Kurowo (województwo zachodniopomorskie)

województwo zachodniopomorskie

Kurowo (niem. Curow, Kurow[potrzebny przypis]) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Bobolice. W pobliżu miejscowości przepływa rzeka Radew.

Kurowo
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 zachodniopomorskie

Powiat

koszaliński

Gmina

Bobolice

Liczba ludności 

333

Strefa numeracyjna

94

Kod pocztowy

76-020[2]

Tablice rejestracyjne

ZKO

SIMC

0304272

Położenie na mapie gminy Bobolice
Mapa konturowa gminy Bobolice, u góry znajduje się punkt z opisem „Kurowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Kurowo”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Kurowo”
Położenie na mapie powiatu koszalińskiego
Mapa konturowa powiatu koszalińskiego, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Kurowo”
Ziemia54°02′12″N 16°34′36″E/54,036667 16,576667[1]

Architektura

edytuj

Zabytki chronione prawnie w Kurowie to:

 
Neogotycki kościół z II połowy XIX w.

Istniejący obecnie kościół zbudowany został w XIX wieku, na miejscu wcześniejszej budowli, zapewne z okresu średniowiecza. Najwcześniej wspomniany w aktach wizytacyjnych z XVI wieku. Po przyjęciu przez Pomorze luteranizmu, kościół stał się własnością luteran. W 1653 r. pastorem w Kurowie był Laurentis Hamel z Koszalina. W kościele zatrudniony był również organista, który w XVIII w. mieszkał w domu należącym do wioski. Formy budowli średniowiecznej są nieznane. W poł. XIX w. budowlę tę rozebrano i na jej miejscu, w centrum wrzecionowatego nawisa wsi zbudowano nowy, neogotycki kościół[3].

  • cmentarz kościelny.

Historia

edytuj

W dolinie rzeki Radew w bliskiej odległości od miejscowości napotkano ślady osadnictwa z okresu IX - XII w. Wykazały to odkrycia archeologiczne przeprowadzone na terenie Gminy Bobolice. Z zachowanych informacji wynika, iż sama miejscowość została założona w okresie średniowiecza. Prawdopodobnie istniała już w XIII wieku, o czym informuje dokument z 1288 r. W tym okresie wchodziła w skład dóbr biskupów kamieńskich do okręgu zamkowego w Bobolicach i pozostawała ich własnością do połowy XVII w. Była wsią kościelną, jedną z większych na tym terenie. W XVIII wieku we wsi gospodarowało 15 chłopów, czterech osadników i trzech dzierżawców, zamieszkałych wraz z rodzinami w 35 domach. We wsi istniał, zapewne od czasów średniowiecza, kościół parafialny, do którego należało wiele okolicznych wsi, m.in. Cybulino, Górawino, Ubiedrze. Do koś­cioła, pozostającego pod patronatem króla, należały znane dobra, z których część należności pobierał król, a część właściciele majątku w Cybulinie. W XIX w. we wsi powstał majątek ziemski, który pod koniec tamtego stulecia należał do rodziny Lehmannów z Koszalina. Wówczas i na początku XX wieku miała miejsce znaczna rozbudowa Kurowa, wraz ze wzniesieniem nowego, neogotyckiego kościoła[3].

Przypisy

edytuj
  1. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 65524
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 644 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  3. a b Parafia pw. WNMP w Bobolicach - Kościół w Kurowie [online], parafia.bobolice.pl [dostęp 2017-11-24].