Otwórz menu główne
Schemat sella curulis
Aureus cesarza Makrynusa. Na rewersie cesarz i jego syn siedzą na krzesłach kurulnych.

Krzesło kurulne (łac. sella curulis) – składany taboret, ozdobiony płytkami z kości słoniowej o wygiętych, nożycowych nogach, rozpowszechniony w starożytności.

Krzesło to było znane w starożytnym Egipcie i Grecji. Rzymianie przejęli je od Etrusków, od miasta Vetulonia. W Rzymie początkowo przysługiwało królom, a w okresie republiki także wyższym urzędnikom (magistratus curules: konsul, pretor, edyl kurulny, trybun ludowy, kwestor, cenzor, dyktator).