Lampy elektronowe produkowane w Polsce

lista w projekcie Wikimedia

Lista próżniowych odbiorczych lamp elektronowych wytwarzanych w Polsce, niezależnie od wielkości ich produkcji, stopnia rozpowszechnienia i zastosowania.

  • Lista nie obejmuje lamp gazowanych, lamp mikrofalowych, liczników promieniowania jonizującego, kineskopów, lamp określanych jako nadawcze, lamp liczących i innych lamp specjalnych.

Spis skrótów i oznaczeńEdytuj

  • Io – prąd wyprostowany
  • Iż – prąd żarzenia
  • m.cz. – małej częstotliwości
  • p.cz. – pośredniej częstotliwości
  • Pa – dopuszczalna moc strat w anodzie
  • Po – moc wyjściowa
  • S – nachylenie charakterystyki
  • Sc – nachylenie przemiany
  • Uap – maksymalne napięcie na anodzie w impulsie
  • Utr – dopuszczalne napięcie na wejściu prostownika
  • Uż – napięcie żarzenia
  • w.cz. – wielkiej częstotliwości
  • μ – współczynnik wzmocnienia

Producenci lamp elektronowych w PolsceEdytuj

Do II wojny światowejEdytuj

Pierwsza informacja o produkcji lamp w Polsce (rozpoczętej 1 grudnia 1921, według wzorów francuskich) dotyczy niewielkiej, zatrudniającej kilka osób, warszawskiej firmy Radjopol. Informacja ukazała się w Przeglądzie Elektrotechnicznym z czerwca 1922[1]. Produkcja na większą skalę rozpoczęła się po włączeniu Radjopolu do Polskiego Towarzystwa Radiotechnicznego.

Produkcja wielkoprzemysłowa została uruchomiona przez firmę Philips, a liczbę odbiorczych lamp elektronowych wytwarzanych w Polsce bezpośrednio przed II w.ś. szacuje się na od około 700 tysięcy[2] do 1,2 miliona[3] sztuk rocznie.

PTREdytuj

Polskie Towarzystwo Radiotechniczne (PTR) – powstało w 1923 przez połączenie spółek Farad i Radjopol. Do końca lat 20 produkowano kilka typów lamp w oparciu o licencje francuskie. W roku 1928 przedsiębiorstwo zostało przejęte przez Polskie Zakłady Marconi, w których produkowano między innymi lampy nadawcze[4].

PolonEdytuj

W 1926 firma Polon z Bydgoszczy podjęła produkcję lamp elektronowych, wstrzymała ją pod koniec lat 20. Lampy były budowane według wzorów amerykańskich[4].

PhilipsEdytuj

Powstałe w 1922 roku Polskie Zakłady Philips rozpoczęły produkcję lamp w połowie lat 20 (w 1928 wyprodukowano około 286 tysięcy lamp). W 1930 wybudowano hutę szkła, która już w początkowym okresie dostarczała 1500 baniek dziennie, a w latach 30 Philips osiągnął na polskim rynku pozycję dominującego producenta, bliską monopolowi. W 1938 rozpoczęto tworzenie przyzakładowego laboratorium badawczego, konstrukcyjnego i technologicznego, ale do wybuchu wojny działania te nie zostały zakończone[4][5]. Lampy Philipsa produkowane w Polsce często miały napisy wykonane po polsku. Można je też spotkać w innych krajach (także sygnowane przez lokalne firmy zależne, jak Valvo w Niemczech), rozpoznawalne są po umieszczanych na bańkach kodach oznaczających miejsce produkcji.

TungsramEdytuj

Warszawskie Zjednoczone Fabryki Żarówek Tungsram rozpoczęły produkcję odbiorczych lamp elektronowych w 1937 i od 1938 stały się największym konkurentem Philipsa[4]. Niestety Tungsram nie oznaczał na bańkach miejsca produkcji i trudno określić, które z lamp były produkowane w Polsce, a które importowane.

Po II wojnie światowejEdytuj

Na początku lat 50 produkcja odbiorczych lamp elektronowych w Polsce wynosiła około 0,5 miliona, a w 1961 około 9 milionów sztuk rocznie[3].

PWLREdytuj

W 1946 uruchomiono w Dzierżoniowie Państwową Wytwórnię Lamp Radiowych (PWLR) w oparciu o sprzęt z dawnego laboratorium firmy Telefunken znajdującego się w Kowarach. Wytwórnia szybko podjęła produkcję lamp prostowniczych, a później także lamp bardziej złożonych. W 1947 zawarto umowę licencyjną z firmą Philips i zadecydowano o przeniesieniu fabryki lamp do Warszawy[6].

ZWLEEdytuj

Zakłady Wytwórcze Lamp Elektrycznych im. Róży Luksemburg (ZWLE) powstały w latach 1948-1949 z połączonych zakładów PWLR przeniesionych z Dzierżoniowa na teren byłych zakładów Philipsa i ocalałych częściowo zakładów fabryki Tungsram. W latach 1955-1956 rozpoczęto produkcję lamp nowalowych. Zakłady (w pewnym okresie zwane w skrócie Telam) były głównym polskim producentem lamp odbiorczych. W połowie lat 60 zyskały status przedsiębiorstwa przodującego w przemyśle lampowym nadzorując inne zakłady skupione w kombinacie Unitra-Polam, później Polamp[7].

LaminaEdytuj

Doświadczalne Zakłady Lampowe Lamina powstały w Piasecznie z Zakładu Elektroniki Państwowego Instytutu Telekomunikacyjnego. Najpierw został on wcielony do ZWLE (w 1951), gdzie zachował pewną autonomię, a następnie (w 1957) wydzielony w postaci osobnego przedsiębiorstwa[8]. W Laminie produkowano głównie lampy do celów profesjonalnych, zakłady istnieją do dziś.

PIEEdytuj

Utworzony w 1956, zajmował się głównie pracami badawczymi oraz małoseryjną produkcją doświadczalną i lamp specjalnych. W 2007 został włączony do Instytutu Tele- i Radiotechnicznego.

DolamEdytuj

Doświadczalne Zakłady Lamp Elektronowych Dolam powstały we Wrocławiu z wydzielonego w 1965 roku Zakładu Doświadczalnego PIE. Zakład produkował lampy do celów specjalnych, zajmował się też wdrażaniem nowych technologii[9].

