Otwórz menu główne

Wielkie Księstwo Ruskie

(Przekierowano z Księstwo Ruskie)

Wielkie Księstwo Ruskie (ukr. Велике Князівство Руське, Wełyke Kniaziwstwo Ruśke[1]) – państwo obejmujące ziemie dzisiejszej środkowej Ukrainy, istniejące od września 1658 do 1659.

Велике князівство Руське
Wielkie Księstwo Ruskie
1658–1659
Herb Wielkiego Księstwa Ruskiego
Herb Wielkiego Księstwa Ruskiego
Stolica Kijów
Ustrój polityczny demokracja szlachecka
Ostatnia głowa państwa wielki książe Jan I Kazimierz Waza
Ostatnia głowa terytorium hetman kozacki Iwan Wyhowski
Powierzchnia
 • całkowita

ok. 250 000 km²
utworzenie na mocy porozumienia polsko-kozackiego (unia hadziacka) 1658
Ustanowienie przez Rosję hetmanem marionetkowego Jerzego Chmielnickiego 1659
Religia dominująca prawosławie
Mapa Wielkiego Księstwa Ruskiego
Rzeczpospolita Trojga Narodów

Wielkie Księstwo Ruskie zostało utworzone na mocy unii hadziackiej pomiędzy Rzecząpospolitą a Kozackim Wojskiem Zaporoskim, z ziem województw: kijowskiego, bracławskiego i czernihowskiego. Województwa te zostały wyodrębnione już w 1649, na podstawie Ugody zborowskiej[2].

Zobacz teżEdytuj

Bibliografia, Literatura, Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. ВЕЛИКЕ КНЯЗІВСТВО РУСЬКЕ Циклоп – енциклопедії та словники.
  2. W czerwcu 1648 Tuhaj Bej w rozmowie z więzionym przez siebie hetmanem Potockim powiedział, że jednym z celów Kozaków jest aby po Białą Cerkiew udzielne mieli i ograniczone państwo (list Jana Ulińskiego i Stanisława Jaskólskiego wysłany z Baru 9 czerwca 1648 r. do Podkanclerzego Leszczyńskiego, w: Księga pamiętnicza Jakuba Michałowskiego, wojskiego lubelskiego a późniéj kasztelana bieckiego wyd. Antoni Zygmunt Helcel, Kraków 1864, Dok nr 18, s. 39). Rok później Jakub Śmiarowski, poseł Rzeczypospolitej do Chmielnickiego donosił, że Wojsko Zaporoskie przy udzielnym Księstwie Ruskim, jeżeli przyjdzie do zgody, ma się wolą koniecznie zasadzić, i co postanowi, żeby mu król poprzysiągł (Olszewskiego, Kozaka Pana Śmiarowskiego relacya sekretna około 25 maja 1649, tamże, Dok nr 115, s. 396n, p. też Punkta sekretney relaciey tego z listem Chmielnickiego przyjechał, w: Ojczyste spominki w pismach do dziejów dawnéj Polski, diaryusze, relacye, pamiętniki i.t.p., zebrał Ambroży Grabowski, Kraków 1845, t. 2, s. 36n, pisownia uwspółcześniona).