Otwórz menu główne

Krzysztof Włodarczyk (bokser)

bokser polski

Krzysztof Włodarczyk, ps. Diablo (ur. 19 września 1981 w Warszawie) – polski bokser, były mistrz świata organizacji WBC oraz były mistrz świata organizacji IBF w kategorii junior ciężkiej (do 200 funtów[1]).

Krzysztof Włodarczyk
Krzysztof Włodarczyk
Pseudonim Diablo
Data i miejsce urodzenia 19 września 1981
Warszawa
Obywatelstwo  Polska
Wzrost 186 cm
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa junior ciężka
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 62
Zwycięstwa 57
Przez nokauty 39
Porażki 4
Remisy 1
Nieodbyte 0
  1. Bilans walk aktualny na 23 marca 2019.

Kariera amatorskaEdytuj

W wieku 14 lat rozpoczął amatorskie zajęcia bokserskie, dołączając do warszawskiego klubu „Gwardia”[2]. Jedynym jego większym sukcesem jako amatora było zajęcie trzeciego miejsca na mistrzostwach Europy kadetów w 1997. Był też dwukrotnym mistrzem Polski juniorów, dwukrotnym młodzieżowym mistrzem Polski. Jako amator stoczył 66 walk; 61 z nich wygrał (44 przed czasem)[3]. Mając 19 lat przeszedł na zawodowstwo.

Kariera zawodowaEdytuj

Pierwszą zawodową walkę stoczył 10 czerwca 2000. W swym debiucie pokonał przez nokaut w 2 rundzie Bułgara Andreia Georgieva.

7 grudnia 2001 stoczył walkę o wakujący pas interkontynentalnego mistrza świata federacji IBF. Włodarczyk wygrał przez techniczny nokaut w 10 rundzie, z Włochem Vincenzo Rossitto. Był to pierwszy pojedynek, który „Diablo” stoczył poza granicami Polski.

4 maja 2002 po raz pierwszy bronił tytuł interkontynentalnego mistrza świata federacji IBF. W 6 rundzie przez nokaut wygrał z Senegalczykiem Badarą M’baye. 21 września na gali w Stargardzie Szczecińskim wywalczył tytuł międzynarodowego mistrza Polski w kategorii junior ciężkiej po pokonaniu w 5 rundzie przez TKO Białorusina Siergieja Krypenicha. 23 listopada po raz drugi obronił pas interkontynentalnego mistrza świata federacji IBF. W ostatniej, 12 rundzie przez techniczny nokaut zwyciężył Belga Ismaila Abdoula.

Pierwszą porażkę poniósł w swoim dwudziestym pierwszym pojedynku, 26 kwietnia 2003 z Pavlem Melkomianem. W piątej rundzie Rosjanin doznał rozcięcia łuku brwiowego i nie mógł kontynuować pojedynku. Po podliczeniu punktacji sędziowie orzekli wygraną Melkomiana na punkty. Stawką walki był wakujący pas interkontynentalnego mistrza świata federacji WBA[4]. 28 czerwca po 10-rundowym pojedynku Włodarczyk pokonał jednogłośnie na punkty Brazylijczyka Roberto Coelho. Stawką walki był tytuł międzynarodowego mistrza Polski w kategorii junior ciężkiej. 13 grudnia zdobył tytuł młodzieżowego mistrza świata federacji WBC, zwyciężywszy niejednogłośnie na punkty po 10. rundach Siergieja Karaniewicza.

27 marca 2004 pokonał w pierwszej rundzie przez techniczny nokaut Kenijczyka Raymonda Ochienga, broniąc tym samym pasa międzynarodowego mistrza Polski. 5 czerwca zdobył pas federacji WBF, nokautując w szóstej rundzie Francuza Alaina Simona. 25 września wygrał po 10-rundowym pojedynku jednogłośnie na punkty z Josephem Marwą z Tanzanii. Stawką pojedynku był pas młodzieżowego mistrza świata federacji WBC należący do Krzysztofa Włodarczyka.

16 kwietnia 2005 zdobył tytuł mistrza Unii Europejskiej EBU. W 10 rundzie znokautował Niemca Ruedigera Maya. 11 czerwca po raz ostatni bronił tytułu młodzieżowego mistrza świata federacji WBC, pokonując przez nokaut w czwartej rundzie Anglika Johna Keetona.

25 marca 2006 zmierzył się z byłym mistrzem świata federacji IBF Imamu Mayfieldem. Po 12. rundach wygrał jednogłośnie na punkty i zdobył wakujący pas regionalnego mistrza WBC oraz tytuł mistrza świata federacji IBC. 25 listopada zdobył tytuł mistrza świata federacji IBF, pokonując niejednogłośnie na punkty Amerykanina Steve’a Cunninghama[5].

26 maja 2007 doszło do rewanżowej walki o tytuł mistrza świata federacji IBF pomiędzy Włodarczykiem a Cunninghamem. Tym razem zwyciężył Amerykanin, pokonując Polaka dwa do remisu. Była to druga porażka Włodarczyka na zawodowym ringu[6]. 20 października po raz drugi w karierze zdobył wakujący pas federacji IBC, pokonując w pierwszej rundzie przez nokaut Amerykanina Dominique’a Alexandra[7].

16 maja 2009 stoczył pojedynek z Giacobbe Fragomenim o tytuł mistrza świata federacji WBC. Po 12 rundach sędziowie orzekli remis, choć w 9. rundzie Włoch był liczony[8][9].

W nocy z 15 na 16 maja 2010 zdobył pas federacji WBC w kategorii junior ciężkiej, zwyciężywszy przez techniczny nokaut w 8. rundzie walki z Giacobbe Fragomenim[10][11][12]. 31 lipca został uhonorowany przez federację WBC statuetką za „najbardziej dramatyczną walkę 2009”[13][14]. 25 września stoczył pierwszy pojedynek w obronie pasa mistrza świata federacji WBC w kategorii junior ciężkiej. Rywalem Polaka był Amerykanin Jason Robinson. Po 12 rundach jednogłośnie na punkty wygrał Krzysztof Włodarczyk, w stosunku 117-111, 115-113 i 116-112.[15][16]

2 kwietnia 2011 po raz drugi obronił tytuł mistrza świata federacji WBC w kategorii junior ciężkiej. Po 12 rundach wygrał niejednogłośnie na punkty z Francisco Palaciosem, w stosunku 118:112, 116:113 i 113:115[17]. Przebieg walki, w której obaj bokserzy byli pasywni, zaskoczył publiczność, która wygwizdała obu zawodników[18]. Palacios częściej zadawał ciosy, a w wywiadzie po walce uznał siebie za zwycięzcę[18][19]. Wynik walki i sposób sędziowania zostały uznane za kontrowersyjne i były szeroko komentowane w portalach bokserskich[20][21][22], a także przez ludzi boksu, takich jak Steve Cunningham[23], Maciej Zegan[24] i Jerzy Kulej[18]. Transmisję telewizyjną z walki obejrzało 2,2 mln osób[25]. 30 listopada obronił ponownie tytuł mistrzowski WBC, pokonując przez TKO australijskiego pięściarza Danny’ego Greena. Walka odbyła się w Perth. Włodarczyk przegrywał punktowo u wszystkich sędziów[26], jednak w 11 rundzie znokautował zmęczonego Greena[27].

W rewanżu z Palaciosem, rozegranym 22 września 2012 we Wrocławiu, wygrał jednogłośnie na punkty, tym razem bez kontrowersji[28].

21 czerwca 2013 w Moskwie pokonał Rachima Czachkijewa w ósmej rundzie przez nokaut[29]. Początek walki należał do mistrza olimpijskiego, który wygrał pierwsze pięć rund (w 3. rundzie Polak był liczony). Pod koniec szóstej rundy Czachkijew został liczony po raz pierwszy, mimo że przez całą rundę przeważał. Po czwartym nokdaunie sędzia zakończył walkę. Pojedynek został uznany przez federacje WBC za najbardziej dramatyczną walkę 2013 roku[30]. 6 grudnia w hali UIC Pavilion w Chicago Polak po raz trzeci zmierzył się z Giacobbe Fragomenim, wygrywając przed czasem w szóstej rundzie. Na skutek rozcięcia pod lewym okiem przez włoskiego pięściarza w przerwie między szóstą a siódmą rundą pojedynek został przerwany. Była to szósta obrona pasa WBC Polaka[31].

 
Francisco Palacios i Krzysztof Włodarczyk po walce o pas mistrzowski w Bydgoszczy (2014)

27 września 2014 w Moskwie zmierzył się z Rosjaninem Grigorijem Anatoljewiczem Drozdem i przegrał na punkty, tracąc tym samym pas mistrza świata federacji WBC. Był też liczony w ósmej rundzie[32]. W 2014 w programie Sport Klub As Wywiadu odebrał nagrodę dla „najlepszego polskiego pięściarza 2013”.

4 marca 2016 po półtorarocznej przerwie zmierzył się z w Sosnowcu z Rosjaninem Walerym Brudowem i zwyciężył przez techniczny nokaut w drugiej rundzie. 28 maja w Szczecinie pokonał przez techniczny nokaut w czwartej rundzie Niemca Kai'a Kurzawę (37-5, 25 KO), zdobywając interkontynentalny pas organizacji IBF w kategorii junior ciężkiej. 10 grudnia pokonał jednogłośnie na punkty reprezentanta Niemiec Leona Hartha (14-1, 10 KO). Sędziowie punktowali 116-112, 116-112, 115-113 wszyscy na korzyść Włodarczyka.

20 maja 2017 spotkał się na ringu w Poznaniu w finałowym eliminatorze do tytułu mistrza świata federacji IBF z Niemcem Noelem Gevorem (22-0, 10 KO). Pojedynek nie był zbyt emocjonujący, a po dwunastu bardzo równych rundach sędziowie niejednogłośnie wskazali wygraną Polaka (116-112, 113-115, 115-114)[33]. 21 października w Prudential Centre w Newark przegrał z Muratem Gasijewem (24-0, 17 KO) walkę o mistrzowski pas organizacji IBF. Włodarczyk został znokautowany ciosem na korpus w trzeciej rundzie i odpadł z turnieju World Boxing Super Series[34].

10 lutego 2018 w Nysie pokonał przed czasem w drugiej rundzie Adama Gadajewa. 3 czerwca odniósł zdecydowane zwycięstwo z Olanrewaju Durodolą (27-6, 25 KO) w walce wieczoru gali w Rzeszowie. Po dziesięciu rundach sędziowie punktowali 98-92 i dwukrotnie 97-93 na jego korzyść. 6 października na gali Nosalowy Dwór Knockout Boxing Night 4 w Zakopanem pokonał przez nokaut Amerykanina Ala Sandsa (20-4, 18 KO) w drugiej rundzie.

23 marca 2019 w Łomży pokonał jednogłośnie na punkty 96-94, 97-93, 99-92 Rumuna Aleksandru Jura (18-3, 7 KO)[35].

Działalność pozasportowaEdytuj

Wystąpił epizodycznie w serialach: Samo życie (2002), Kasia i Tomek (2003), Twarzą w twarz (2007), Chichot losu (2010), Wszyscy kochają Romana (2011) i M jak miłość (2012–2013), a także w filmie Ring Wolny (2014)[36][37].

Zagrał w teledysku do piosenki „I żeby było normalnie” (2010)[38].

W 2008 był uczestnikiem ósmej edycji programu rozrywkowego TVN Taniec z gwiazdami (2008), bohaterem polskiej edycji programów W domu u... i gościem talk-show Szymon Majewski Show. Występował także jako gość w programach: Wojownicy i Dzień z mistrzem (2009), Zacisze gwiazd, Grunt to rodzinka, Pięściarze, Supermen i Kuba Wojewódzki Show (2010), Granice kariery i Kocham cię, Polsko! (2012), Wojna gwiazd (2013) oraz dwukrotnie w As wywiadu (2013, 2014).