Lampy elektronowe produkowane w PolsceEdytuj

Do II wojny światowejEdytuj

Diody prostowniczeEdytuj

506Edytuj
 
Duodioda prostownicza 506K
  • Producent: Philips. Duodioda bezpośrednio żarzona, cokół kołkowy. Lampa bardzo popularna, w latach 30 stosowana w wielu odbiornikach radiowych różnych firm.
  • Uż=4 V, Io=75 mA przy Utr=300 V.
1801Edytuj
  • Producent: Philips. Duodioda bezpośrednio żarzona, cokół kołkowy. Stosowana w prostszych odbiornikach radiowych, o mniejszym poborze prądu anodowego, często reakcyjnych.
  • Uż=4 V, Io=30 mA przy Utr=250 V.
1802Edytuj
 
Dioda prostownicza 1802
  • Producent: Philips. Bezpośrednio żarzona, cokół kołkowy. Stosowana w prostszych odbiornikach radiowych, o mniejszym poborze prądu anodowego, często reakcyjnych.
  • Uż=4 V, Io=25 mA przy Utr=250 V.
AZ1Edytuj
 
Duodioda prostownicza AZ1
  • Producent: Philips. Duodioda bezpośrednio żarzona, cokół bocznostykowy. Lampa bardzo popularna, stosowana w wielu odbiornikach radiowych różnych firm.
  • Uż=4 V, Io=100 mA przy Utr=300 V.

Diody sygnałoweEdytuj

AB1Edytuj
 
Duodioda detekcyjna AB1
  • Producent: Philips. Pośrednio żarzona duodioda ze wspólną katodą z cokołem kołkowym.
  • Uż=4 V, Io=0,8 mA przy Utr=200 V
AB2Edytuj
  • Producent: Philips. Pośrednio żarzona duodioda ze wspólną katodą. Wczesna wersja posiadała cokół kołkowy, późniejsza bocznostykowy.
  • Uż=4 V, Io=0,8 mA przy Utr=200 V

Triody napięcioweEdytuj

A209Edytuj
  • Producent: Philips[4]. Cokół kołkowy, do odbiorników bateryjnych.
  • Uż=2 V, μ=9, S=1 mA/V.
A409Edytuj
  • Producent: Philips[4]. Cokół kołkowy.
  • Uż=4 V, μ=10, S=0,9 mA/V.
A415Edytuj
  • Producent: Philips[4]. Cokół kołkowy.
  • Uż=4 V, μ=15, S=1,5 mA/V.
A425Edytuj
  • Producent: Philips[4]. Cokół kołkowy. Stosowana w stopniach wzmacniaczy w.cz. i m.cz. odbiorników radiowych.
  • Uż=4 V, μ=25, S=1,2 mA/V.
DE2HFEdytuj
  • Producent: PTR[10]. Produkowane na licencji francuskiej.
  • Uż=2 V, μ=12.
DE2LFEdytuj
  • Producent: PTR[10]. Produkowane na licencji francuskiej.
  • Uż=2 V, μ=7.
E438Edytuj
 
Trioda napięciowa E438
  • Producent: Philips. Cokół kołkowy.
  • Uż=4 V, μ=42, S=1,5 mA/V.
KL1Edytuj
  • Producent: PTR[11]. Cokół kołkowy, lampa produkowana na licencji firmy Marconi w połowie lat 20, odpowiednik lampy Philipsa E415.
  • Uż=4 V, μ=15, S=1,4 mA/V.
RA, RTEdytuj
  • Producent: PTR[10]. Produkowane według wzorów francuskich, wchodziły w skład wojskowej radiostacji E-10bis produkowanej przez PTR przy końcu lat 20[12].
  • Uż=4 V, μ=10-14.
RMEdytuj
  • Producent: PTR[10]. Produkowane na licencji francuskiej.
  • Uż=4 V, μ=8-12.
PRMEdytuj
  • Producent: PTR[10]. Produkowane na licencji francuskiej.
  • Uż=4 V, μ=9.
SRMEdytuj
  • Producent: PTR[10]. Produkowane na licencji francuskiej.
  • Uż=4 V, μ=15-17.

Tetrody napięcioweEdytuj

A441Edytuj
  • Producent: Philips[4]. Cokół kołkowy.
  • Uż=4 V, S=0,3 mA/V.
A442, B442Edytuj
 
Tetroda napięciowa B442
  • Producent: Philips[4]. Cokół kołkowy.
  • Uż=4 V, S=0,7-0,9 mA/V.

Pentody napięcioweEdytuj

E446Edytuj
 
Pentoda w.cz. E446
  • Producent: Philips. Pentoda wielkiej częstotliwości z cokołem kołkowym.
  • Uż=4 V, S=2,5 mA/V.
AF2Edytuj
 
Selektoda AF2
  • Producent: Philips. Selektoda z cokołem kołkowym.
  • Uż=4 V, S=2,5-0,02 mA/V.
AF3Edytuj
 
Selektoda AF3
  • Producent: Philips. Selektoda z cokołem bocznostykowym.
  • Uż=4 V, S=1,8-0,002 mA/V.
AF7Edytuj
 
Pentoda w.cz. AF7
  • Producent: Philips. Cokół bocznostykowy.
  • Uż=4 V, S=2,1 mA/V.
EF6Edytuj
 
Pentoda EF6
  • Producent: Philips. Cokół bocznostykowy.
  • Uż=6,3 V, S=1,8 mA/V.
EF8Edytuj
 
Heksody EF8
  • Producent: Philips. Selektoda z cokołem bocznostykowym. W katalogach określana jako pentoda, choć ma dodatkową czwartą siatkę umieszczoną między siatkami sterującą i ekranującą (czyli z formalnego punktu widzenia jest heksodą). Dodatkowa siatka zwykle była łączona z katodą i zmniejszała znacząco prąd siatki ekranującej, a co za tym idzie – szumy wnoszone przez lampę. W folderach reklamowych była nazywana silentodą.
  • Uż=6,3 V, S=1,8-0,001 mA/V.
EF9Edytuj
 
Pentoda w.cz. EF9
  • Producent: Philips. Selektoda z cokołem bocznostykowym.
  • Uż=6,3 V, S=2,2-0,0045 mA/V.
KF4Edytuj
 
Pentoda w.cz. KF4
  • Producent: Philips. Pentoda w.cz. z cokołem bocznostykowym. Przeznaczona od radioodbiorników bateryjnych.
  • Uż=2 V, S=0,8 mA/V.

Triody mocyEdytuj

B205Edytuj
  • Producent: Philips[4]. Cokół kołkowy, do odbiorników bateryjnych.
  • Uż=2 V, μ=5, S=1,2 mA/V, Po=0,2W.
B405, DE6Edytuj
  • Producent: PTR (DE6)[11], Philips (B405)[4]. Cokół kołkowy.
  • Uż=4 V, μ=5, S=1,7 mA/V, Pa=3W.
B406Edytuj
  • Producent: Philips[4]. Cokół kołkowy. Stosowana w stopniach końcowych odbiorników radiowych.
  • Uż=4 V, μ=6, S=1,4 mA/V, Pa=3.
B409Edytuj
  • Producent: Philips[4]. Cokół kołkowy.
  • Uż=4 V, μ=9, S=1,8 mA/V, Pa=3W.
DE4Edytuj
  • Producent: PTR[10]. Cokół kołkowy.
  • Uż=4 V, μ=7.

