Kylie Minogue

piosenkarka i aktorka australijska

Kylie Ann Minogue, AO, OBE (ur. 28 maja 1968 w Melbourne), często nazywana po prostu Kylie – australijska piosenkarka, autorka tekstów i aktorka. Po raz pierwszy stała się sławna występując w australijskiej operze mydlanej Sąsiedzi. W serialu tym grała dwa lata. Od tego momentu Minogue została piosenkarką i osiągnęła niezwykły sukces zarówno komercyjny, jak i artystyczny. Minogue znana jest pod wieloma pseudonimami, z których najbardziej rozpoznawalne to „Księżniczka Popu” („Princess of Pop”) lub „Bogini Popu” („Goddess of Pop”). Według Australian Recording Industry Association (ARIA) jest najlepiej sprzedającą się australijską wokalistką wszech czasów. Urodzona i wychowywana w Melbourne, od 1990 roku mieszka i pracuje w Wielkiej Brytanii[3].

Kylie Minogue
Ilustracja
Kylie Minogue występująca na przyjęciu urodzinowym królowej Elżbiety w 2018 roku.
Imię i nazwisko Kylie Ann Minogue
Pseudonim Kylie
Data i miejsce urodzenia 28 maja 1968
Melbourne
Pochodzenie australijskie i brytyjskie[1]
Typ głosu sopran
Gatunki pop, dance-pop[2], synth pop
Zawód piosenkarka, autorka tekstów, aktorka
Aktywność od 1979
Wydawnictwo PWL (1987–1992)

Deconstruction Records (1993–1998)
Mushroom Records (1987–1999)
Parlophone (1999–2016)
BMG (od 2017)

Powiązania Dannii Minogue (siostra)
Odznaczenia
Centenary Medal (Australia) Kawaler Orderu Imperium Brytyjskiego od 1936 (cywilny) Kawaler Orderu Sztuki i Literatury (Francja) Order Australii (cywilny)
podpis
Strona internetowa

W 1987 roku Minogue podpisała kontrakt z brytyjską wytwórnią płytową PWL, a już rok później wydała swój pierwszy studyjny album pod tytułem Kylie. W 1992 opuściłą PWL i podpisała kontrakt z Deconstruction Records, dla której wydała albumy Kylie Minogue i Impossible Princess. Oba te albumy zyskały przychylność krytyków. Kolejnym krokiem był powrót do tanecznych korzeni i podpisanie kontraktu z Parlophone. Pierwszym owocem współpracy byłą album Light Years. Następny album Fever był wielkim sukcesem na całym świecie, również w Stanach Zjednoczonych. Singel promujący album „Can’t Get You Out of My Head” stał się jednym z najlepiej sprzedających singlem w pierwszej dekadzie XXI wieku. Jest on jej piosenką firmową i jednym z najbardziej chwytliwych kawałków w historii. Inne wielkie hity Minogue to : „I Should Be So Lucky”, „Hand on Your Heart”, „Better the Devil You Know”, „Confide in Me”, „Spinning Around”, „Slow”, „2 Hearts” i „All the Lovers”.

Do 2015 roku, Minogue sprzedała ponad 80 milionów płyt na świecie[4]. Ma na swoim koncie wiele tras koncertowych i otrzymała nagrodę dla „Australijskiego Wykonawcy Roku” za jedną z tras koncertowych. Minogue otrzymała nagrodę Orderu Imperium Brytyjskiego w 2008 roku. Francuski rząd uhonorował ją Orderem Sztuki i Literatury za jej wkład do francuskiej kultury. Minogue została uhonorowana stopniem doktora naukowego przez Anglia Ruskin University za swoją działalność związana z walką z rakiem piersi. W listopadzie 2011 roku, w 25 rocznicę ARIA Music Awards została wprowadzona do ARIA Hall of Fame przez członków ARIA[5]. W grudniu 2016 roku Billboard umieściła ja na liście najlepszych artystek dance wszech czasów, przyznając jej miejsce 18.

