Latarnia morska Les Eclaireurs

latarnia morska w Argentynie

Latarnia morska Les Eclaireurslatarnia morska w Kanale Beagle w archipelagu Ziemi Ognistej w Argentynie.

Latarnia morska Les Eclaireurs
Ilustracja
Państwo  Argentyna
Prowincja  Ziemia Ognista
Miejscowość w pobliżu Ushuaia
Wysokość wieży 11[1] m
Wysokość światła 22,5[1] m n.p.m.
Zasięg światła 7,2[1] Mm
Charakterystyka światła białe i czerwone, błysk co 5 s[1]
Data budowy 1918–1919
Data uruchomienia 23 grudnia 1920
Położenie na mapie Ziemi Ognistej
Mapa konturowa Ziemi Ognistej, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Latarnia morska Les Eclaireurs”
Położenie na mapie Argentyny
Mapa konturowa Argentyny, blisko dolnej krawiędzi nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Latarnia morska Les Eclaireurs”
Ziemia54°52′18″S 68°05′00″W/-54,871667 -68,083333

Latarnia została uruchomiona w 1920 roku po rozpoznaniu przeprowadzonym w 1918 roku[1][2]. Światło znajduje się na szczycie ceglanej, stożkowatej wieży o wysokości 11 m, ustawionej na jednej ze skalistych wysepek Islotes les Éclaireurs (z francuskiego „wysepki zwiadowców”). Wieża jest pomalowana w trzy pasy, czerwony, biały i czerwony. Osłona latarni jest czarna[2]. Latarnia jest zautomatyzowana i zasilana energią słoneczną[1].

Jest ona nazywana przez operatorów wycieczek „latarnią na końcu świata” i często fotografowana przez turystów odwiedzających pobliskie miasto Ushuaia. Nazwa ta pochodzi od tytułu powieści Juliusza Verne’aLatarnia na końcu świata”, chociaż inspiracją dla autora była w rzeczywistości starsza latarnia morska San Juan de Salvamento, położona na Wyspie Stanów[2].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f Les Eclaireurs (hiszp.). W: Servicio de Hidrografía Naval [on-line]. Ministerio de Defensa. [dostęp 2018-02-22].
  2. a b c Russ Rowlett: Lighthouses of Argentina: Tierra del Fuego (ang.). W: Lighthouses [on-line]. University of North Carolina at Chapel Hill. [dostęp 2018-02-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-06-18)].