Księstwo halickie

ruskie księstwo dzielnicowe istniejące w XI–XII w.

Księstwo halickieruskie księstwo dzielnicowe istniejące w XI–XII w. w dorzeczu górnego i środkowego Sanu i Dniestru oraz górnego Prutu i Seretu.

Księstwo halickie
1144–1199
Flaga
Herb
Flaga Herb
Język urzędowy

staroruski

Stolica

Halicz

uniezależnienie

od Rusi Kijowskiej
1144

Połączenie z Księstwem włodzimiersko-wołyńskim

1199

Religia dominująca

prawosławie

HistoriaEdytuj

Tereny dorzecza górnego i środkowego Sanu i Dniestru oraz górnego Prutu i Seretu weszły pod panowanie Rusi Kijowskiej w X wieku. Od 1141 roku księciem halickim był Władymirko, syn Wołodara Rościsławicza. Uniezależnienie od Kijowa wywalczyli stopniowo Włodzimierz Jarosławowicz i jego następcy. Stolicą księstwa był gród w Haliczu. Za Jarosława Ośmiomysła (1153-1187) księstwo sięgało do Morza Czarnego. W 1199 księstwo przejęte zostało przez Romana Mścisławowicza. Stopniowo księstwo halickie połączone zostało z księstwem włodzimiersko-wołyńskim, dając Ruś Halicko-Włodzimierską[1][2][3].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Halickie, Księstwo, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-12-16].
  2. Ruś Halicko-Wołyńska, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-12-16].
  3. Roman Mścisławowicz, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-12-16].