Życie i karieraEdytuj

1968–1986: Dzieciństwo i wczesna karieraEdytuj

Kylie Ann Minogue urodziła się 28 maja 1968 roku w Melbourne, Australii. Jej rodzicami są Ronald Charles Minogue, Australijczyk z korzeniami irlandzkimi i Carol Ann Jones pochodząca z walijskiego Maesteg[6]. Przed urodzinami Kylie, Ron pracował w kilku miejscach jako księgowy, z kolei Carol jako profesjonalna tancerka. Kylie ma rodzeństwo : młodszego brata, Brendana, który pracuje w jednej z australijskich telewizji jako operator kamery, oraz siostrę Dannii Minogue również piosenkarkę oraz prezenterkę telewizyjną[7]. Minogue często przeprowadzali się z miejsca do miejsca na obrzeżach Melbourne, żeby podtrzymać standard życia i panować nad wydatkami, przez co Kylie nie miała rozpieszczającego dzieciństwa. Z powodu ciasnego portfela, Ron pracował jako księgowy w rodzinnej firmie samochodowej, zaś Carol jako herbaciarka w lokalnym szpitalu. Po wprowadzeniu się na Surrey Hills, Minogue krótko chodziła do szkoły podstawowej w Studfield, jednak ukończyła podstawówkę w Camberwell, gdzie następnie również skończyła szkołę średnią. W latach szkolnych Minogue miała trudności z nawiązywaniem znajomości i przyjaźni. W szkole średniej chodziła do klasy profilującej w stronę sztuki, grafiki i języka angielskiego[8]. Kylie opisywała się wtedy jako „przeciętnie inteligentną” i „dosyć skromną” podczas jej latach licealnych[8].

W wieku jedenaście lat, Kylie pojawiła się na ekranie w serialach The Sullivans w 1979 roku oraz Skyways w 1980 roku[7]. W 1985 roku, została przydzielona do jednej z głównych ról w The Henderson Kids. W tym celu przerwała uczęszczanie do szkoły, co nie było po myśli jej mamy Carol. Minogue doszła do wniosku, że potrzebuje więcej niezależności, żeby przebić się do showbiznesu[9]. Zainteresowana kontynuowaniem kariery również w muzyce, nagrała demo dla producentów cotygodniowego programu Young Talent Time[10], gdzie regularnie występowała już wtedy jej siostra Dannii[11]. Właśnie wtedy, również w 1985 roku, miał miejsce pierwszy piosenkarski występ Kylie w programie telewizyjnym, choć nie zaistniała wtedy w nim na dłużej. W 1986 roku Kylie została obsadzona w serialu Sąsiedzi jako Charlene Mitchell, uczennicę, która zostaje mechanikiem samochodowym. Sąsiedzi osiągnęło popularność w Wielkiej Brytanii, a wątek romansu między jej bohaterką a postacią graną przez Jasona Donovana, doczekał się odcinka zaślubin pary, który wtedy, w 1987 roku zgromadził przed telewizorami 20 milionów Brytyjczyków[12]. Minogue została pierwszą laureatką cztery australijskich nagród Logie Awards przyznanych jednego roku, jak i również najmłodszą laureatką tej nagrody w kategorii „Most Popular Television Performer”, przyznanej głosowaniem widzów.

