Otwórz menu główne

La France insoumise

francuska partia polityczna

La France insoumise (pol. Niepokorna Francja[1], Francja Niepokorna[2] lub Francja Nieujarzmiona[3], LFI, FI) – francuska partia polityczna reprezentująca nurty demokratycznego socjalizmu, ekosocjalizmu i antyglobalizmu[4], powołana przez Jeana-Luca Mélenchona. Formacja zaliczana jest do ugrupowań lewicowych[5] lub skrajnie lewicowych[1][3]. W logotypie używa greckiego symbolu phi[6].

La France insoumise
Ilustracja
Skrót LFI, FI
Lider Jean-Luc Mélenchon
Data założenia 2016
Ideologia polityczna demokratyczny socjalizm
Barwy ochra, niebieska
Strona internetowa

HistoriaEdytuj

Powołanie LFI zainicjował Jean-Luc Mélenchon 10 lutego 2016[7]. Formacja przyjęła nowy model organizacji, posiadając niezorganizowaną strukturę opartą na małych lokalnych komitetach wsparcia[8]. Do nowego ugrupowania przystąpili dotychczasowi działacze komunistów, socjalistów, ekologów, aktywiści związkowi, wsparła ją też Partia Lewicy[9]. W pierwszym masowym wiecu LFI, który miał miejsce 5 czerwca 2016 na Place de la Bataille-de-Stalingrad w Paryżu, według organizatorów wzięło udział 10 tysięcy osób[10].

La France insoumise stała się zapleczem jej lidera w wyborach prezydenckich w 2017. W pierwszej turze Jean-Luc Mélenchon zajął 4. miejsce z wynikiem 19,6% głosów[11]. W wyborach parlamentarnych w tym samym roku LFI uzyskała 17 miejsc w Zgromadzeniu Narodowym[4]. W 2018 nawiązała współpracę z innymi lewicowymi ugrupowaniami (m.in. Podemos i Blokiem Lewicy), współtworząc międzynarodowy ruch polityczny pod nazwą Maintenant le Peuple[12]. W 2019 lista LFI prowadzona przez Manon Aubry otrzymała 6,3% głosów i 6 mandatów w Europarlamencie IX kadencji[13].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Macron walczy z Le Pen o Brukselę. Oboje chcą „prawdziwie” odnawiać Unię. onet.pl, 26 maja 2019. [dostęp 2019-06-23].
  2. Exit poll: partia Marine Le Pen wygrywa wybory we Francji. tvp.info, 26 maja 2019. [dostęp 2019-06-23].
  3. a b Francja: Partie Macrona i Le Pen z niemal równym poparciem w sondażach. euractiv.pl, 17 września 2018. [dostęp 2019-06-23].
  4. a b Parties and Elections in Europe: France (ang.). parties-and-elections.eu. [dostęp 2019-06-23].
  5. La France Insoumise wants to turn European elections into anti-Macron referendum (ang.). euractiv.com, 3 października 2018. [dostęp 2019-06-23].
  6. Ce que signifie le nouveau logo de Jean-Luc Mélenchon (fr.). huffingtonpost.fr, 16 października 2016. [dostęp 2019-06-23].
  7. Jean-Luc Mélenchon, le vent dans le dos (fr.). liberation.fr, 14 października 2016. [dostęp 2019-06-23].
  8. 20 comités de soutien à Jean-Luc Mélenchon en Val-de-Marne (fr.). citoyens.com, 23 marca 2016. [dostęp 2019-06-23].
  9. Comment Mélenchon chapeaute sa „France insoumise” ce week-end (fr.). bfmtv.com, 15 października 2016. [dostęp 2019-06-23].
  10. Pour son premier meeting de campagne, Jean-Luc Mélenchon appelle à „changer la civilisation humaine” (fr.). lesinrocks.com, 6 czerwca 2016. [dostęp 2019-06-23].
  11. Élection présidentielle 2017 (fr.). france-politique.fr. [dostęp 2019-06-23].
  12. La France Insoumise wants to turn European elections into anti-Macron referendum (ang.). euractiv.com, 3 października 2018. [dostęp 2019-06-23].
  13. Élections européennes 2019 (fr.). france-politique.fr. [dostęp 2019-06-23].