Otwórz menu główne

Krzysztof Ludwik Trębaczkiewicz (ur. 9 lipca 1939 we Lwowie) – polski prawnik i bankowiec, poseł na Sejm PRL VII i VIII kadencji.

Krzysztof Trębaczkiewicz
Data i miejsce urodzenia 9 lipca 1939
Lwów
Poseł VIII kadencji Sejmu PRL
Okres od 23 marca 1980
do 31 sierpnia 1985
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi

ŻyciorysEdytuj

Uzyskał tytuł zawodowy magistra prawa na Uniwersytecie Łódzkim. Został doradcą prawnym w zakresie prawa finansowego i bankowego. Zdał egzamin państwowy dla członków rad nadzorczych spółek Skarbu Państwa, odbył także praktykę bankową we Francji.

W 1955 przystąpił do Związku Młodzieży Polskiej, a w 1962 do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W lutym 1973 został sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego partii w Krakowie. Był także zastępcą kierownika wydziału Komitetu Centralnego PZPR[1]. Od 1975 do 1976 był przewodniczącym Związku Młodzieży Socjalistycznej, a w latach 1976–1980 jego następcy – Związku Socjalistycznej Młodzieży Polskiej.

W 1976 uzyskał mandat posła na Sejm PRL VII kadencji w okręgu Kraków. Zasiadał w Komisji Planu Gospodarczego, Budżetu i Finansów. W 1980 uzyskał reelekcję w okręgu Kraków-Miasto. Zasiadał w Komisji Oświaty i Wychowania. W okresie 1977–1981 był członkiem Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu.

W 1985 związał się zawodowo z bankowością. Od 1985 do 1992 był wiceprezesem Narodowego Banku Polskiego. Później pracował w bankach komercyjnych. W latach 1994–1995 pełnił funkcję przewodniczącego Rady Banku Przemysłowo-Handlowego w Krakowie. W okresie 1995–1998 był wiceprzewodniczącym Rady Banku Zachodniego S.A. we Wrocławiu. 18 kwietnia 2007 został członkiem Rady Nadzorczej Kredyt Banku S.A.

Był także członkiem Rady Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych S.A. Zasiadał również m.in. w Radach Nadzorczych XII Narodowego Funduszu Inwestycyjnego „Piast” S.A., T.C. Dębica S.A. oraz Telekomunikacji Polskiej S.A.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Srebrnym Krzyżem Zasługi.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj