Lech Rydzewski

Lech Teodor Walerian Rydzewski vel Marek Klimczak pseud.: „Grom”, „Burza” (ur. 12 sierpnia 1909 we Lwowie, zm. 9 sierpnia 1988 w Drzewicy) – porucznik piechoty Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie i Armii Krajowej, cichociemny, nauczyciel.

Lech Teodor Walerian Rydzewski
Marek Klimczak
Grom, Burza
Ilustracja
Lech Rydzewski (ze zbiorów NAC)
porucznik porucznik
Data i miejsce urodzenia 12 sierpnia 1909
Lwów
Data i miejsce śmierci 9 sierpnia 1988
Drzewica
Przebieg służby
Lata służby 1939–1944
Siły zbrojne Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie, Armia Krajowa
Jednostki 3 Dywizja Piechoty (PSZ), 1 Brygada Strzelców (PSZ), Zgrupowanie Stołpeckie
Stanowiska instruktor, dowódca kompanii
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Późniejsza praca pracownik biurowy, technolog, nauczyciel
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

ŻyciorysEdytuj

Po ukończeniu Gimnazjum im. Króla Stefana Batorego we Lwowie w 1928 roku kontynuował naukę na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lwowskiej. Należał do Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Po trzech latach przerwał studia. Pracował w Instytucie Gazowym „Gazolina” jako laborant, a od 15 września 1938 roku do wybuchu wojny w Warsztatach Przetwórczych Wspólnoty Interesów w Chorzowie jako referent BHP.

We wrześniu 1939 roku nie został zmobilizowany. 3 września wyjechał do Tarnopola, aby przygotowywać warszaty do produkcji zbrojeniowej. 19 września przekroczył granicę polsko-rumuńską. Był internowany w Rumunii. W listopadzie dotarł do Francji, gdzie został skierowany do Camp de Coëtquidan, w którym do 15 kwietnia 1940 roku uczył się w Szkole Podchorążych Piechoty. Po ukończeniu nauki dostał przydział do 3 kompanii 7 pułku piechoty 3 Dywizji Piechoty jako instruktor. Brał udział w walkach nad Loarą. W czerwcu 1940 roku został ewakuowany do Wielkiej Brytanii, gdzie został przydzielony do 7 kompanii 3 Batalionu 1 Brygady Strzelców.

Zgłosił się do służby w kraju. Po przeszkoleniu w dywersji i łączności został zaprzysiężony 24 sierpnia 1942 roku w Oddziale VI Sztabu Naczelnego Wodza. Zrzutu dokonano w nocy z 20 na 21 lutego 1943 roku w ramach operacji „Rivet” dowodzonej przez por. naw. Radomira Walczaka (zrzut na placówkę odbiorczą „Łąka” 11 km na południowy wschód od Koniecpola). Po krótkiej aklimatyzacji w Warszawie dostał przydział do Kedywu Obszaru Białystok AK, do dyspozycji komendanta. Od lipca 1943 roku służył w Ośrodku Stołpce Obwodu Baranowicze AK Okręgu Nowogródek AK, od sierpnia na stanowisku p.o. komendanta Polskiego Oddziału Partyzanckiego (Batalionu „Stołpce”). Od 15 sierpnia był dowódcą 2 kompanii dywersyjnej Zgrupowania Stołpeckiego w sile ok. 85 ludzi. Prowadził szkolenia związane z planem wysadzenia dwóch dużych mostów w rejonie. Brał udział w starciach z nieprzyjacielem.

1 grudnia 1943 roku został uprowadzony przez partyzantkę radziecką i wywieziony do więzienia na Łubiance w Moskwie. Po 10 miesiącach przesłuchań wywieziono go do łagru w Riazaniu, następnie do Wołogdy. Wrócił do Polski 4 listopada 1947 roku.

Od 1948 roku pracował Zakładach Wyrobów Kutych w Sosnowcu na stanowisku kierownika Działu Pracy i Płacy, a od 1952 roku – Fabryce Kos w Wapiennicy na stanowisku głównego technologa. Od 1 marca 1962 roku do przejścia na rentę w 1969 roku pracował w Fabryce „Gerlach” w Drzewicy.

25 lutego 1957 roku ukończył studia na Politechnice Śląskiej, uzyskując tytuł inżyniera mechanika w zakresie kuźnictwa. W grudniu 1966 roku ukończył studia pedagogiczna dla nauczycieli szkół zawodowych. Od 1 września 1967 roku pracował jako nauczyciel przedmiotów zawodowych w Zespole Szkół Zawodowych przy Fabryce „Gerlach” w Drzewicy.

Należał do PZPR i ZBoWiD. Był przewodniczącym Zarządu Miejskiego PRON i działaczem Oddziału Radomskiego SIMP i STRP.

Po przejściu na rentę w 1969 roku jeszcze przez wiele lat (w latach 1972–1980) był przewodniczącym koła SIMP przy FWM „Gerlach” w Drzewicy.

Pisał wiersze, wydał m.in. Paszport z jedwabiu, Drzewica 1970.

AwanseEdytuj

  • kapral podchorąży – kwiecień 1940 roku
  • podporucznik – 20 lutego 1943 roku
  • porucznik –

OdznaczeniaEdytuj

Życie rodzinneEdytuj

Był synem Bolesława, inżyniera, i Wacławy Wójcickiej. Był dwukrotnie żonaty. Pierwszą jego żoną była Maria z domu Kulczycka, a drugą – Helena z domu Boruch (1918–1992). Miał syna Lecha (ur. w 1952 roku)

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj