Otwórz menu główne

Laura Granville

tenisistka amerykańska

Laura Granville (ur. 12 maja 1981 w Chicago) – amerykańska tenisistka o statusie profesjonalnym od 2001 roku.

Laura Granville
Ilustracja
Państwo  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 12 maja 1981
Chicago
Illinois
Wzrost 175 cm
Masa ciała 59 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 2001
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 9 ITF
Najwyżej w rankingu 28 (9 czerwca 2003)
Australian Open 3R (2004, 2006)
Roland Garros 3R (2003)
Wimbledon 4R (2002, 2007)
US Open 3R (2005)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 2 WTA, 6 ITF
Najwyżej w rankingu 47 (23 lipca 2007)
Australian Open 2R (2004, 2008)
Roland Garros 2R (2007)
Wimbledon 3R (2003, 2007)
US Open 3R (2004)

Laura posługuje się prawą ręką, grając przy tym oburęczny backhand. Będąc w szczytowej formie, w 2003 roku była dwudziestą ósmą zawodniczką świata. W Wimbledonie w 2004 roku dotarła do czwartej rundy i jest to jej najlepszy wielkoszlemowy występ w karierze. Wygrała jeden turniej deblowy w Cincinnati w parze ze Spears (2005). W 2004 roku grała w finale turnieju w Vancouver; czterokrotnie była w półfinałach (Birmingham, dwukrotnie Memphis oraz Québec, a osiem razy w ćwierćfinale (w 2006 – Hobart i Memphis. W deblu była w finałach dwukrotnie: w Memphis (ze Spears) oraz w Strasburgu (z Kostanić).

W 1997 roku Laura zadebiutowała na turnieju ITF w Sedonie, przechodząc przez etap kwalifikacyjny. Rok później wygrała USTA National Girls do lat osiemnastu i otrzymała dziką kartę w wielkoszlemowym US Open (odpadła w pierwszej rundzie z 96 zawodniczką rankingu, Paolą Suárez). Również w 1999 grała w tym turnieju z dziką kartą. W 2000 roku wystąpiła jedynie w turnieju ITF w Hayward, gdzie dotarła do ćwierćfinału. Latem 2001 roku otrzymała licencję zawodowej tenisistki, otrzymała dziką kartę w trzech amerykańskich turniejach (w tym US Open). Zaliczyła trzy półfinały imprez ITF. Rok 2002 to jeden z lepszych sezonów w jej karierze. Wygrała dwa turnieje ITF, dwukrotnie była w finale tych imprez. W seniorskim turnieju w New Haven doszła do 1/4 finału z pozycji kwalifikantki, podobnie było w Luksemburgu. Wygrała mecze m.in. z Arantxą Sánchez Vicario, Mary Pierce czy Silvią Fariną Elią. Po raz pierwszy została sklasyfikowana w pierwszej setce rankingu WTA. W kolejnym sezonie doszła do dwóch półfinałów (Memphis i Québec). Stoczyła trzysetowy pojedynek z Mariją Szarapową, który ostatecznie przegrała. Trzecia runda w debiucie na kortach Rolanda Garrosa.

W 2004 roku dotarła do pierwszego seniorskiego finału w Vancouver, gdzie wygrała w trzech setach z Nicole Vaidišovą. W Indian Wells doszła do czwartej rundy, ulegając Fabioli Zuluadze.

2005 – półfinał w Birmingham i pierwsza wygrana deblowa w Cincinnati. Ćwierćfinał w Seulu, trzecia runda w US Open, czwarty tytuł singlowy ITF, wywalczony w Midland.

2006

I runda – Amelia Island, Charleston, French Open (z Kuzniecową)
II runda – Auckland
III runda – Indian Wells
ćwierćfinał – Hobart, Memphis (porażka z Martą Domachowską)

Wygrała szósty w karierze tytuł ITF w Charlottesville.

Spis treści

Turnieje WTAEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
1988

2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedynczaEdytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 15 sierpnia 2004 Vancouver Twarda   Nicole Vaidišová 6:2, 4:6, 2:6

Gra podwójnaEdytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 24 maja 2003 Strasbourg Ziemna   Jelena Kostanić   Sonya Jeyaseelan
  Maja Matevžič
4:6, 4:6
Finalistka 2. 19 lutego 2005 Memphis Twarda   Abigail Spears   Miho Saeki
  Yuka Yoshida
3:6, 4:6
Zwyciężczyni 1. 24 lipca 2005 Cincinnati Twarda   Abigail Spears   Květa Peschke
  María Emilia Salerni
3:6, 6:2, 6:4
Zwyciężczyni 2. 5 listopada 2006 Quebec Twarda   Carly Gullickson   Jill Craybas
  Alina Żydkowa
6:3, 6:4
Finalistka 3. 9 stycznia 2010 Auckland Twarda   Natalie Grandin   Cara Black
  Liezel Huber
6:7(4), 2:6

BibliografiaEdytuj