Kurnikbudynek gospodarczy przeznaczony do hodowli drobiu, zwłaszcza kur. Określenie to stosowane jest tylko do tych budynków, które spełniają dwa warunki: po pierwsze – ptaki przebywają w nich jedynie nocą i w czasie złej pogody, po drugie – przeznaczone są dla niewielkich stad drobiu (do kilkudziesięciu sztuk). Dla większych stad, przebywających pod zadaszeniem przez całą dobę stosuje się wylęgarnie.

Kurnik
Kogut przed wejściem do kurnika

Wewnątrz budynku zamontowane są grzędy – poziome żerdzie przeznaczone dla ptaków jako siedziska, stanowiska lęgowe dla kwok, poidła, koryta paszowe, opcjonalnie piaskownica. Kurnik może też mieścić pomieszczenie użytkowe[1].

Względna wilgotność powietrza w kurniku odpowiednia dla ptaków to 50–70%. Największy komfort dla zwierząt można uzyskać przeznaczając minimum 1 m² na każde 3–4 kury, 12–15 cm długości karmidła na każdą kurę oraz 1 m grzędy na 4–5 ptaków. Często podłogi kurnika wykonane są z palonych cegieł spojonych zaprawą wapienną (według źródła w oryginale niemieckiego). W kurniku znajduje się również ściółka, która wilgotnieje wskutek wydalania odchodów przez ptaki; przykładową ściółką mogą być strużyny heblowane (chłonność 145 kg na 100 kg), słoma (np. pszenna – chłonność 257 kg na 100 kg) lub miał torfowy (chłonność 404 kg na 100 kg)[1].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Beate i Leopold Peitz: Hodowla kur. Rasy, zdrowie, opieka. Warszawa: Wydawnictwo RM, 2009, s. 30–38. ISBN 978-83-7243-739-6.