Legia Inwalidów Wojsk Polskich

Legia Inwalidów Wojsk Polskichstowarzyszenie inwalidów Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.

Celem stowarzyszenia było otoczenie opieką moralną i materialną inwalidów Wojsk Polskich oraz tych inwalidów Armij Zaborczych, którzy się do Powstania Państwa Polskiego w jakikolwiek sposób przyczynili, utrzymanie w nich ducha miłości Ojczyzny, której dowody na polach bitew złożyli, rozwijanie w nich instynktu państwowego, przy zabezpieczeniu możności bytu i wysunięcie ich na czoło narodu[1]. Siedzibą stowarzyszenia była Warszawa[2].

Patronem LIWP został wybrany gen. Józef Sowiński[3]. Prezesami zarządu stowarzyszenia byli: Juraszek (1927, posądzony o układ z posłem komunistycznym Jerzym Czeszejko-Sochackim)[4], rtm. dr Tadeusz Michał Nittman (1928)[5][6], mjr Mieczysław Pawluk (1929, dotychczasowy wiceprezes)[7][3].

PrzypisyEdytuj

  1. Statut LIWP ↓, s. 1-2.
  2. Statut LIWP ↓, s. 1.
  3. a b Obchód ku czci bohatera Woli. „Kurjer Poranny”. Nr 248, s. 3, 7 września 1929. 
  4. Macki komunistyczne w Legji Inwalidów. „Wieczór Warszawski”. Nr 60, s. 1, 6 lipca 1928. 
  5. Uroczystość ku czci gen. Sowińskiego. „Epoka”. Nr 246, s. 5, 5 września 1928. 
  6. Perfidna metoda walki p. Kantora z Legją inwalidów wojennych. „Kurjer Poranny”. Nr 289, s. 5, 18 października 1929. 
  7. Nie zwlekać! Nie chować pod korcem!. „Wieczór Warszawski”. Nr 61, s. 3, 7 lipca 1928. 

BibliografiaEdytuj