Otwórz menu główne

Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1912 – sztafeta 4 × 400 m mężczyzn

Sztafeta 4 × 400 metrów mężczyzn była jedną z konkurencji lekkoatletycznych rozgrywanych podczas V Igrzysk Olimpijskich w Sztokholmie. Biegi eliminacyjne zostały rozegrane 14 lipca, zaś finał – 15 lipca. Mistrzem olimpijskim została sztafeta amerykańska w składzie: Mel Sheppard, Edward Lindberg, Ted Meredith, Charles Reidpath. W rywalizacji wzięło udział 28 zawodników z siedmiu reprezentacji.

Olympic rings without rims.svg
Letnie Igrzyska Olimpijskie 1912

Athletics pictogram.svg Lekkoatletyka
Sztafeta 4 × 400 m mężczyzn
Złoty medal Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone
Srebrny medal Francja Francja
Brązowy medal Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Wielka Brytania
Finał. Zmiana Lindberg-Meredith.

Konkurencja ta była rozgrywana na igrzyskach olimpijskich po raz pierwszy. Cztery lata wcześniej, podczas igrzysk w Londynie rozegrano sztafetę olimpijską 200-200-400-800 metrów. Rekord świata w sztafecie 4 × 400 metrów ustanowiono 4 września 1911 roku w Nowym Jorku czasem 3:18,2.

Stany Zjednoczone dysponowały czterema z pięciu finalistów w konkurencji 400 metrów, co stawiało ich w pozycji zdecydowanych faworytów. 14 lipca rozegrano trzy wyścigi eliminacyjne, wygrane przez Stany Zjednoczone, Francję i Wielką Brytanię, która uzyskała najlepszy wśród zwycięzców czas - 3:19,0.

RekordyEdytuj

Rekord świata   Harry Schaaf (USA)
  Harry Gissing (USA)
  James Rosenberger (USA)
  Mel Sheppard (USA)
3:18,2 Nowy Jork, Stany Zjednoczone 04.09.1911
Rekord olimpijski brak

WynikiEdytuj

BibliografiaEdytuj