Pentody mocyEdytuj

B443Edytuj
  • Producent: Philips[4]. Cokół kołkowy. Stosowana w stopniach końcowych odbiorników radiowych.
  • Uż=4 V, S=1,3 mA/V, Pa=3W.
C443Edytuj
 
Pentoda mocy C443
 
Pentoda mocy C443 (widok z góry)
  • Producent: Philips[4]. Cokół kołkowy.
  • Uż=4 V, S=1,7 mA/V, Pa=6W.
E443HEdytuj
 
Pentoda Philipsa E443H
  • Producent: Philips. Cokół kołkowy.
  • Uż=4 V, S=3,0 mA/V, Pa=9W.
AL4Edytuj
 
Pentoda mocy AL4
 
Pentoda mocy TAL4
  • Producent: Philips. Cokół bocznostykowy, katoda pośrednio żarzona. Bardzo popularna, elektrycznie identyczna z lampą EL3N posiadającą inne napięcie żarzenia.
  • Uż=4 V, S=9,5 mA/V, Pa=9W.
EL3Edytuj
  • Producent: Philips. Cokół bocznostykowy, katoda pośrednio żarzona. Bardzo popularna, elektrycznie identyczna z lampą AL4 posiadającą inne napięcie żarzenia.
  • Uż=6,3 V, S=9,5 mA/V, Pa=9W.

OktodyEdytuj

AK2Edytuj
 
Oktoda AK2
  • Producent: Philips. Mieszacz częstotliwości do odbiorników radiowych, z cokołem bocznostykowym.

Uż=4 V, Sc=0,6 mA/V.

EK2Edytuj
 
Oktoda EK2
  • Producent: Philips. Mieszacz częstotliwości do odbiorników radiowych, z cokołem bocznostykowym.

Uż=6,3 V, Sc=0,55 mA/V.

KK2Edytuj
 
Oktoda KK2
  • Producent: Philips. Mieszacz częstotliwości do odbiorników radiowych, z cokołem bocznostykowym.

Uż=2 V, Sc=0,27 mA/V.

Duodioda – triodaEdytuj

ABC1Edytuj
 
Lampa ABC1
  • Producent: Philips. Lampa złożona – dwie diody detekcyjne i trioda posiadające wspólną katodę. Cokół bocznostykowy.

Uż=4 V, trioda: μ=27, diody: Io=0,8 mA.

CBC1Edytuj
 
Lampa CBC1
  • Producent: Philips. Lampa złożona – dwie diody detekcyjne i trioda posiadające wspólną katodę. Cokół bocznostykowy.

Uż=13 V, Iż=0,2A, trioda: μ=27, diody: Io=0,8 mA.

EBC3Edytuj
 
Lampa EBC3
  • Producent: Philips. Lampa złożona – dwie diody detekcyjne i trioda posiadające wspólną katodę. Cokół bocznostykowy.

Uż=6,3 V, trioda: μ=30, diody: Io=0,8 mA.

Duodioda – pentoda mocyEdytuj

ABL1Edytuj
 
Lampa ABL1
  • Producent: Philips. Lampa złożona – dwie diody detekcyjne i pentoda mocy posiadające wspólną katodę. Cokół bocznostykowy. Charakterystyki elektryczne identyczne z EBL1, posiadającą inne napięcie żarzenia.
  • Uż=4 V, pentoda: Pa=9W, S=9 mA/V, dioda: Io=0,8 mA.
EBL1Edytuj
 
Lampa EBL1
  • Producent: Philips. Lampa złożona – dwie diody detekcyjne i pentoda mocy posiadające wspólną katodę. Cokół bocznostykowy. Charakterystyki elektryczne identyczne z ABL1, posiadającą inne napięcie żarzenia.
  • Uż=6,3 V, pentoda: Pa=9W, S=9 mA/V, dioda: Io=0,8 mA.

Wskaźniki wysterowaniaEdytuj

 
Wskaźnik wysterowania (magiczne oko) EM1
EM1Edytuj
  • Producent: Philips. Lampa typu „magiczne oko” z cokołem bocznostykowym.
  • Uż=6,3 V.

Po II wojnie światowejEdytuj

Diody detekcyjneEdytuj

6H6Edytuj
 
Podwójna dioda detekcyjna 6H6.
  • Producent: PWLR, ZWLE, Telam[13]. Podwójna dioda detekcyjna z cokołem oktalowym, oznaczenie według systemu amerykańskiego.
  • Uż=6,3 V, Io=8 mA przy Utr=117 V.

Diody prostowniczeEdytuj

5C3SEdytuj
 
Duodiody prostownicze 5C3S – polska (po lewej) i produkcji ZSRR (po prawej)
  • Producent: Telam. Odpowiednik amerykańskiej oktalowej bezpośrednio żarzonej dużej duodiody prostowniczej 5U4G. Polskie oznaczenie pochodzi od radzieckiego. Stosowana w urządzeniach profesjonalnych o większym poborze prądu anodowego.
  • Uż=5 V, Io=225 mA przy Utr=450 V.
5Y3GEdytuj
  • Producent: PWLR[14]. Bezpośrednio żarzona, pełnookresowa duodioda prostownicza z cokołem oktalowym. Oznaczenie amerykańskie, była produkowana krótko – do wczesnych licencyjnych radioodbiorników AGA i jako część zamienna.
  • Uż=5 V, Io=125 mA przy Utr=350 V.
506Edytuj
  • Producent: PWLR[15]. Bezpośrednio żarzona, pełnookresowa duodioda prostownicza z cokołem kołkowym. Po II w.ś. produkowana krótko, jako część zamienna.
  • Uż=4 V, Io=75 mA przy Utr=300 V.
1801Edytuj
 
Duodioda prostownicza 1801 produkcji PWLR
  • Producent: PWLR. Bezpośrednio żarzona, pełnookresowa duodioda prostownicza z cokołem kołkowym. Po II w.ś. produkowana krótko, jako część zamienna.
  • Uż=4 V, Io=30 mA przy Utr=250 V.
1802Edytuj
  • Producent: PWLR[16]. Bezpośrednio żarzona, półokresowa dioda prostownicza z cokołem kołkowym. Po II w.ś. produkowana krótko, jako część zamienna.
  • Uż=4 V, Io=25 mA przy Utr=250 V.