1987–1989: Kylie i Enjoy YourselfEdytuj

Podczas koncertu w Fitzroy Football Club'ie z resztą obsady Sąsiedzi, Minogue zaśpiewała w duecie „I Got You Babe” a później „The Loco-Motion” jako bis. W 1987 roku Mushroom Records zaproponowało Minogue kontrakt płytowy, który podpisała[13]. Pierwszy singiel „The Locomotion” zdobył i utrzymał przez siedem tygodni pozycję lidera na australijskich listach przebojów i został najlepiej sprzedającym się tam singlem w latach 1980[14]. Otrzymała wtedy nagrodę ARIA za „Najliczniej Sprzedany Singel Roku” (1988)[15]. Jego sukces pociągnął za sobą podróż Minogue do Anglii razem z dyrektorem Mushroom Records Garym Ashley'iem w celu nawiązania współpracy z producenckim trio Stock, Aitken i Waterman. Na samym początku wiedzieli niewiele o Minogue, wręcz początkowo nie pamiętali o jej przyjeździe. Zanim Minogue trafiła do nich, napisali piosenkę „I Should Be So Lucky”, podczas gdy Minogue przybyła i czekała jakiś czas na zewnątrz studia. Utwór osiągnął pierwsze miejsce w Wielkiej Brytanii, Australii, Niemczech, Finlandii, Szwajcarii, Izraelu i Hongkongu[16]. Minogue otrzymała wtedy po raz drugi nagrodę ARIA za „Najliczniej Sprzedany Singel Roku” (1988), oraz dodatkowo nagrodę specjalną tegorocznego rozdania[17]. Singiel był także najlepiej sprzedającym się singlem 1988 roku w Wielkiej Brytanii, za co otrzymał pierwszą pozycję w podsumowaniu roku na UK Singles Chart[18]. Debiutancki album nazwany po prostu Kylie ukazał się w lipcu 1988 roku i zawiera proste dance-popowe piosenki. Komercyjnie album okazał się sukcesem szczególnie w Wielkiej Brytanii, gdzie spędził ponad sześć tygodni na pierwszej pozycji listy sprzedaży oraz był najlepiej sprzedającym albumem w 1988[19]. Do dziś sprzedano ponad 7 milionów jego kopii. Mimo komercyjnego sukcesu łączący w sobie utwory w stylu dance-pop album otrzymał mieszane recenzje. „I Should Be So Lucky” został ogłoszony jako pierwszy singiel. Album uzyskał również status złotej płyty w Stanach Zjednoczonych, ponadto singiel „The Loco-Motion” dotarł na trzecie miejsce listy Billboard Hot 100[20] oraz na pierwsze w kanadyjskiej dance liście przebojów. Kolejnym singlem została „Got to Be Certain”, która trafiła na pierwsze miejsce w Australii oraz drugie w Wielkiej Brytanii[21]. Niedługo po tym, Minogue opuściła obsadę serialu Sąsiedzi, by skupić się na karierze muzycznej.

Drugi album Enjoy Yourself został wydany w październiku 1989 roku. Osiągnął pierwsze miejsce w Wielkiej Brytanii[21], a także zdobył duży sukces w Australii, Nowej Zelandii i Japonii, gdzie dotarł do pierwszej dziesiątki. Album zawiera single „Hand on Your Heart” oraz „Tears on My Pillow”, które obydwa wchodziły na pierwsze miejsca w Wielkiej Brytanii[19][21]. Niemniej krążek słabo sprzedał się w Północnej Ameryce z winy tamtejszego wydawcy firmy Geffen Records[22]. Minogue nagrała wtedy piosenkę w duecie z serialowym kompanem Jasonem Donovanem. „Especially for You” osiągnęło pierwsze miejsce w Wielkiej Brytanii[21] i drugie miejsce w Australii. Utwór znalazł się w północnoamerykańskiej wersji albumu. W grudniu 1989 na ekranach kin zadebiutowała produkcja z Minogue w roli głównej The Delinquents. Film został chłodno przyjęty przez krytyków, jednak okazał się komercyjnym sukcesem. W Wielkiej Brytanii zarobił ponad £200,000, a w Australii stał się czwartym najbardziej kasowym filmem 1989 roku i najbardziej kasowym 1990. Minogue następnie ogłosiła pierwszą trasę koncertową Enjoy Yourself Tour, po Wielkiej Brytanii, kontynentalnej Europie, Azji i Australii w lutym 1990 roku. Zaliczyła również gościnny występ w remake'u piosenki „Do They Know It's Christmas?[23].

1990–1992: Rhythm of Love i Let's Get to ItEdytuj

Trzeci album Minogue Rhythm of Love został wydany w listopadzie 1990 roku i został zrecenzowany jako dojrzalszy niż oba poprzedniki. Częściowo miał na to wpływ jej ówczesny związek z wokalistą rockowej grupy INXS Michaelem Hutchencem. Płyta dotarła do Top 10 pod wzgłędem sprzedaży w Wielkiej Brytanii[21] i w Australii[24] ukazywał jej dojrzalszy i bardziej seksualny obraz. Opisany został jako „skoczny i bardziej dojrzały”[25] niż poprzednie albumy. Tworzenie klipu do „Better the Devil You Know” było dla Minogue pierwszym razem, gdy, cytując „czuła się częścią i współautorką procesu twórczego”. Pierwszy singiel „Better the Devil You Know” osiągnął drugie miejsce w Wielkiej Brytanii[21] i czwarte miejsce w Australii[26]. Drugi singiel „Step Back in Time” osiągnął na miejsce czwarte w Wielkiej Brytanii[21] oraz piąte miejsce w Australii[27]. Trzeci singiel „What Do I Have to Do” osiągnął szóste miejsce w Wielkiej Brytanii[21] ale nie osiągnął Top 10 w Australii[28]. Czwarty i ostatni singiel „Shocked” powtórzył osiągnięcie poprzedniego w Wielkiej Brytanii[21], a osiągnął siódme miejsce w Australii[29]. Minogue odbyła następnie w lutym 1991 trasę Rhythm of Love Tour, odwiedzając Australię i Azję.

