Otwórz menu główne
Przepływ powietrza przez wirnik śmigłowca podczas lotu normalnego i lotu z autorotacją

Lądowanie autorotacyjne to procedura bezpiecznego sprowadzenia na ziemię śmigłowca po całkowitej awarii zespołu napędowego, dzięki wykorzystaniu zjawiska autorotacji.

Procedura składa się z kilku faz.

Spis treści

WprowadzenieEdytuj

Bezpośrednio po utracie mocy silników, pilot:

ZniżanieEdytuj

Podczas zniżania pilot:

  • szuka miejsca do awaryjnego lądowania
  • utrzymuje obroty wirnika i prędkość zgodnie z przepisami (Instrukcja użytkowania w locie)

WytrzymanieEdytuj

Podczas wytrzymania pilot:

PrzyziemienieEdytuj

Podczas przyziemienia pilot:

W tym momencie następuje wykorzystanie energii kinetycznej zgromadzonej w wirniku głównym i prędkość opadania maleje.

  • zatrzymuje śmigłowiec na ziemi przy użyciu hamulców podwozia.

WariantyEdytuj

Lądowanie autorotacyjne może być wykonane jako:

  • lądowanie z pionowej autorotacji
  • lądowanie z dobiegiem.

Łatwiejsze do wykonania jest lądowanie z dobiegiem.

Momenty krytyczneEdytuj

  • moment zaistnienia awarii (a zwłaszcza całkowita awaria napędu) - istnieje groźba utraty energii przez wirnik nośny i groźba utraty sterowania.
  • moment wytrzymania - istnieje groźba zawadzenia belką ogonową lub śmigłem ogonowym o ziemię w razie niewyprostowania sylwetki śmigłowca.
  • mała wysokość (lub niska prędkość) podczas wystąpienia awarii (duże zapotrzebowanie na moc) - istnieje groźba rozbicia śmigłowca znajdującego się poniżej bezpiecznej wysokości i prędkości lotu.

Obwiednia zasobów energii potencjalnej (wysokość) i kinetycznej (prędkość) jest określana jako tzw. wykres H-V. Dopiero poza tym obszarem lądowanie autorotacyjne śmigłowca może być bezpieczne. Tak więc wszelkiego rodzaju operacje w zawisie czy z małymi prędkościami nisko nad ziemią (np. prace dźwigowo-montażowe, ratownictwo górskie, lądowania przed szpitalami w mieście) są obarczone zwiększonym ryzykiem wypadku w razie awarii zespołu napędowego.

BibliografiaEdytuj

  • Ryszard Witkowski, Budowa i pilotaż śmigłowców, Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1986, ISBN 83-206-0595-4, OCLC 830218767.
  • Rotorcraft flying handbook; Rozdział 11: "Helikopter - procedury awaryjne", sekcja 11-1 do 11-4 (ang.); [Washington, D.C.], The Service, 2000. US Department of Transportation, Federal Aviation Administration, FAA-H-8083-21, OCLC 45388567.