1805

  • Producent: PWLR[16]. Bezpośrednio żarzona, pełnookresowa dioda prostownicza z cokołem kołkowym. Po II w.ś. produkowana krótko, jako część zamienna.
  • Uż=4 V, Io=100 mA przy Utr=300 V.
AZ1Edytuj
  • Producent: PWLR, ZWLE, TELAM, Dolam[17]. Bezpośrednio żarzona, pełnookresowa dioda prostownicza z cokołem bocznostykowym. Powszechnie stosowana w odbiornikach radiowych i innym sprzęcie elektronicznym.
  • Uż=4 V, Io=100 mA przy Utr=300 V.
AZ4Edytuj
  • Producent: PWLR, ZWLE, Telam, Dolam[17]. Bezpośrednio żarzona, pełnookresowa dioda prostownicza z cokołem bocznostykowym. Stosowana w sprzęcie profesjonalnym.
  • Uż=4 V, Io=200 mA przy Utr=300 V.
AZ11Edytuj
  • Producent: PWLR, Telam[18] ZWLE. Bezpośrednio żarzona, pełnookresowa dioda prostownicza z cokołem stalowym. Rzadko stosowana w krajowym sprzęcie elektronicznym, wytwarzana jako część zamienna do urządzeń importowanych.
  • Uż=4 V, Io=100 mA przy Utr=300 V.
AZ12Edytuj
  • Producent: Telam[19]. Bezpośrednio żarzona, pełnookresowa dioda prostownicza z cokołem stalowym. Rzadko stosowana w krajowym sprzęcie elektronicznym, wytwarzana jako część zamienna do urządzeń importowanych.
  • Uż=4 V, Io=200 mA przy Utr=300 V.
UY1NEdytuj
  • Producent: PWLR, ZWLE, TELAM, Dolam[17]. Pośrednio żarzona, półokresowa dioda prostownicza z cokołem oktalowym. Powszechnie stosowana w odbiornikach radiowych.
  • Iż=100 mA, Io=140 mA przy Utr=250 V.
EY81, PY81Edytuj
  • Producent: TELAM, Polam. Dioda usprawniająca z cokołem nowalowym do układów odchylania poziomego w odbiornikach telewizyjnych[20].
  • Io=150 mA, Uap=5kV, EY81: Uż=6,3 V, PY81: Iż=300 mA.
EY88, PY88Edytuj
  • Producent: Polam. Dioda usprawniająca z cokołem nowalowym do układów odchylania poziomego w odbiornikach telewizyjnych[21].
  • Io=220 mA, Uap=6kV, EY88: Uż=6,3 V, PY88: Iż=300 mA.

Diody wysokonapięcioweEdytuj

2C2SEdytuj
  • Producent: ZWLE[22]. Dioda prostownicza wysokiego napięcia z cokołem oktalowym, oznaczenie według systemu radzieckiego. Przeznaczona do sprzętu profesjonalnego.
  • Uż=2,5 V, Io=7,5 mA, Uap=12,5kV.
EY86Edytuj
  • Producent: TELAM, POLAM. Prostownik wysokiego napięcia z cokołem nowalowym. Przeznaczony do odbiorników telewizyjnych[20].
  • Uż=6,3 V, Io=0,8 mA, Uap=22kV.

DY86

  • Producent: POLAM. Prostownik wysokiego napięcia z cokołem nowalowym. Przeznaczony do odbiorników telewizyjnych.
  • Uż=1,4 V, Io=0,8 mA, Uap=10kV.

TriodyEdytuj

2H1, SO243Edytuj
  • Producent: ZWLE[23][24]. Podwójna oktalowa trioda bateryjna ze wspólną, bezpośrednio żarzoną katodą. Nazwy według systemu radzieckiego (stary i nowy system), nazwa 2Н1 jest pisana cyrylicą (2N1). Lampa jest bardzo rzadka, nie była używana w polskim sprzęcie cywilnym.
  • Uż=2 V, μ=32, Pa=2*1,5W.
6N8SEdytuj
 
Lampa 6N8S
  • Producent: ZWLE, TELAM Oktalowa podwójna trioda o niewielkim wzmocnieniu i małej oporności wewnętrznej. Odpowiednik bardzo popularnej i uniwersalnej amerykańskiej lampy 6SN7GT. Polskie oznaczenie pochodzi od radzieckiego.
  • Uż=6,3 V, μ=20, Pa=2*2,5W.
ECC82Edytuj
  • Produkowana w niewielkim zakresie przez Telam[25], Unitra rozprowadzała również lampy produkowane przez RFT z NRD[26]. Podwójna nowalowa trioda z osobnymi, pośrednio żarzonymi katodami. Popularna i uniwersalna lampa o niewielkim wzmocnieniu i małej oporności wewnętrznej. Najpopularniejsze amerykańskie jej oznaczenie to 12AU7A.
  • Uż=6,3/12,6V, Iż=300/150 mA, μ=17, Pa=2*2,75W.
ECC83Edytuj
  • Produkowana w niewielkim zakresie przez Telam[27], Unitra rozprowadzała również lampy produkowane przez RFT z NRD[28]. Podwójna nowalowa trioda z osobnymi, pośrednio żarzonymi katodami. Popularna i uniwersalna lampa o dużym wzmocnieniu. Najpopularniejsze amerykańskie jej oznaczenie to 12AX7A.
  • Uż=6,3/12,6V, Iż=300/150 mA, μ=100.
ECC84, PCC84Edytuj
  • Producent: Telam[29]. Nowalowa podwójna trioda wielkiej częstotliwości przeznaczona do stosowania w układzie kaskody (siatka drugiej triody jest połączona z ekranem). Stosowana w odbiornikach telewizyjnych. Unitra rozprowadzała również lampy produkowane przez RFT z NRD[30].
  • μ=24, S=6 mA/V, Pa=2*2W, ECC84: Uż=6,3 V, PCC84: Uż=300 mA.
ECC85, PCC85, UCC85Edytuj
  • Producent: Telam[31]. Nowalowa podwójna trioda wielkiej częstotliwości. Stosowana powszechnie w głowicach UKF odbiorników radiowych. Unitra rozprowadzała również lampy produkowane przez RFT z NRD[32].
  • μ=57, S=6 mA/V, Pa=2*2,5W, ECC85: Uż=6,3 V, PCC85: Uż=300 mA, UCC85: Iż=100 mA.

Triody mocyEdytuj

AD1Edytuj
  • Producent: PWLR[33]. Trioda mocy z cokołem bocznostykowym. Krótko produkowana jako część zamienna do sprzętu przedwojennego.
  • Uż=4 V, μ=4, S=6 mA/V, Pa=20W.