Czwarty album Minogue Let's Get to It stopniowo bardziej różny od trzy poprzednich ujrzał światło dzienne w październiku 1991 i dostał się na 15 miejsce w Wielkiej Brytanii[21] i 13 miejsce w Australii[30]. Byl pierwszym, który nie wszedł do pierwszej Top 10 w tym zestawieniu. Single poradziły sobie jednak nieco lepiej, albumu podzielił pierwszy singiel „Word Is Out”, który znalazł się poza pierwszą Top 10 w Wielkiej Brytanii[21] ale zajął dziesiąte miejsce w Australii[31]. Następujące single „If You Were with Me Now” i „Give Me Just a Little More Time” osiągnęły miejsca odpowiednio drugie i czwarte[19]. Czwarty i ostatni singiel „Finer Feelings” ominął Top 10 w Wielkiej Brytanii[21] i nie znalazł się na liście in Australii. Również i ten album był wsparty trasą Let's Get to It Tour zaczętą w październiku 1991 i odbytą jedynie w Europie. Wraz z wydaniem czwartego albumu wymogi kontraktu Minogue z wytwórnią płytową PWL zostały spełnione. Postanowiła nie przedłużać jego ważności, mówiąc potem: ”Na początku byłam marionetką. Przez moją wytwórnię miałam końskie klapki na oczach. Nie byłam w stanie spojrzeć na lewo czy prawo”[32]. We wrześniu 1992 na rynku pojawiła się pierwsza kompilacja Minogue Greatest Hits, która osiągnęła ponownie pierwsze miejsce w Wielkiej Brytanii[21] i trzecie w Australii[33], promowały ją nowe piosenki „What Kind of Fool (Heard All That Before)” oraz cover zespołu Kool and the Gang pod tytułem „Celebration” któe znalazły się w Top 20 w Wielkiej Brytanii[21].

1993–1998: Kylie Minogue i Impossible PrincessEdytuj

Kylie nagrała album zatytułowany Kylie Minogue w 1994. Był to pierwszy album z nową wytwórnią, który był promowany singlami „Confide in Me” oraz „Put Yourself in My Place” i „Where Is the Feeling?”. Pierwszy doszedł do 2 miejsca w Anglii, pozostałe, odpowiednio 11 i 16. Minogue wystąpiła w duecie z Nickiem Cave’em nagrywając balladę „Where the Wild Roses Grow” (1995) z ciekawym teledyskiem. W 1998 roku Kylie wydała album Impossible Princess z singlem „Did It Again”. Sprzedano jednak tylko 20 tys. egzemplarzy kopii albumu na całym świecie co doprowadziło do zerwania kontraktu z wytwórnią w 1998. W 1999 ukazał się zapis z trasy koncertowej o nazwie Intimate and Live Tour (1998), która promowała te dwa albumy z tej wytwórni.

1999–2002: Light Years i FeverEdytuj

 
Kylie Minogue podczas ceremonii otwarcia Letnich Igrzysk Paraolimpijskich, październik 2000
 
Kylie Minogue podczas koncertu, 2003

W roku 2000 jej następny album, Light Years z singlami „Kids” (duet z Robbiem Williamsem), „Spinning Around”, „On a Night Like This” i „Your Disco Needs You” rozpoczął pracę z wytwórnią Parlophone.

1 października 2001 ukazał się album Kylie zatytułowany Fever, z takimi megahitami jak „Can't Get You Out of My Head” (4 tygodnie na 1. miejscu w Anglii, pierwsze miejsca we wszystkich europejskich krajach (oprócz Norwegii) oraz 16 tygodni na oficjalnej liście przebojów Eurochart Hot 100), „In Your Eyes”, „Love at First Sight” i „Come into My World”.

