Otwórz menu główne

Lambert II ze Spoleto (ur. ok. 880, zm. 15 października 898) – książę Spoleto od 894, król Włoch od 891 (jako koregent ojca, po jego śmierci samodzielny władca), koronowany na cesarza rzymskiego przez papieża Formozusa 30 kwietnia 892 w Rawennie, za życia ojca. Lambertem II jest określany jako książę Spoleto, jako cesarz i król natomiast jedynie jako Lambert ze Spoleto.

Lambert II
Książę Spoleto
Okres od 894
do 898
Poprzednik Gwido III ze Spoleto
Następca Gwido IV
Święty Cesarz Rzymski
Okres od 892
(samodzielnie od 894)
do 898
Koronacja 30 kwietnia 892 w Rawennie
Poprzednik Gwido ze Spoleto
Następca Arnulf z Karyntii
Dane biograficzne
Data urodzenia ok. 880
Data śmierci 15 października 898
Ojciec Gwido III ze Spoleto
Matka Ageltrude

ŻyciorysEdytuj

Lambert był synem Gwidona, króla Włoch i cesarza rzymskiego, który dla zapewnienia synowi sukcesji uczynił go współwładcą. Pod koniec życia ojca król wschodnich Franków - Arnulf wysunął swoje roszczenia do królestwa Włoch i korony cesarskiej. Był przy tym wspierany przez papieża Formozusa i obalonego przez Gwida poprzedniego króla Włoch Berengara z Friulu. W trakcie sporu w 894, zmarł ojciec Lamberta, a on sam został w pełni samodzielnym władcą i kontynuował walki z Arnulfem.W działaniach politycznych wspierała go jego matka. Razem zajęli Rzym i uwięzili spiskującemu przeciwko nim papieża. Druga wyprawa, wezwaniego przez papieża, Arnulfa do Włoch spowodowała zajęcie większości terytoriów Lamberta i zdobycie Rzymu w 896 roku. Uwolnił on papieża, który ogłosił detronizację Lamberta i koronował Albereta na cesarza w lutym 896. Jednak plan papieża, mający na celu likwidację władzy księstwa Spoleto nie mógł dojść do skutku, ponieważ Arnulf został sparaliżowany i musiał się wycofać do Niemiec, natomiast sam Formozus wkrótce potem zmarł. Zdarzenia te pozwoliły Lambertowi odzyskać swoją pozycję. W 897 ponownie zajął Rzym. Doszło wówczas, jak się przypuszcza z rozkazu Lamberta, do osądu zmarłego papieża przez jego następcę Stefana VI (tzw. synod trupi). W 898 roku nasiliły się opór ze strony Berengara z Friulu oraz margrabiego Toskanii Adalberta II, którzy nie podporządkowali się nigdy Lambertowi. Cesarz zmarł podczas walk w niepotwierdzonych przez historyków okolicznościach. Został pochowany w Piacenzie.

Władzę w księstwie Spoleto przejął po nim, jego stryj - Gwido IV. We Włoszech władzę odzyskał Berengar z Friulu, jednak w kolejnych latach nadal toczył walkę o koronę, tym razem królem Prowansji Ludwikiem III Ślepym.

BibliografiaEdytuj

  • Praca zbiorowa: Historia powszechna Tom 7 Od upadku cesarstwa rzymskiego do ekspansji islamu. Karol Wielki. Mediaset Group SA, 2007, s. 574. ISBN 978-84-9819-814-0.
  • Pierre Riche: Karolingowie. SUPERNOWA-Niezależna Oficyna Wydawnicza NOWA=, 1997, s. 393.
Poprzednik
Gwido ze Spoleto
król Włoch
891898
Następca
Berengar I z Friulu