Otwórz menu główne
Wyrób kultury tardenuaskiej

Kultura tardenuaska (też: kultura tardenoska[1]) – kultura archeologiczna z okresu mezolitu, występowała na terenie zachodniej Europy (gł. dzisiejszej Francji, Belgii i Niemiec), a także Hiszpanii.

Stanowiskiem eponimicznym jest La Fère-en-Tardenois w departamencie Aisne.

Rozwinęła się na podłożu kultur poźnopaleolitycznych. Typowymi wyrobami kultury tardenuaskiej są mikrolityczne ostrza o geometrycznym kształcie. Używano też harpunów, szydeł i sztyletów kościanych. Ludność tej kultury rozpoczęła oswajać psa, zamieszkiwała nadal w jaskiniach i w krótkotrwałych obozowiskach otwartych. Pochówki szkieletowe w pozycji skurczonej.

Uformowała się w VIII tys. p.n.e., odłam południowy ewoluował w kulturę kastelnowską, północny trwał do V/IV tys. p.n.e.[2]. Kultura dotarła również na Wielką Brytanię, gdzie zmieszała się z kulturą maglemoską[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Wojciech Lipoński: Narodziny cywilizacji Wysp Brytyjskich. Wydawnictwo Poznańskie, 2017, s. 21. ISBN 978-83-797-6654-3.
  2. Michel Brezillon: Encyklopedia kultur pradziejowych. Warszawa: WAiF, 1981. ISBN 83-221-0143-0.

BibliografiaEdytuj

  • Mały słownik antropologiczny, Wiedza Powszechna, 1976