Otwórz menu główne

Kubrat Wenkow Pulew (buł. Кубрат Венков Пулев; ur. 4 maja 1981) – bułgarski bokser. Wielokrotny amatorski mistrz kraju w wadze ciężkiej i superciężkiej, a także mistrz Europy w wadze superciężkiej z 2008 roku. W 2009 roku przeszedł na zawodowstwo. Od maja 2012 roku jest mistrzem Europy EBU w wadze ciężkiej. Jest starszym bratem Terwela Pulewa.

Kubrat Pulew
Kubrat Wenkow Pulew
Pulev w 2018 r.
Pulev w 2018 r.
Pseudonim Kobra
Data i miejsce urodzenia 4 maja 1981
Sofia, Bułgaria
Obywatelstwo  Bułgaria
Wzrost 194 cm
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa ciężka
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 27
Zwycięstwa 26
Przez nokauty 13
Porażki 1 (1 KO)
  1. Bilans walk aktualny na 27 października 2018.
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Bułgaria
Mistrzostwa świata
Brąz Mianyang 2005 waga superciężka
Mistrzostwa Europy
Brąz Płowdiw 2006 waga superciężka
Złoto Liverpool 2008 waga superciężka

Spis treści

Kariera amatorskaEdytuj

Seniorską karierę zaczął w wadze półciężkiej (do 81 kg). W 2001 roku przeszedł do wagi ciężkiej (91 kg), w której był trzykrotnie mistrzem Bułgarii (2001, 2003, 2004). Na mistrzostwach świata nie odnosił jednak sukcesów. W 2001 roku przegrał w ćwierćfinale z Sułtanem Ibragimowem, a w 2003 w 1. rundzie z Odlanierem Solísem.

Następnie przeszedł do wagi superciężkiej, w której dwa razy zdobył krajowy czempionat (2005, 2008). W 2005 roku na mistrzostwach świata w Mianyang zdobył brązowy medal, przegrywając w walce o finał z Solísem (11:25). Sukcesu tego nie udało mu się powtórzyć dwa lata później w Chicago, gdy w 3. rundzie wyeliminował go Roberto Cammarelle (5:12).

W 2008 roku zakwalifikował się na igrzyska olimpijskie w Pekinie, jednak niespodziewanie odpadł z turnieju już po pierwszej walce przeciwko Kolumbijczykowi Óscarowi Rivasowi (5:11)[1]. Trzy miesiące później osiągnął największy sukces w amatorskiej karierze, gdy w Liverpoolu został mistrzem Europy w wadze superciężkiej. W finale pokonał na punkty (9:2) Rosjanina Dienisa Siergiejewa.

W 2009 roku w Mediolanie, w swoim piątym występie na mistrzostwach świata dotarł jedynie do ćwierćfinału, w którym ponownie uległ Cammarelle (6:12).

Kariera zawodowaEdytuj

Walka z Cammarelle była ostatnią w amatorskiej karierze Pulewa. Tydzień później, 19 września 2009 stoczył w Niemczech swój pierwszy zawodowy pojedynek. Na początkowym etapie profesjonalnej kariery Bułgar odniósł zwycięstwa m.in. nad trzema byłymi zawodowymi mistrzami Europy: Mattem Skeltonem (2010), Paolo Vidozem (2010) i Jarosławem Zawrotnym (2011), a także nad Amerykaninem Travisem Walkerem w walce o pas IBF International (2011).

5 maja 2012 w niemieckim Erfurcie niepokonany Pulew zmierzył się o wakujące mistrzostwo Europy z Alexandrem Dimitrenko. Bułgar zdobył tytuł, nokautując rywala w 11. rundzie[2]. 29 września 2012 roku obronił pas, wygrywając przez nokaut z niepokonanym wcześniej Rosjaninem Aleksandrem Ustinowem. Stawką walki była ponadto pozycja pretendenta nr 1 do mistrzostwa świata IBF.

24 sierpnia 2013 w Mecklenburg-Vorpommern pokonał jednogłośnie na punkty Tony Thompsona.

14 grudnia 2013 na gali w Neubrandenburgu Pulew obronił interkontynentalny tytuł federacji IBF, pokonując przez techniczny nokaut w czwartej rundzie Amerykanina Joeya Abella[3].

15 listopada 2014 przegrał przez nokaut w 5 rundzie walkę o tytuł mistrza świata federacji IBF w wadze ciężkiej z Władimirem Kliczko [4]. Bułgar czterokrotnie był liczony.

27 października 2018 w Sofii pokonał jednogłośnie na punkty Hughie Fury'ego (21-2, 11 KO).

OsiągnięciaEdytuj

Boks zawodowy:

  • 2012- : mistrz Europy EBU w wadze ciężkiej
  • 2011- : międzynarodowy mistrz IBF w wadze ciężkiej

Boks amatorski:

  • 2008: Mistrzostwa Europy − 1. miejsce w wadze superciężkiej
  • 2008: Mistrzostwa Bułgarii − 1. miejsce w wadze superciężkiej
  • 2006: Mistrzostwa Europy − 3. miejsce w wadze superciężkiej
  • 2005: Mistrzostwa Świata − 3. miejsce w wadze superciężkiej
  • 2005: Mistrzostwa Unii Europejskiej − 2. miejsce w wadze superciężkiej
  • 2005: Mistrzostwa Bułgarii − 1. miejsce w wadze superciężkiej
  • 2004: Mistrzostwa Unii Europejskiej − 1. miejsce w wadze ciężkiej
  • 2004: Mistrzostwa Bułgarii − 1. miejsce w wadze ciężkiej
  • 2003: Mistrzostwa Bułgarii − 1. miejsce w wadze ciężkiej
  • 2001: Mistrzostwa Bułgarii − 1. miejsce w wadze ciężkiej
  • Puchar Strandża − 1. miejsce 2002, 2005, 2006, 2008

PrzypisyEdytuj

  1. [http://www.aiba.org/documents/site1/Olympics/C75W92.pdf BOXING SUPER HEAVY +91 KG DRAW SHEET]. AIBA.org. [dostęp 7 kwietnia 2011].
  2. Kubrat Pulev Stops Sascha Dimitrenko to Win European Heavyweight Title (ang.). boxinginsider.com, 5 maja 2012. [dostęp 2012-05-07].
  3. Wygrana Pulewa (pol.). boxinginsider.com, 14 grudnia 2013. [dostęp 2012-12-16].
  4. Władimir Kliczko pokonał Pulewa i obronił pas IBF (pol.). wp.pl, 15 listopada 2014. [dostęp 2014-11-15].

Linki zewnętrzneEdytuj