach, rozpowszechniony w starożytności[1].

Krzesło to było znane w starożytnym Egipcie i Grecji. Rzymianie przejęli je od Etrusków, od miasta Vetulonia. W Rzymie początkowo przysługiwało królom, a w okresie republiki także wyższym urzędnikom[1] (magistratus curules: konsul, pretor, edyl kurulny, trybun ludowy, kwestor, cenzor, dyktator).

PrzypisyEdytuj

  1. a b Słownik terminologiczny sztuk pięknych, Krystyna Kubalska-Sulkiewicz, wyd. Wyd. 4, Warszawa: Wydawn. Nauk. PWN, 2003, s. 222, ISBN 83-01-12365-6, OCLC 51024180 [dostęp 2020-02-07].