Pentody napięciowaEdytuj

1T4TEdytuj

  • Producent: Telam. Pentoda napięciowa z cokołem heptalowym. Została wprowadzona przez firmę Tungsram.
  • Uż=1,4 V, S=0,875 - 0,01 mA/V
2K2Edytuj
  • Producent: ZWLE[34]. Oktalowa bezpośrednio żarzona pentoda regulacyjna (selektoda) stosowana w bateryjnych radiostacjach wojskowych (na przykład RBM-1). Oznaczenie według systemu radzieckiego (w ZSRR była stosowana również w bateryjnych odbiornikach radiowych).
  • Uż=2 V, S=0.95-0,025 mA/V.
2Ż4Edytuj
  • Producent: ZWLE[35]. Oktalowa bezpośrednio żarzona pentoda stosowana w bateryjnych radiostacjach wojskowych (na przykład RBM-1). Oznaczenie według systemu radzieckiego, spotykano również oznaczenie polskich lamp cyrylicą.
  • Uż=2 V, S=1,8 mA/V, Pa=2,5W.
6K7C, 6K7S, 6K7Edytuj
 
Pentoda regulacyjna 6K7
  • Producent: PWLR, ZWLE[36]. Odpowiednik niezwykle popularnej oktalowej pentody regulacyjnej o amerykańskim oznaczeniu 6K7 (6K7G, 6K7GT). Stosowana w niektórych typach odbiorników radiowych AGA (zarówno importowanych, jak i budowanych w Polsce), jako część zamienna do odbiorników przedwojennych. Oznaczenie pochodzi od systemu radzieckiego, spotykano również oznaczenie polskich lamp cyrylicą (w ZSRR jeszcze po wojnie była stosowana w odbiornikach radiowych).
  • Uż=6,3 V, S=1,8 mA/V, Pa=2,5W.
6Ż4Edytuj
 
Lampy 6Ż4 produkcji polskiej(Telam), NRD i ZSRR
  • Producent: Telam. Kopia popularnej i uniwersalnej oktalowej pentody w.cz. 6AC7. Polskie oznaczenie pochodzi od radzieckiego.
  • Uż=6,3 V, S=9 mA/V.
12Ż1ŁEdytuj
  • Producent: TELAM[37]. Pentoda w.cz. z cokołem loktalowym w obudowie metalowej, stosowana w radiostacjach wojskowych (na przykład R-105, R-108, R-109). Oznaczenie według systemu radzieckiego. Jest elektrycznie identyczna z niezwykle popularną w czasie II wojny światowej, posiadającą inny cokół, niemiecką lampą o wojskowym oznaczeniu RV12P2000, zastosowaną również w pierwszym powojennym polskim radioodbiorniku Srebrny Ton.
  • Uż=12,6V, S=1,5 mA/V, Pa=2W.
EF9Edytuj
 
Selektoda EF9 produkcji PWLR.
  • Producent: PWLR[38]. Popularna przed II wojną światową (również w Polsce) pentoda regulacyjna z cokołem bocznostykowym. Po wojnie produkowana jako część zamienna.
  • Uż=6,3 V, S=2200-5,5μA/V.
EF21Edytuj
  • Producent: Telam. Popularna pentoda napięciowa z cokołem loktalowym. Stosowana na przykład w pierwszym polskim gramofonie ze wzmacniaczem Karolinka. Początkowo w Polsce produkowana pod oznaczeniem EF22, inaczej niż w innych krajach, za to zgodnie z europejską konwencją oznaczeń, która liczby nieparzyste przewidywała dla selektod[39].
  • Uż=6,3 V, S=1,8 mA/V, Pa=1W.
EF22Edytuj
  • Producent: PWLR, ZWLE, Telam, Polam. Bardzo popularna selektoda z cokołem loktalowym, w latach 40 i 50 stosowana jako wzmacniacz p.cz. we wielu odbiornikach radiowych. Elektrycznie bardzo podobna do wcześniejszej bocznostykowej lampy EF9.
  • Uż=6,3 V, S=2200-4,5μA/V.
EF80Edytuj
  • Producent: Telam, Polam. Nowalowa pentoda wielkiej częstotliwości, uniwersalna i wyprodukowana w ogromnej liczbie. Stosowana we wzmacniaczach w.cz., p.cz., m.cz., mieszaczach itp.
  • Uż=6,3 V, Iż=300 mA, S=7,4 mA/V, Pa=2,5W[40].
EF89Edytuj
  • Producent: Telam, Polam. Nowalowa pentoda regulacyjna do wzmacniaczy p.cz. odbiorników radiowych i telewizyjnych.
  • Uż=6,3 V, S=3,6 mA/V, Pa=2,25W[41].
EF183Edytuj
  • Producent: Telam, Polam. Nowalowa pentoda regulacyjna wielkiej częstotliwości, o dużym nachyleniu charakterystyki, do wzmacniaczy p.cz. odbiorników telewizyjnych.
  • Uż=6,3 V, Iż=300 mA, S=12,5 mA/V, Pa=2,25W[42].
EF184Edytuj
  • Producent: Telam, Polam. Nowalowa pentoda napięciowa wielkiej częstotliwości z siatką napinaną o dużym nachyleniu charakterystyki. Stosowana do wzmacniaczy p.cz. odbiorników telewizyjnych.
  • Uż=6,3 V, Iż=300 mA, S=15 mA/V, Pa=2,5W[43].

Pentody mocy i tetrody strumienioweEdytuj

3S4TEdytuj
  • Producent ZWLE, Telam. Pentoda końcowa małej częstotliwości do urządzeń bateryjnych z miniaturowym cokołem 7. nóżkowym. Stosowana w lampowych radioodbiornikach bateryjnych (Szarotka, Juhas, niektóre Pioniery).
  • Uż=1,4V lub 2,8V, S=1,4 mA/V, Pa=0,85W[20].
6F6MEdytuj
  • Producent: ZWLE, Telam[44]. Kopia popularnej przed II wojną światową amerykańskiej oktalowej pentody mocy 6F6. Po wojnie stosowana w stopniach końcowych radzieckich odbiorników radiowych. Polskie oznaczenie pochodzi od radzieckiego.
  • Uż=6,3 V, S=2,55 mA/V, Pa=11W.
6P3SEdytuj
 
Lampy 6P3S produkcji Telam, Dolam i ZWLE

Producent: Telam, Dolam, ZWLE.

Kopia niezwykle popularnej amerykańskiej oktalowej tetrody strumieniowej 6L6. Polskie oznaczenie pochodzi od radzieckiego.

