Otwórz menu główne

Ksenokrates z Chalcedonu (396 p.n.e. - 314 p.n.e.) - grecki filozof, trzeci po Platonie i Speuzypie scholarcha Akademii. Kierował Akademią w latach 339 - 315/4 p. n. e.[1] Był autorem licznych pism, z których zachowały się jedynie fragmenty. Nauki Ksenokratesa cenił Cyceron - stawiał go na równi z Platonem i Arystotelesem.

W czasie bycia scholarchą rozwijał ontologię platońską, zwłaszcza naukę o zasadach.

Zapewne jeden z autorów dzieła O dobru (nie zachowało się). Była wykładana w Akademii w ostatnich latach jego życia. Dotyczyła m. in. koncepcji Jedni i Nieokreślonej Dyady[2].

Wprowadził podział filozofii na logikę, fizykę i etykę.[3]

PrzypisyEdytuj

  1. Ewa Wipszycka, Benedetto Bravo, Historia Starożytnych Greków, wyd. 2, t. III, 2009, s. 598.
  2. Henryk Podbielski (red.), Literatura Grecji Starożytnej, t. 2, 2005, s. 776.
  3. Ewa Wipszycka, Benedetto Bravo, Historia Starożytnych Greków, wyd. 2, t. III, Warszawa 2009, s. 598.

BibliografiaEdytuj

  • Mała Encyklopedia Kultury Antycznej, wyd. PWN, Warszawa 1968.

Linki zewnętrzneEdytuj