Na początku 2002 Kylie wyruszyła na podbój USA. W notowaniu Billboardu z 16 marca 2002, album Fever debiutował na trzecim miejscu listy 200 najlepiej sprzedających się albumów w USA. Kylie wyprzedziła tym samym Alicię Keys, zostawiając w tyle inną gwiazdę muzyki pop, Jennifer Lopez.

2003–2009: Body Language i XEdytuj

 
Kylie Minogue na koncercie w Paryżu, marzec 2005

Dziewiąty studyjny album Body Language, wokalistka nagrywała w Anglii, Irlandii i Hiszpanii. Płyta ukazała się w listopadzie 2003. Singlem zapowiadającym płytę był utwór „Slow” (1 miejsce na wyspach brytyjskich), napisany wspólnie przez Kylie, Emilianę Torrini i Dana Careya. Remiksy singla zostały powierzone The Chemical Brothers. Dwupłytowa składanka Ultimate Kylie, która ukazała się w listopadzie 2004, zawierała 31 przebojowych singli artystki oraz dwa nowe utwory, z których jeden, „I Believe in You”, Kylie napisała i nagrała wspólnie z Jakiem Shearsem i Babydaddym z Scissor Sisters. W 2005 Kylie rozpoczęła swoją największą trasę koncertową o nazwie Showgirl: The Greatest Hits Tour. Trasa musiała zostać przerwana – okazało się bowiem, że Kylie musiała zmierzyć się z nowotworem piersi. Wkrótce artystka przeszła operację i chemioterapię. Rok później triumfalnie powróciła na scenę i wznowiła trasę koncertową „Showgirl”.

Po złym dla Kylie okresie, piosenkarka dokończyła trasę Showgirl i wydała dziesiąty album, X (2007) promowany singlem „2 Hearts”. Rozpoczęła również nową trasę koncertową o nazwie KylieX2008. 4 czerwca 2009 z okazji obchodów dwudziestej rocznicy pierwszych wolnych wyborów Kylie Minogue wystąpiła na specjalnym koncercie w Stoczni Gdańskiej. 21 lipca 2007 wydano album „X”. Promowany przez hitowe single „2 Hearts” i „In My Arms” krążek dostał się na szczyt najlepiej sprzedających się albumów w Australii.

 
Minogue podczas Aphrodite Tour w 2011 roku

2010–2012: Aphrodite i The Abbey Road SessionsEdytuj

W lipcu 2010 premierę miała płyta Aphrodite, z której pochodzi singel „All The Lovers”. Utwór ten stał się wielkim europejskim przebojem, docierając do podium Wielkiej Brytanii oraz wielu innych państw, takich jak Francja, Hiszpania czy Szkocja. Osiągnął także pozycję szczytową na liście klubowych hitów w Stanach Zjednoczonych. Wyczyn ten powtórzyły wszystkie pozostałe single z krążka, czyli „Get Outta My Way”, „Better Than Today” oraz „Put Your Hands Up (If You Feel Love)”.

W październiku 2012 ukazało się wydawnictwo The Abbey Road Sessions. Promowane przez single „Flower” oraz „On a Night Like This” zawiera 16 w większości znanych piosenek Minogue w nowych aranżacjach.

2013–2016: Kiss Me Once i Kylie ChristmasEdytuj

Kylie opuściła swoją dotychczasową wytwórnię i przeszła do Roc Nation. Tam rozpoczęła pracę nad nowym albumem razem z Fernando Garibay'em, Pharrellem Williamsem, Darkchild, Sią, Nervo i Jay-Z. W czerwcu 2013 swoją premierę miała piosenka „Skirt”, która miała promować najnowszy, dwunasty album piosenkarki, jednak ostatecznie piosenka nie znalazła się na nim. W styczniu 2014 Kylie zapowiedziała tytuł pierwszego singla z najnowszego albumu „Kiss Me Once” – „Into The Blue”, którego premiera odbyła się 27 stycznia. Sam album zaś zadebiutował na rynku 14 marca. 22 kwietnia swoją premierę miał drugi singiel - „I Was Gonna Cancel”, który został wyprodukowany przez amerykańskiego piosenkarza Pharrella Williamsa. We wrześniu tego roku rozpoczęła się nowa trasa koncertowa artystki - Kiss Me Once Tour. W jej ramach 30 października odbył się koncert w łódzkiej Atlas Arenie.