Życie prywatneEdytuj

Jest związany z Małgorzatą Babilońską[39]. Oboje mają syna Cezarego (ur. 2002). W październiku 2007 para wzięła ślub[40]. W sierpniu 2017 bokser oświadczył publicznie, że wyprowadził się od żony, ich małżeństwo uważa za skończone i poinformował o planach rozwodowych[41].

21 lipca 2011 trafił do szpitala na oddział detoksykologiczny po przedawkowaniu środków antydepresyjnych, które przyjmował w związku z depresją spowodowaną kłopotami osobistymi[42]. W lipcu 2014 urodziło mu się drugie dziecko, córka Zuzanna, ze związku z Magdaleną Radomską[43].

Podczas kampanii wyborczej przed wyborami samorządowymi wsparł kandydata Sojuszu Lewicy Demokratycznej na prezydenta Kielc, Jana Gieradę[44][45].


Poprzednik
O’Neil Bell
Mistrz świata wagi junior ciężkiej IBF
11 listopada 2006 – 5 maja 2007
Następca
Steve Cunningham
Poprzednik
Zsolt Erdei
Mistrz świata wagi junior ciężkiej WBC
15 maja 2010 – 27 września 2014
Następca
Grigorij Drozd

PrzypisyEdytuj

  1. ~91 kg.
  2. Taniec z gwiazdami VIII – Uczestnicy – Para nr V: Krzysztof i Agnieszka (pol.). tanieczgwiazdami.onet.pl. [dostęp 2019-04-25].
  3. Biografia (pol.). [dostęp 2011-02-22].
  4. boxrec.com: Melkomyan vs. Włodarczyk (ang.). [dostęp 16 maja 2010].
  5. boxrec.com: Włodarczyk vs. Cunningham (ang.). [dostęp 16 maja 2010].
  6. boxrec.com: Włodarczyk vs. Cunningham II (ang.). [dostęp 16 maja 2010].
  7. boxrec.com: Włodarczyk vs. Alexander (ang.). [dostęp 16 maja 2010].
  8. bokser.org: Fragomeni pozostał mistrzem.. (pol.). [dostęp 16 maja 2010].
  9. boxrec.com: Fragomeni vs. Włodarczyk (ang.). [dostęp 16 maja 2010].
  10. bokser.org: Włodarczyk Mistrzem Świata! (pol.). [dostęp 16 maja 2010].
  11. bokser.org: Diablo zaskoczył wszystkich (pol.). [dostęp 16 maja 2010].
  12. boxrec.com: Włodarczyk vs. Fragomeni II (ang.). [dostęp 16 maja 2010].
  13. „Diablo” odebrał pięściarskiego Oscara (pol.). boxrec.com, 01.08.2010. [dostęp 2010-08-01].
  14. Zdjęcie dnia. Krzysztof „Diablo” Włodarczyk (pol.). boxrec.com, 01.08.2010. [dostęp 2010-08-01].
  15. „Diablo” pokonał Robinsona i obronił tytuł mistrza świata (pol.). ringpolska.pl, 26.09.2010. [dostęp 2010-09-26].
  16. ‘Diablo’ obronił pas po dobrej walce (pol.). bokser.org, 26.09.2010. [dostęp 2010-09-26].
  17. Diablo obronił pas. Zasłużenie? (pol.). bokser.org, 02.04.2011. [dostęp 2011-04-03].
  18. a b c Waldemar Wojtkowiak, Remigiusz Jaskot: Włodarczyk nie trafiał, ale wygrał. Miała być bitwa, wyszła mizeria. Sport.pl, 2011-04-04. [dostęp 2011-04-04].
  19. Janusz Pindera: Obaj nie zrobili nic. rp.pl, 2011-04-04. [dostęp 2011-04-04].
  20. Adrian Golec: „Nieudany” sprawdzian Włodarczyka. boxing.pl. s. 2011-04-03. [dostęp 2011-04-04].