  • Uż=6,3 V, S=6 mA/V, Pa=19W.
6P9Edytuj
 
Lampy 6P9 produkcji Telamu i radzieckiej (po prawej). W lampie po lewej stronie zdjęto metalową osłonę.
  • Producent: Telam. Kopia popularnej szerokopasmowej oktalowej pentody mocy 6AG7. Stosowana w stopniach wyjściowych wizji telewizorów. Polskie oznaczenie pochodzi od radzieckiego.
  • Uż=6,3 V, S=11 mA/V, Pa=9W.
AL1Edytuj
 
Pentoda mocy AL1 produkcji PWLR
  • Producent: PWLR[45]. Wprowadzona w połowie lat 30 bocznostykowa wersja pentody Philipsa E443H. Przed wojną popularna, po wojnie produkowana jako część zamienna.
  • Uż=4 V, S=2,8 mA/V, Pa=9W.
AL4Edytuj
  • Producent: PWLR[46], ZWLE. Wprowadzona w drugiej połowie lat 30 bocznostykowa pentoda mocy o dużym nachyleniu. Przed wojną popularna, po wojnie stosowana jeszcze niekiedy w latach 50, a w Polsce produkowana jako część zamienna.
  • Uż=4 V, S=9,5 mA/V, Pa=9W.
EL3Edytuj
  • Producent: PWLR[47]. Wprowadzona przez holenderskiego Philipsa w drugiej połowie lat 30 bocznostykowa pentoda mocy, zastąpiła lampy z żarzeniem 4 V. Przed wojną popularna, po wojnie w Polsce produkowana jako część zamienna. Elektrycznie identyczna z EL11.
  • Uż=6,3 V, S=9 mA/V, Pa=9W.
EL11Edytuj
  • Producent: PWLR[48]. Wprowadzona w Niemczech w drugiej połowie lat 30 pentoda mocy z cokołem metalowym, zastąpiła lampy z żarzeniem 4 V. Przed wojną popularna, po wojnie w Polsce produkowana jako część zamienna. Elektrycznie identyczna z EL3.
  • Uż=6,3 V, S=9 mA/V, Pa=9W.

PL81

  • Producent: Polam. Nowalowa pentoda mocy przeznaczona do stopni odchylania poziomego odbiorników telewizyjnych i do przeciwsobnych wzmacniaczy mocy m.cz. (wzmacniacz mocy w klasie B osiąga moc do 20W).
  • S=6 mA/V, Pa=8W, EL81: Uż=6,3 V, PL81: Iż=300 mA[49].
EL84, PL841Edytuj
  • Producent: Telam, Polam. Bardzo popularna nowalowa pentoda mocy, od połowy lat 50 stosowana w odbiornikach radiowych, telewizyjnych, magnetofonach, gramofonach, niewielkich wzmacniaczach mocy m.cz. i różnorakim sprzęcie profesjonalnym. W Polsce wersja lampy z żarzeniem szeregowym 0,3A nosiła nazwę PL841. W pozostałych krajach europejskich nie produkowano wersji z żarzeniem szeregowym 0,3A.
  • Pa=12W, S=11,3 mA/V, EL84: Uż=6,3 V, PL841: Iż=0,3A.
EL86, PL84Edytuj

Producent: Telam, Polam. Nowalowa pentoda, przystosowana do pracy z niewielkimi impedancjami obciążenia.

  • Pa=12W, S=10 mA/V, EL86: Uż=6,3 V, PL84: Iż=0,3A.
RES964Edytuj
 
Pentoda mocy RES964 produkcji PWLR
  • Producent: ZWLE, PWLR[50]. Cokół kołkowy, oznaczenie Telefunkena, odpowiednik produkowanej przed wojną lampy E443 Philipsa. Po wojnie produkowana krótko, jako część zamienna.
  • Uż=4 V, S=1,3 mA/V, Pa=3W.
PL504Edytuj
  • Producent: Polamp. Z cokołem magnoval, przeznaczona do odchylania poziomego odbiorników telewizyjnych.
  • Iż=300 mA, Pa=16W.
PL508Edytuj
  • Producent: Polamp. Z cokołem magnoval, przeznaczona do odchylania pionowego odbiorników telewizji kolorowej.
  • Iż=300 mA, Pa=12W, S=9 mA/V.

Heksody i heptodyEdytuj

1R5TEdytuj
  • Producent: Telam. Lampa mieszająca stosowana we wszystkich powojennych polskich lampowych odbiornikach bateryjnych. Posiada cokół heptalowy. Została wprowadzona przez firmę Tungsram, od często spotykanej w innych krajach 1R5 różni się o połowę mniejszym prądem żarzenia.
  • Uż=1,4 V, Sc=300μA/V.
2A1Edytuj
  • Producent: ZWLE[51]. Rzadka spotykana heptoda z cokołem oktalowym, odpowiednik radzieckiej lampy SB-242 produkowanej jeszcze przed wojną. Nie była stosowana w polskim sprzęcie cywilnym.
  • Uż=2 V, Sc=450μA/V.

Diody – triodyEdytuj

6Q7Edytuj
  • Producent: ZWLE[52]. Odpowiednik popularnej amerykańskiej lampy oktalowej 6Q7GT. Stosowana we wczesnych odbiornikach radiowych AGA, często spotykana w ZSRR, gdzie była produkowana pod nazwą 6G7.
  • Uż=6,3 V, trioda: μ=70, diody: Io=1 mA przy Utr=150 V.

Diody – pentodyEdytuj

1S5TEdytuj
  • Producent: Telam. Dioda detekcyjna z pentodą napięciową małej częstotliwości. Lampa była stosowana we wszystkich powojennych polskich lampowych odbiornikach bateryjnych, posiada cokół heptalowy. Została wprowadzona przez firmę Tungsram, od często spotykanej w innych krajach 1S5 (DAF91) różni się mniejszym prądem żarzenia.
  • Uż=1,4 V, pentoda: S=0,625 mA/V, dioda Io=0,25 mA.
EBF89, UBF89Edytuj
  • Producent: Telam. Bardzo popularna nowalowa selektoda z podwójną diodą. Stosowana jako wzmacniacz p.cz. i detektor AM w odbiornikach radiowych.
  • EBF89: Uż=6,3V; UBF89: Iż=100 mA; pentoda: S=2,2-0.022 mA/V; dioda: Io=0,8 mA.
EBL1Edytuj
 
Lampa EBL1 produkcji PWLR
  • Producent: PWLR. Pentoda mocy z duodiodą, cokół bocznostykowy. Produkowana jako element zamienny do radioodbiorników przedwojennych.
  • Uż=6,3 V, pentoda: Pa=9W, S=9 mA/V, dioda: Io=0,8 mA.
EBL21, UBL21Edytuj
  • Producent: PWLR, ZWLE, Telam, Polam. Pentoda mocy (głośnikowa) z duodiodą detekcyjną, cokół loktalowy. Bardzo popularne lampy, używane we większości polskich odbiorników radiowych budowanych w latach 50.
  • EBL21: Uż=6,3V; UBL21: Iż=100 mA; pentoda: Pa=11W, S=9 mA/V, dioda: Io=0,8 mA.

Triody – pentody napięcioweEdytuj

ECF82, PCF82Edytuj
  • Producent: Telam, Polam. Trioda i pentoda o oddzielnych katodach, cokół typu nowal. Lampa przeznaczona do stosowania w układach mieszacza w odbiornikach telewizyjnych.
  • Pentoda:S=5,5 mA/V, trioda: μ=35, ECF82: Uż=6,3 V, PCF82: Iż=300 mA[53].

