Otwórz menu główne

Krzysztof Kamil Gawkowski (ur. 11 kwietnia 1980 w Warszawie[1]) – polski polityk, działacz samorządowy oraz pisarz. Sekretarz generalny (2012–2016) oraz wiceprzewodniczący (2016–2018) Sojuszu Lewicy Demokratycznej, od 2019 sekretarz zarządu partii Wiosna.

Krzysztof Gawkowski
Ilustracja
Krzysztof Gawkowski (2014)
Data i miejsce urodzenia 11 kwietnia 1980
Warszawa
Zawód, zajęcie polityk, samorządowiec, wykładowca akademicki
Alma Mater Uniwersytet Warszawski, Akademia Humanistyczna im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku
Partia SLD (2000–2018)
Wiosna (od 2019)

ŻyciorysEdytuj

Wykształcenie i działalność zawodowaEdytuj

Pochodzi z Wołomina. Jest absolwentem technikum kolejarskiego. Jego katechetą był wieloletni proboszcz Parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Wołominie ksiądz Jan Sikora, u którego również służył do mszy jako ministrant[2]. W młodości pracował, naprawiając telefony komórkowe oraz handlując na warszawskim Jarmarku Europa. Prowadził też firmę reklamową[3].

Studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim[2], będąc jednocześnie działaczem samorządu studenckiego UW. W latach 2007–2008 był nauczycielem akademickim prowadzącym zajęcia z prawa administracyjnego w Wyższej Szkole Bezpieczeństwa i Ochrony w Warszawie. W 2011 uzyskał na Akademii Humanistycznej im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce na podstawie rozprawy pt. Prawo wyborcze do samorządu terytorialnego w III RP na tle europejskim[4]. Promotorem jego pracy był Leszek Moczulski[2]. Został wykładowcą Uczelni Techniczno-Handlowej im. Heleny Chodkowskiej w Warszawie[4].

Autor m.in. powieści kryminalnej Piętno prawdy (2010) oraz wraz z Leszkiem Millerem wstępu do Niezbędnika historycznego lewicy (2013)[2].

Działalność politycznaEdytuj

Działał w Federacji Młodych Socjaldemokratów[5]. W 2000 wstąpił do Sojuszu Lewicy Demokratycznej[1]. W wyborach samorządowych w latach 2002 i 2006 wybierany był na funkcję radnego rady miejskiej w Wołominie[1][2]. W wyborach samorządowych w 2010 uzyskał mandat radnego Sejmiku Województwa Mazowieckiego IV kadencji, który wykonywał do 2014[1]. W wyborach parlamentarnych w Polsce w 2011 bezskutecznie ubiegał się o mandat poselski z pierwszego miejsca na liście SLD w okręgu wyborczym nr 16 (Płock). Był członkiem władz krajowych SLD, w 2012 został sekretarzem generalnym partii[2]. W 2014 nie ubiegał się o reelekcję w wyborach wojewódzkich.

Ze strony SLD był odpowiedzialny za negocjacje przeprowadzone w siedzibie OPZZ przed zawarciem koalicji wyborczej Zjednoczona Lewica (zawiązanej przed wyborami parlamentarnymi w 2015 przez SLD, TR, PPS, UP oraz Partię Zieloni[3]). W wyborach tych bezskutecznie ubiegał się o mandat w okręgu wyborczym nr 4 (Bydgoszcz)[1]. W grudniu 2015 podczas krajowej konwencji SLD został ogłoszony jednym z dziesięciu kandydatów ubiegających się o funkcję przewodniczącego SLD[6]. W wyborach powszechnych w partii zajął trzecie miejsce z poparciem 22%[7]. 23 stycznia 2016 przestał piastować funkcję sekretarza generalnego SLD, został natomiast wybrany na wiceprzewodniczącego partii[8].

W wyborach samorządowych w 2018 bez powodzenia kandydował ponownie do Sejmiku Województwa Mazowieckiego[1]. 6 listopada tegoż roku złożył rezygnację z członkostwa w SLD[9]. Dziesięć dni później ogłosił rozpoczęcie współpracy z Robertem Biedroniem w celu tworzenia struktur jego nowej partii[10]. W 2019 zaangażował się w działalność partii Wiosna, zostając sekretarzem jej zarządu[11] oraz kandydatem do Parlamentu Europejskiego.

PublikacjeEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f Krzysztof Gawkowski. mamprawowiedziec.pl. [dostęp 2019-08-15].
  2. a b c d e f Iwona Szpala: Młody gensek SLD. wyborcza.pl, 2013-07-02. [dostęp 2015-12-30].
  3. a b Dariusz Grzędziński: Książę z Wołomina. Krzysztof Gawkowski i jego walka o jedność na lewicy. polskatimes.pl, 2015-07-26. [dostęp 2015-12-30].
  4. a b Krzysztof Gawkowski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2019-08-15].
  5. Krzysztof Gawkowski. parlamentarny.pl. [dostęp 2015-12-30].
  6. Już 16 stycznia wybory powszechne na Przewodniczącego SLD!. sld.org.pl, 2015-12-14. [dostęp 2015-12-30].
  7. Sebastian Klauziński: Kto zastąpi Leszka Millera w SLD. wyborcza.pl, 2016-01-23. [dostęp 2018-11-06].
  8. Kto sekretarzem, kto wiceprzewodniczącym?. trybuna.eu, 2016-01-23. [dostęp 2018-11-06].
  9. Krzysztof Gawkowski odchodzi z SLD. onet.pl, 2018-11-06. [dostęp 2018-11-06].
  10. Gawkowski dołączył do nowej formacji Roberta Biedronia. interia.pl, 2018-11-16. [dostęp 2018-11-16].
  11. Zespół. wiosnabiedronia.pl. [dostęp 2019-05-07].
  12. Gawkowski, Krzysztof (1980- ). Wirtualny Katalog Biblioteki Narodowej. [dostęp 2015-11-10].
  13. Obudzić państwo / Krzysztof Gawkowski. katalog.nukat.edu.pl. [dostęp 2019-05-07].

Linki zewnętrzneEdytuj