25 listopada 2016 roku ukazała się reedycja świątecznego albumu Minogue pt. Kylie Christmas: Snow Queen Edition.

Od 2018: GoldenEdytuj

W lutym 2017 roku Kylie podpisała nowy kontrakt z wytwórnią BMG Rights Management[34]. W kolejnych miesiącach pracowała intensywnie nagrywając materiał na nowy album w Londynie, Los Angeles oraz Nashville. Czternasty album artystki zatytułowany Golden ukazał się 6 kwietnia 2018 roku. Pierwszym singlem promującym krążek został utwór „Dancing[35].

Rodzina i związkiEdytuj

Kylie Minogue jest najstarszą córką księgowego Rona Minogue i walijskiej tancerki Carol Minogue. Jej młodsza siostra Dannii też jest piosenkarką, a brat Brendan operatorem telewizyjnym.

W lutym 2016 Kylie Minogue i brytyjski aktor Joshua Sasse oficjalnie ogłosili zaręczyny[36]. W 2017 roku para rozstała się z powodu zdrady, której dopuścił się aktor[37]. Obecnie spotyka się z Paulem Salomonsem szefem magazynu GQ.[38]

FilmografiaEdytuj

Wybrana filmografia:

DyskografiaEdytuj

Osobny artykuł: Dyskografia Kylie Minogue.

Albumy studyjneEdytuj

Trasy koncertoweEdytuj

Rok Nazwa trasy koncertowej Daty koncertów Liczba występów Promowany album
1989 Disco in Dream/The Hitman Roadshow 2 października 19899 października 1989 (Japonia)
4
Kylie
Enjoy Yourself
1990 Enjoy Yourself Tour 3 lutego 19909 lutego 1990 (Australia)
17 kwietnia 199018 maja 1990 (Europa)
24 maja 199026 maja 1990 (Azja)
22
Enjoy Yourself
1991 Rhythm of Love Tour 10 lutego 199123 lutego 1991 (Australia)
4 marca 199110 marca 1991 (Japonia)
13
Rhythm of Love
1991 Let's Get to It Tour 25 października 19918 listopada 1991 (Wielka Brytania)
13
Let's Get to It
1998 Intimate and Live Tour 2 czerwca 19984 czerwca 1998 (Australia)
29 czerwca 199831 lipca 1998 (Anglia)
21
Kylie Minogue
Impossible Princess
2001 On a Night Like This Tour 3 marca 200128 marca 2001 (Europa)
14 kwietnia 200130 maja 2001 (Australia)
43
Light Years
2002 KylieFever2002 26 kwietnia 200218 czerwca 2002 (Europa)
2 sierpnia 200216 sierpnia 2002 (Australia)
50
Fever
2005 Showgirl: The Greatest Hits Tour 19 marca 20057 maja 2005 (Europa)
37
Ultimate Kylie
2006/2007 Showgirl: The Homecoming Tour 11 listopada 200617 grudnia 2006 (Australia)
31 grudnia 200623 stycznia 2007 (Anglia)
33
Ultimate Kylie
2008 KylieX2008 6 maja 20084 sierpnia 2008 (Europa)
53
X
2009 For You, For Me Tour 30 września 200913 października 2009 (Ameryka Północna)
9
wszystkie dotychczasowe wydawnictwa
2011 Aphrodite: Les Folies Tour 19 lutego 201114 lipca 2011 (Europa, USA, Azja, Afryka, Australia)
77
Aphrodite
2012 Anti Tour 18 marca 20123 kwietnia 2012 (Europa, Australia)
5
nie wydane dotąd utwory, dema, b-side'y singli, utwory wcześniej nie wykonywane
2014 Kiss Me Once Tour 24 września 2014 – marzec 2015 (Europa, Australia)
~35
Kiss Me Once