Triody – pentody i tetrody mocyEdytuj

ECL80Edytuj
  • Producent: Telam. Niewielka pentoda mocy z triodą z cokołem nowalowym. Stosowana głównie w odbiornikach telewizyjnych.
  • Uż=6,3 V, Iż=300 mA; pentoda: S=3,3 mA/V, Pa=3,5W; trioda: μ=20.
ECL82, PCL82, UCL82Edytuj
  • Producent: Telam, Polam. Bardzo popularna nowalowa trioda-pentoda o oddzielnych katodach. Trioda była stosowana w układzie generatora odchylania pionowego odbiorników telewizyjnych lub wzmacniacza napięciowego m.cz., pentoda w stopniu końcowym odchylania pionowego lub m.cz.
  • Pentoda: S=6,4 mA/V, Pa=7W, trioda: μ=70, ECL82: Uż=6,3 V, PCL82: Iż=300 mA, UCL82: Iż=100 mA[54].
ECL84, PCL84Edytuj
  • Producent: Telam, Polam. Nowalowa trioda-pentoda o oddzielnych katodach do odbiorników telewizyjnych. Trioda stosowana w układzie separatora lub wzmacniacza impulsów synchronizujących, pentoda w układzie wzmacniacza wizji.
  • Pentoda: S=10,4 mA/V, Pa=4W, trioda: μ=65, ECL84: Uż=6,3 V, PCL84: Iż=300 mA[55].
ECL85, PCL85Edytuj
  • Producent: Telam, Polam. Nowalowa trioda-pentoda o oddzielnych katodach do odbiorników telewizyjnych. Trioda stosowana w układzie generatora lub wzmacniacza impulsów, pentoda w stopniu końcowym odchylania pionowego.
  • Pentoda: S=5,5 mA/V, Pa=7W, trioda: μ=50, ECL85: Uż=6,3 V, PCL85: Iż=300 mA[56].
ECL86, PCL86Edytuj
  • Producent: Telam, Polam. Bardzo popularna nowalowa trioda-pentoda o oddzielnych katodach do magnetofonów, gramofonów, odbiorników radiowych i telewizyjnych. Trioda o dużym wzmocnieniu stosowana w układzie wzmacniacza napięciowego, pentoda w stopniu końcowym m.cz. Następca lampy ECL/PCL82.
  • Pentoda: S=10 mA/V, Pa=9W, trioda: μ=100, ECL86: Uż=6,3 V, PCL86: Iż=300 mA[57].
PCL805Edytuj
  • Producent: Polam. Nowalowa trioda-pentoda o oddzielnych katodach do odbiorników telewizyjnych. Trioda stosowana w układzie generatora lub wzmacniacza impulsów, pentoda w stopniu końcowym odchylania pionowego. Podobna do PCL85, o lepszych parametrach.
  • Pentoda: S=7,5 mA/V, Pa=10,5W, trioda: μ=60, Iż=300 mA.

Triody – heksody i heptodyEdytuj

ECH4Edytuj
  • Producent: PWLR[58]. Mieszacz częstotliwości do odbiorników radiowych, z cokołem bocznostykowym. Elektrycznie identyczna z ECH21, nie była stosowana w żadnym seryjnie produkowanym polskim odbiorniku radiowym.
  • Uż=6,3 V, heptoda: Sc=750-7,5μA/V; trioda: μ=22.
ECH21, UCH21Edytuj
  • Producent: PWLR[59], ZWLE, Telam, Polam. Mieszacz częstotliwości do odbiorników radiowych, z cokołem loktalowym. Bardzo popularne lampy, stosowane w większości polskich odbiorników radiowych w latach 40 i 50, również w roli wzmacniacza p.cz. oraz stopnia napięciowego m.cz.
  • Heptoda: Sc=750-7,5μA/V; trioda: μ=22; ECH21: Uż=6,3 V, UCH21: Iż=100 mA.
ECH81Edytuj
  • Producent: Telam. Mieszacz częstotliwości do odbiorników radiowych, z cokołem nowalowym. Bardzo popularne lampy, stosowane w odbiornikach radiowych w latach 50, 60 i na początku lat 70.
  • Heptoda: Sc=750-7,5μA/V; trioda: μ=22; ECH81: Uż=6,3 V, Iż=300 mA; UCH81: Iż=100 mA.
ECH84Edytuj
  • Producent: Polam. Lampa z cokołem nowalowym przeznaczona do odbiorników telewizyjnych. Trioda przeznaczona do pracy jako wzmacniacz lub generator, heptoda jako selektor impulsów odchylania.
  • Uż=6,3 V, Iż=300 mA; trioda: μ=50; Heptoda: S=2,2 mA/V.
PCH200Edytuj
  • Producent: Telam. Lampa z cokołem dekalowym przeznaczona do odbiorników telewizyjnych. Trioda przeznaczona do pracy jako wzmacniacz impulsowy, heptoda jako selektor impulsów odchylania.
  • Iż=300 mA; trioda: μ=50.

Podwójne pentodyEdytuj

EFL200, PFL200Edytuj
  • Producent: Telam, Polam, Polamp. Lampa z cokołem typu dekal do odbiorników telewizyjnych. Pentoda napięciowa i pentoda końcowa przeznaczona do końcowego wzmacniacza wizji.
  • Pentoda napięciowa: S=8,5 mA/V, pentoda końcowa: S=21 mA/V, Pa=5W, EFL200: Uż=6,3 V, PFL200: Iż=300 mA[60].
ELL80Edytuj
  • Producent: Telam[61]. Podwójna pentoda mocy o cokole nowalowym. W Europie była używana najczęściej w domowych urządzeniach stereofonicznych. W Polsce nie produkowano żadnych urządzeń z tą lampą.
  • Uż=6,3 V, Pa=2*6W, S=6 mA/V.

Wskaźniki wysterowaniaEdytuj

DM70Edytuj
  • Producent: Dolam[62]. Lampa typu „magiczne oko” DM70 była stosowana jako wskaźnik dostrojenia (na przykład w bateryjnym radioodbiorniku „Szarotka” i sieciowym „Violetta”).
  • Uż=1,4 V.
EM4Edytuj
  • Producent: PWLR, ZWLE, Telam. Lampa typu „magiczne oko” z cokołem bocznostykowym. Była stosowana jako wskaźnik dostrojenia w radioodbiornikach, wskaźnik wysterowania w magnetofonach i wzmacniaczach, w urządzeniach pomiarowych. Od wcześniejszej podobnej lampy EM1 różniła się dwoma obszarami świecenia o zróżnicowanej czułości.
  • Uż=6,3 V.
EM34Edytuj
  • Producent: Telam[63]. Lampa typu „magiczne oko” z cokołem oktalowym. Była stosowana jako wskaźnik dostrojenia w radioodbiornikach, wskaźnik wysterowania w magnetofonach i wzmacniaczach, w urządzeniach pomiarowych. Elektrycznie identyczna z EM4, dużo rzadziej od niej spotykana.
EM80Edytuj
  • Producent: Telam. Lampa typu „magiczne oko” z cokołem nowalowym. Była stosowana jako wskaźnik dostrojenia w radioodbiornikach, wskaźnik wysterowania w magnetofonach i wzmacniaczach.
  • Uż=6,3 V.

