Otwórz menu główne

Lancetogłów meksykański, Meksykański wąż królewski (Lampropeltis mexicana)gatunek niejadowitego węża z rodziny połozowatych. Występuje na całej Wyżynie Meksykańskiej[3] w Meksyku[3] oraz południowych Stanach Zjednoczonych[3].

Lancetogłów meksykański, Meksykański wąż królewski
Lampropeltis mexicana[1]
(Garman, 1884)
Lampropeltis mexicana mexicana
Lampropeltis mexicana mexicana
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada zauropsydy
Podgromada diapsydy
Rząd łuskonośne
Podrząd węże
Rodzina połozowate
Podrodzina połozy
Rodzaj Lancetogłów
Gatunek Lancetogłów meksykański
Podgatunki
  • L. mexicana mexicana
  • L. mexicana leonis
  • L. mexicana greeri
  • L. mexicana thayeri
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Spis treści

OpisEdytuj

Wymiary i pokrój ciałaEdytuj

Dorosły: od 60 do 120 cm (osobniki typowe to około 90 cm)
Młode po wykluciu:od 20 do 25 cm
[potrzebny przypis]
Ciało wysmukłe w stosunku do długości. Głowa wyraźnie zaznaczona.

UzębienieEdytuj

typu aglypha.

UbarwienieEdytuj

Tło w kolorze od jasno-szarego do bardzo ciemno-szarego (u niektórych podgatunków nawet czarne) z brązowymi lub brązowo-czerwonymi pręgami (niedomkniętymi po stronie brzusznej) rozszerzającymi się na grzbiecie niekiedy z niewielką plamą koloru tła. W zależności od podgatunku pręgi po stronie grzbietowej mogą być szerokości od pięciu do około piętnastu łusek. Pręgi ograniczone czarną linią – szerokości jednej łuski. (U podgatunku L. mexicana thayeri może występować czarna odmiana barwna, gdzie u młodocianych osobników pręgi są widoczne jako ciemniejsze przebarwienia z czasem zanikające.) Podbrzusze jaśniejsze prawie różowo-żółte z nieregularnymi plamami koloru czarnego. Na głowie u większości osobników występuje wyraźny wzór odwróconej trzylistnej koniczyny wyznaczającej odwróconą literę Y. lub odwróconego serca/tarczy.

Tryb życiaEdytuj

Wąż naziemny zamieszkujący suche, niepustynne tereny Wyżyny Meksykańskiej, zalesione lasami sosnowymi lub dębowymi. Podłoże w dużym stopniu kamieniste.
Pomimo okrągłej źrenicy oka sugerującej przystosowanie do dziennego trybu życia wąż aktywny głównie nocą.

ŻywienieEdytuj

Małe gryzonie, jaszczurki, węże w tym nawet grzechotniki.

HodowlaEdytuj

Minimalne wymiary zbiornikaEdytuj

Dla pary 0,85x0,50x0,40[4] długości osobnika – wymiar ten odnosi się także do jednego osobnika.

TemperaturaEdytuj

w dzień 28 °C w nocy 20 °C[4] należy także zapewnić stałą "wyspę cieplną" o temperaturze 34-38 °C.

Wilgotność w zbiornikuEdytuj

47%-60%

KryjówkiEdytuj

Minimum dwie kryjówki. Jedna w strefie najzimniejszej druga w strefie ciepłej. Duża ilość dodatkowych kryjówek takich jak porzucone na podłożu liście czy konary dobrze wpływa na poczucie bezpieczeństwa węża.
Dodatkowo w okresie linienia należy zapewnić wilgotną kryjówkę wyścieloną mchem lub torfem.

PodłożeEdytuj

Wszelkiego rodzaju podłoża naturalne stosowane w terrarystyce – rozdrobniona kora z drzew iglastych, trociny drzew liściastych, drewienka drzew liściastych. Należy zwrócić uwagę, że węże na legowisko wybierają podłoża w miarę miękkie takie jak mech czy trociny z topoli osiki.

WodaEdytuj

Miska z codziennie zmienianą wodą.
Ze względu na warunki w jakich żyją na wolności nie jest wymagany basen do kąpieli. Zdrowe osobniki bardzo rzadko wchodzą całe do wody.

KarmienieEdytuj

Na ogół bez problemu przyjmują żywe jak i martwe gryzonie takie jak myszy, myszy np: masto (łac. Praomys natalensis)[5].
Powyższa dieta zapewnia wszystkie składniki odżywcze i nie wymaga wzbogacania suplementami takimi jak wapń czy witaminy.

ZimowanieEdytuj

Węże te nie zimują.

PrzypisyEdytuj

  1. Lampropeltis mexicana, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Lampropeltis mexicana. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. a b c Lampropeltis mexicana (GARMAN, 1884) (ang.). The Reptile Database. [dostęp 13 września 2010].
  4. a b Minister środowiska: Dz.U. 2005 nr 5 poz. 32 (pol.). Internetowy System Aktów Prawnych. [dostęp 7 lutego 2010].
  5. Mysz masto (pol.). myszy.net – informacje o chowie myszy. [dostęp 7 lutego 2010].