L Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Integracyjnymi im. Ruy Barbosy w Warszawie

L Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Integracyjnymi im. Ruy Barbosy w Warszawie – publiczne liceum ogólnokształcące znajdujące się w warszawskiej dzielnicy Praga-Północ, wchodzące w skład Zespołu Szkół nr 73 z CXXX Liceum Ogólnokształcącym dla Dorosłych w Warszawie. Patronem szkoły jest Ruy Barbosa, brazylijski mąż stanu, polityk i prawnik.

L Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Integracyjnymi im. Ruy Barbosy w Warszawie
liceum
Ilustracja
Siedziba szkoły
Państwo

 Polska

Miejscowość

Warszawa

Adres

ul. Burdzińskiego 4, 03-480 Warszawa

Data założenia

1908

Patron

Ruy Barbosa

Dyrektor

Piotr Cacko

Wicedyrektorzy

Małgorzata Zawisza
Marzenna Walczuk

Położenie na mapie Warszawy
Mapa konturowa Warszawy, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „L Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Integracyjnymi im. Ruy Barbosy w Warszawie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „L Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Integracyjnymi im. Ruy Barbosy w Warszawie”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „L Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Integracyjnymi im. Ruy Barbosy w Warszawie”
Ziemia52°15′44,543″N 21°01′30,036″E/52,262373 21,025010
Strona internetowa

HistoriaEdytuj

Szkoła jest spadkobiercą założonej w 1908 r. prywatnej żeńskiej szkoły Heleny Rzeszotarskiej[1]. Placówka ta powstała przy ulicy Nowostalowej. W 1915 r. szkoła przeniosła się na ulicę Konopacką 4. I wojna światowa doprowadziła do poważnych problemów finansowych tej instytucji.

Do roku 1919 obok progimnazjum Helena Rzeszotarska prowadziła dwuletnią Szkołę Zawodową Żeńską z działami krawiectwa i bieliźniarstwa. W 1923 roku otworzyła V klasę gimnazjum. W kolejnych latach następne, aż do VIII. W ten sposób przy ulicy Konopackiej 4 działało już pełne ośmioletnie gimnazjum. W roku 1927 pierwsze absolwentki tej szkoły zdały maturę.

Reforma szkolna ministra Jędrzejewicza zmieniła dotychczasowy charakter szkoły. Prywatna Żeńska Szkoła Heleny Rzeszotarskiej składała się z:

  • szkoły powszechnej sześcioklasowej
  • gimnazjum czteroklasowego
  • liceum dwuklasowego.

Otrzymało numer 130. Po zakończeniu II wojny światowej szkoła istniała jako Prywatna Żeńska Szkoła Powszechna, Gimnazjum i Liceum. Władze państwowe podjęły decyzję o upaństwowieniu szkoły w 1949 roku. Otrzymała wtedy nazwę Państwowej Ogólnokształcącej Żeńskiej Szkoły stopnia podstawowego i licealnego numer 17. Helena Rzeszotarska przestała być właścicielką szkoły, którą stworzyła. Na fali tych zmian w roku 1958 władze zdecydowały się na odznaczenie Heleny Rzeszotarskiej Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

W 1959 r. szkoła przeniosła się na ulicę Burdzińskiego 4.

W 1977 roku w szkole otwarto Izbę Tradycji i Pamięci Narodowej. We wrześniu tego roku L LO im. Ruy Barbosa zostało połączone z XIII LO dla Pracujących, tworząc Zespół Szkół Ogólnokształcących nr 3. W 1985 roku miały miejsce dwa istotne dla szkoły wydarzenia. Pierwszym było pożegnanie długoletniej dyrektorki szkoły Alodii Łoniewskiej, która nieprzerwanie od 1959 roku kierowała placówką. Od września dyrektorem L LO był Andrzej Dubielak. Funkcja wicedyrektora została powierzona Irenie Chmiel. Drugim ważnym wydarzeniem było odsłonięcie pomnika patrona szkoły z udziałem Ambasadora Brazylii.

W roku 1992 dyrektor Andrzej Dubielak rozpoczął przebudowę szkoły. Dobudowane zostało drugie piętro (budowa zakończona w 1994), a całe wnętrze podlegało modernizacji i dostosowaniu do przyjęcia w mury szkolne młodzieży niepełnosprawnej, L LO stało się bowiem szkołą integracyjną. Przez cały czas remontu nauka toczyła się normalnie. Remont zakończył się we wrześniu 1995 r.

Absolwenci (m.in.)Edytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Anna Dunin-Wąsowiczowa: Oczarowania. Gimnazjum i Liceum Heleny Rzeszotarskiej 1908–1949. Warszawa: Wydawnictwo Lampa i Iskra Boża, 1995, s. 2. ISBN 83-901125-9-0.

Linki zewnętrzneEdytuj