PrzypisyEdytuj

  1. K. Chołoniewski i in., Polska radiotechnika..., s. 94.
  2. M. Hutnik i in., Zarys historii..., s. 7.
  3. a b Vademecum polskiego..., s. 409.
  4. a b c d e f g h i j k l m n o p Roman Stinzing, Eugeniusz Szczygieł i Henryk Berezowski: Złote lata radia w II Rzeczypospolitej. Nowy Sącz: V.I.D.I., 2000. ISBN 83-909628-6-1.
  5. Historia elektryki..., s. 829-830.
  6. Historia elektryki..., s. 896.
  7. Historia elektryki..., s. 896-900.
  8. Historia elektryki..., s. 901-902.
  9. Historia elektryki..., s. 900-901.
  10. a b c d e f g Henryk Berezowski: Radio retro – lampy elektronowe. [dostęp 2011-02-18].
  11. a b Historia elektryki..., s. 816.
  12. K. Chołoniewski i in., Polska radiotechnika..., s. 180.
  13. Aleksander Zawada: Lampa 6H6 Telam. [dostęp 2011-02-11].
  14. Aleksander Zawada: Lampa 5Y3GN PWLR. [dostęp 2011-02-11].
  15. Aleksander Zawada: Lampa 506 PWLR. [dostęp 2011-02-11].
  16. a b Aleksander Zawada: Lampa 1802 PWLR. [dostęp 2011-02-11].
  17. a b c Aleksander Zawada: Lampy elektronowe. [dostęp 2011-02-11].
  18. Aleksander Zawada: Lampa AZ11 PWLR. [dostęp 2011-02-11].
  19. Aleksander Zawada: Lampa AZ12 Telam. [dostęp 2011-02-11].
  20. a b c Vademecum polskiego..., s. 411-414.
  21. Lampy odbiorcze..., s. 35-74, 61-74.
  22. Aleksander Zawada: Lampa 2C2S Telam. [dostęp 2011-02-17].
  23. Aleksander Zawada: Lampa 2H1 ZWLE. [dostęp 2011-02-17].
  24. Aleksander Zawada: Lampa SO243 ZWLE. [dostęp 2011-02-17].
  25. Aleksander Zawada: Lampa ECC82 Telam. [dostęp 2011-02-17].
  26. Lampy odbiorcze, s. 5-74.
  27. Aleksander Zawada: Lampa ECC83 Telam. [dostęp 2011-02-17].
  28. Lampy odbiorcze, s. 6-74.
  29. Aleksander Zawada: Lampa ECC84 Telam. [dostęp 2011-02-17].
  30. Lampy odbiorcze, s. 7-74, 41-74.
  31. Aleksander Zawada: Lampa ECC85 Telam. [dostęp 2011-02-17].
  32. Lampy odbiorcze, s. 8-74, 42-74.
  33. Aleksander Zawada: Lampa AD1 PWLR. [dostęp 2011-02-17].
  34. Aleksander Zawada: Lampa 5Y3GN PWLR. [dostęp 2011-02-11].
  35. Aleksander Zawada: Lampa 5Y3GN PWLR. [dostęp 2011-02-11].
  36. Aleksander Zawada: Lampa 6K7S. [dostęp 2011-02-11].
  37. Aleksander Zawada: Lampa 12Ż1Ł Telam. [dostęp 2011-02-23].
  38. Aleksander Zawada: EF9 PWLR. [dostęp 2011-02-11].
  39. P. Mikołajczyk, Electronic universal..., s. 83.
  40. Lampy odbiorcze, s. 18-74.
  41. Lampy odbiorcze, s. 20-74.
  42. Lampy odbiorcze, s. 21-74.
  43. Lampy odbiorcze, s. 22-74.
  44. Aleksander Zawada: Lampa 6F6 Telam. [dostęp 2011-02-11].
  45. Aleksander Zawada: Lampa AL1 PWLR. [dostęp 2011-02-26].
  46. Aleksander Zawada: Lampa AL4 PWLR. [dostęp 2011-02-26].
  47. Aleksander Zawada: Lampa EL3 PWLR. [dostęp 2011-02-26].
  48. Aleksander Zawada: Lampa EL11 PWLR. [dostęp 2011-02-26].
  49. Lampy odbiorcze, s. 26-74, 54-74.
  50. Aleksander Zawada: Lampa RES964 PWLR. [dostęp 2011-02-11].
  51. Aleksander Zawada: Lampa 2A1 ZWLE. [dostęp 2011-02-11].
  52. Aleksander Zawada: Lampa 6Q7 ZWLE. [dostęp 2011-03-05].
  53. Lampy odbiorcze, s. 10-74.
  54. Lampy odbiorcze, s. 14-74, 47-74, 64-74.
  55. Lampy odbiorcze, s. 15-74, 48-74.
  56. Lampy odbiorcze, s. 16-74, 49-74.
  57. Lampy odbiorcze, s. 17-74, 50-74.
  58. Aleksander Zawada: Lampa ECH4 PWLR. [dostęp 2011-03-11].
  59. Aleksander Zawada: Lampa ECH21 PWLR. [dostęp 2011-03-11].
  60. Lampy odbiorcze, s. 22-74, 52-74.
  61. Aleksander Zawada: Lampa ELL80 Telam. [dostęp 2011-03-13].
  62. Aleksander Zawada: Lampa DM70 Dolam. [dostęp 2011-03-13].
  63. Aleksander Zawada: Lampa EM34 Telam. [dostęp 2011-03-13].

BibliografiaEdytuj

  1. Piotr Mikołajczyk i Bohdan Paszkowski: Electronic Universal Vade-mecum. Warszawa: WNT, 1964. (ang.)
  2. Piotr Mikołajczyk: Vademecum Lamp Elektronowych. Warszawa: PWT, 1957.
  3. Krzysztof Chołoniewski, Józef Koszewski: Polska radiotechnika lotnicza 1918-1939. Piekary Śląskie: Wydawnictwo ZP, 2009, s. 94. ISBN 978-83-61529-06-4.
  4. Lampy odbiorcze. Warszawa: WEMA, 1974.
  5. Mieczysław Hutnik, Tadeusz Pachniewicz: Zarys historii polskiego przemysłu elektronicznego do 1985 roku. Warszawa: SEP, 1994.
  6. Vademecum polskiego przemysłu elektronicznego. Warszawa: WKŁ, 1964.
  7. SEP: Historia elektryki polskiej. T. III, Elektronika i telekomunikacja. Warszawa: WNT, 1974.