Księstwo brzeskie

Księstwo brzeskie (cz. Břežské knížectví, niem. Herzogtum Brieg) – historyczne piastowskie księstwo dzielnicowe na Dolnym Śląsku ze stolicą w Brzegu, powstałe w końcowym okresie rozbicia dzielnicowego w Polsce, zlokalizowane w ówczesnej (i obecnej) południowo-zachodniej Polsce. Zostało utworzone w 1311 poprzez wydzielenie z księstwa legnickiego na jego dotychczasowych wschodnich ziemiach. Przez cały okres istnienia pozostawało pod władzą dynastii Piastów.

Księstwo brzeskie
1311–1419
Herb Księstwa brzeskiego
Herb
Stolica

Brzeg

Typ państwa

monarchia dziedziczna (księstwo)

Głowa państwa

książę (ostatni) Henryk VII z Blizną

Zależne od

Królestwa Czech (od 1329)

podział Księstwa legnickiego

1311

Połączenie z Księstwem legnickim

1419

Religia dominująca

katolicyzm

Mapa Księstwa brzeskiego

     księstwo brzeskie

Trudne położenie polityczne zmusiło w 1329 r. książąt do hołdu Czechom. W historii dochodziło do częstych podziałów i reunifikacji wspólnoty ziem brzeskiej i legnickiej.

Samodzielne księstwo brzeskie kontynuowane potem jako księstwo legnicko-wołowsko-brzeskie przestało istnieć wraz ze śmiercią ostatniego Piasta, księcia Jerzego IV Wilhelma w 1675 r. Było to ostatnie samodzielne księstwo na Śląsku.

Zobacz teżEdytuj