Otwórz menu główne

Kunice (województwo łódzkie)

wieś w województwie łódzkim

Kunicewieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie opoczyńskim, w gminie Sławno. Zajmuje obszar około 387 hektarów, które zamieszkuje około 360 mieszkańców.

Kunice
Kunice
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat opoczyński
Gmina Sławno
Strefa numeracyjna (+48) 44
Kod pocztowy 26-332[1]
Tablice rejestracyjne EOP
SIMC 0551852
Położenie na mapie gminy Sławno
Mapa lokalizacyjna gminy Sławno
Kunice
Kunice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kunice
Kunice
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Kunice
Kunice
Położenie na mapie powiatu opoczyńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu opoczyńskiego
Kunice
Kunice
Ziemia51°23′57,0″N 20°11′26,7″E/51,399167 20,190750

Części wsiEdytuj

Integralne części wsi Kunice[2][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
0551869 Horomanów część wsi
0551875 Kolonijka część wsi
0551881 Kotynówka część wsi

HistoriaEdytuj

Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1360 roku. Była ona osadą rodową Kunickich (herbu Bończa), którzy należeli do drobnej szlachty. W tym czasie było tu osiem odrębnych dworów.

W następnych wiekach wieś nadal była siedliskiem drobnej szlachty, chociaż zmieniła właścicieli. Jeszcze w 1775 roku były tu trzy odrębne dwory. Ze wsi tej dziesięcinę z łanów kmiecych czerpała kolegiata św. Floriana w Krakowie. Ostatnim właścicielem majątku ziemskiego w Kunicach była rodzina Ossowskich. Henryk Ossowski był adiutantem dowódcy, pierwszego oddziału partyzanckiego w czasie okupacji niemieckiej majora Henryka Dobrzańskiego ps. Hubal.

W Warszawie, w 2001 roku zmarła przedstawicielka tej rodziny pani Wanda_Ossowska. W majątku stał dwór murowany o charakterze klasyczstycznym, pochodził on z XIX wieku. Wystawiony został na planie prostokąta i ozdobiony portykami. Pokryty był dachem naczółkowym. Spłonął w 1954 roku.

W 1993 roku oddano do użytku budynek nowej szkoły podstawowej, której 28 maja 2000 roku nadano imię Wandy i Henryka Ossowskich.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.

KościółEdytuj

Kościół pod wezwaniem św. Wawrzyńca pierwotny był drewniany i sięgał początku XIV wieku. Obecny został wzniesiony w latach 1925-30 według projektu architekta Wacława Borwieckiego na miejscu drewnianego. W jego wnętrzu znajduje się kamienna chrzcielnica z XVII wieku oraz obrazy z XVIII wieku. Przy kościele zachował się zwyczaj , że każdego wieczoru dzwoni się dla uczczenia pamięci poległych w obronie ojczyzny. Były proboszcz ks. Jan Matejek kolekcjonował zbiory rycin i obrazów związanych z kultem maryjnym. Dziś świątynia jest punktem etapowym corocznej Warszawskiej Pielgrzymki pieszej na Jasną Górę.

OsobowościEdytuj

Pochodził stąd Wacław Kunicki, autor "Wizerunku szlachcica polskiego", dzieła wydanego w 1615 roku.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. GUS. Rejestr TERYT

BibliografiaEdytuj