  21. Krajobraz po bitwie. bokser.org, 2011-04-03. [dostęp 2011-04-04].
  22. Michał Koper: Włodarczyk – Palacios: ludzie listy piszą... ringpolska.pl, 2011-04-04. [dostęp 2011-04-04].
  23. Były rywal Diablo: Palacios został oszukany. sport.pl, 2011-04-04. [dostęp 2011-04-04].
  24. Maciej Zegan: Maciej Zegan: To skandal. bokser.org, 2011-04-03. [dostęp 2011-04-04].
  25. 2,2 mln widzów gali w Bydgoszczy. Ringpolska.pl, 2011-04-04. [dostęp 2011-04-04].
  26. Karty punktowe walki Włodarczyk – Green. Ring Polska, 2011-11-30. [dostęp 2011-11-30].
  27. Diablo obronił tytuł. sport.pl, 2011-11-30. [dostęp 2011-11-30].
  28. Leszek Dudek: ‘Diablo’ rozwiał wątpliwości. bokser.org, 2012-09-22. [dostęp 2012-09-23].
  29. Włodarczyk nokautuje po wojnie! (pol.). bokser.org, 2013-06-21. [dostęp 2013-06-22].
  30. Włodarczyk wyróżniony przez WBC! (pol.). wp.pl. [dostęp 2013-12-26].
  31. Krzysztof Włodarczyk znów zdominował Fragomeniego, broniąc pasa WBC (pol.). bokser.org. [dostęp 2013-12-06].
  32. Drozd zdetronizował Włodarczyka z tronu WBC. bokser.org, 2014-09-27. [dostęp 2014-09-28].
  33. Noel Gevor złoży protest po walce z Krzysztofem „Diablo” Włodarczykiem (pol.). sport.interia.pl. [dostęp 2017-05-22].
  34. Redakcja, WBSS: GASIJEW ZNOKAUTOWAŁ WŁODARCZYKA!, bokser.org [dostęp 2017-10-22].
  35. Redakcja, Czwarte z rzędu „ Diablo"zwycięstwo, bokser.org [dostęp 2019-03-24].
  36. Krzysztof „Diablo” Włodarczyk na planie filmu „Ring Wolny”. ringpolskapl 2014-01-18.
  37. Diablo nie ma z kim się bić, „PrzegladSportowy.pl” [dostęp 2017-05-06] (pol.).
  38. „Krzysztof Włodarczyk, Michał Jabłoński i Albert Sosnowski w Prosto Mixtape 600V”. kickboxing-news.com. [dostęp 2010-06-30].
  39. „Zobacz, jak „Diablo” Włodarczyk traktuje żonę!”. fakt.pl. [dostęp 2011-07-22].
  40. (2016-05-14): Żona Krzysztofa Włodarczyka motywuje go przed walką z Fragomenim: Jak wygrasz urodzę Ci dziecko (pol.). Super Express. [dostęp 2011-07-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  41. Art: Krzysztof „Diablo” Włodarczyk przygotowuje się do rozwodu po walce (pol.). W: http://sport.interia.pl [on-line]. 2017-08-21. [dostęp 21 sierpnia 2017].
  42. „Boks. Krzysztof „Diablo” Włodarczyk w szpitalu!”. sport.pl. [dostęp 2011-07-22].
  43. „Diablo” Włodarczyk ma drugie dziecko, ale nie ze swoją żoną. sport.dziennik.pl, 25 lipca 2014.
  44. „Walka stulecia” nie odbyła się. Jan Gierada i Krzysztof „Diablo” Włodarczyk zmierzyli się tylko wzrokiem (video, zdjęcia). echodnia.eu, 13 listopada 2010. [dostęp 12 stycznia 2014].
  45. Oficjalne rozpoczęcie kampanii wyborczej Jana Gierady. 20 października 2010. [dostęp 12 stycznia 2014].

Linki zewnętrzneEdytuj