PrzypisyEdytuj

  1. Music Rich List 2015: Where are Paul McCartney, Kylie and One Direction placed, [w:] Digital Spy [online], 23 kwietnia 2015.
  2. Roy Shuker: Understanding Popular Music Culture. Routledge, 2012, s. 99. ISBN 978-0-41551-713-3.
  3. Kylie Minogue Moves Back To Australia To Be Closer To Her Family, [w:] The Huffington Post [online], 23 kwietnia 2014 [dostęp 2018-04-15].
  4. Kylie and Dannii Minogue reunite for disco duet, [w:] New Zealand Herald [online] [dostęp 2016-08-19].
  5. Kathy McCabe, Prime Minister Julia Gillard to honour pop princess Kylie Minogue, [w:] The Daily Telegraph (Australia) [online], 25 listopada 2011 [dostęp 2015-07-22].
  6. Smith 2014 ↓, s. 11
  7. a b Pop princess is a survivor, [w:] The Sydney Morning Herald [online], 17 maja 2005 [dostęp 2009-07-26].
  8. a b Smith 2014 ↓, s. 36
  9. Smith 2014 ↓, s. 32
  10. Cameron Adams, Kylie Minogue – 20 years on, [w:] Herald Sun [online], 2 sierpnia 2007 [dostęp 2009-07-27].
  11. Smith 2002 ↓, s. 16
  12. Aislinn Simpson, Kylie Minogue celebrates 40th birthday, [w:] The Daily Telegraph [online], 27 maja 2008 [dostęp 2009-07-26].
  13. Smith 2002 ↓, s. 18
  14. 20 years at the top: she should be so lucky, The Sydney Morning Herald [dostęp 2016-08-04].
  15. Aria Awards - History, ariaawards.com.au [dostęp 2016-08-04].
  16. Smith 2002 ↓, s. 219
  17. Aria Awards - History, ariaawards.com.au [dostęp 2016-08-04].
  18. Top 100 1988 - UK Music Charts, uk-charts.top-source.info [dostęp 2016-08-04].
  19. a b c Brown, Kutner, Warwick, pp. 673–674
  20. Kylie Minogue, Chart History, Hot 100, Billboard [dostęp 2009-07-25].
  21. a b c d e f g h i j k l m n Kylie Minogue | full Official Chart History | Official Charts Company, officialcharts.com [dostęp 2016-08-03].
  22. Can Kylie Break In The U.S.?, Billboard, 11 lutego 2002.
  23. Smith 2002 ↓, s. 220
  24. Steffen Hung, australian-charts.com - Kylie Minogue - Rhythm Of Love, australian-charts.com [dostęp 2016-08-14].
  25. Rhythm of Love - Kylie Minogue | Songs, Reviews, Credits | Allmusic, Allmusic [dostęp 2016-08-14].
  26. Steffen Hung, australian-charts.com - Kylie Minogue - Better The Devil You Know, australian-charts.com [dostęp 2016-08-14].
  27. Steffen Hung, australian-charts.com - Kylie Minogue - Step Back In Time, australian-charts.com [dostęp 2016-08-14].
  28. Steffen Hung, australian-charts.com - Kylie Minogue - What Do I Have To Do, australian-charts.com [dostęp 2016-08-14].
  29. Steffen Hung, australian-charts.com - Kylie Minogue - Shocked, australian-charts.com [dostęp 2016-08-14].
  30. australian-charts.com - Kylie Minogue - Let's Get To It, australian-charts.com [dostęp 2017-11-24].
  31. Steffen Hung, australian-charts.com - Kylie Minogue - Word Is Out, australian-charts.com [dostęp 2016-08-14].
  32. Shuker, p. 164
  33. Steffen Hung, australian-charts.com - Kylie Minogue - Greatest Hits, australian-charts.com [dostęp 2016-08-14].
  34. Kylie Minogue signs new record deal with BMG, new album expected this year (ang.). officialcharts.com. [dostęp 2018-04-22].
  35. Kylie Minogue teases comeback single 'Dancing' and shares new album tracklist (ang.). nme.com. [dostęp 2018-04-22].
  36. Kylie Minogue i Joshua Sasse ogłosili zaręczyny, TVN24.pl [dostęp 2016-02-22].
  37. Kylie Minogue zerwała zaręczyny
  38. Kylie shares another sweet snap of her boyfriend Paul, New Idea [dostęp 2020-03-01] (ang.).
  39. Kylie Minogue announces new album 'Kiss Me Once' tracklisting. W: digitalspy.co.uk [on-line]. [dostęp 2014-02-25].

Linki zewnętrzneEdytuj

BibliografiaEdytuj