Otwórz menu główne

Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2004

MężczyźniEdytuj

100 mEdytuj

Lp. Państwo Zawodnik Czas
1   Stany Zjednoczone Justin Gatlin 9,85
2   Portugalia Francis Obikwelu 9,86  
3   Stany Zjednoczone Maurice Greene 9,87
4   Stany Zjednoczone Shawn Crawford 9,88
5   Jamajka Asafa Powell 9,94
6   Saint Kitts i Nevis Kim Collins 10,00
7   Barbados Obadele Thompson 10,10
8   Ghana Aziz Zakari DNF

200 mEdytuj

Lp. Państwo Zawodnik Czas
1   Stany Zjednoczone Shawn Crawford 19,79
2   Stany Zjednoczone Bernard Williams 20,01
3   Stany Zjednoczone Justin Gatlin 20,03

400 mEdytuj

Lp. Państwo Zawodnik Czas
1   Stany Zjednoczone Jeremy Wariner 44,00
2   Stany Zjednoczone Otis Harris 44,16
3   Stany Zjednoczone Derrick Brew 44,42

800 mEdytuj

Lp. Państwo Zawodnik Czas
1   Rosja Jurij Borzakowski 1:44,45
2   Południowa Afryka Mbulaeni Mulaudzi 1:44,61
3   Dania Wilson Kipketer 1:44,65

1500 mEdytuj

Lp. Państwo Zawodnik Czas
1   Maroko Hicham El Guerrouj 3:34,18
2   Kenia Bernard Lagat 3:34,30
3   Portugalia Rui Silva 3:34,68

5000 mEdytuj

Lp. Państwo Zawodnik Czas
1   Maroko Hicham El Guerrouj 13:14,39
2   Etiopia Kenenisa Bekele 13:14,59
3   Kenia Eliud Kipchoge 13:15,10

10 000 mEdytuj

Lp. Państwo Zawodnik Czas
1   Etiopia Kenenisa Bekele 27:05,10  
2   Etiopia Sileshi Sihine 27:09,39
3   Erytrea Zersenay Tadese 27:22,57  

maratonEdytuj

Lp. Państwo Zawodnik Czas
1   Włochy Stefano Baldini 2:10:55
2   Stany Zjednoczone Mebrahtom Keflezighi 2:11:29
3   Brazylia Vanderlei de Lima 2:12:11

Na trasie maratonu miało miejsce nieprzewidziane zdarzenie. Brazylijczyk Lima, który prowadził w tym biegu, na 8 km przed metą został zaatakowany przez niezrównoważonego kibica. Zawodnikowi pomogli uwolnić się widzowie biegu, ale Brazylijczyk, poobijany i wybity z rytmu, stracił prowadzenie i ostatecznie zajął 3. miejsce. Napastnikiem okazał się były irlandzki ksiądz, któremu już wcześniej zdarzyło się zakłócić przebieg ważnej imprezy sportowej – rok wcześniej wbiegł na tor wyścigu Formuły 1. Irlandczyk został ukarany karą roku więzienia w zawieszeniu i grzywną. Brazylijski Komitet Olimpijski złożył skargę wobec organizatorów, którzy nie zadbali o bezpieczeństwo biegu i zażądali przyznania drugiego złotego medalu. MKOl odmówił, przyznając jedynie specjalny medal im. Pierre’a de Coubertina.

chód 20 kmEdytuj

Lp. Państwo Zawodnik Czas
1   Włochy Ivano Brugnetti 1:19:40
2   Hiszpania Francisco Javier Fernández 1:19:45
3   Australia Nathan Deakes 1:20:02

chód 50 kmEdytuj

Lp. Państwo Zawodnik Czas
1   Polska Robert Korzeniowski 3:38:46
2   Rosja Dienis Niżegorodow 3:42:50
3   Rosja Aleksiej Wojewodin 3:43:34

Był to czwarty złoty medal olimpijski Roberta Korzeniowskiego.

110 m przez płotkiEdytuj

Lp. Państwo Zawodnik Czas
1   Chiny Liu Xiang 12,91  
2   Stany Zjednoczone Terrence Trammell 13,18
3   Kuba Anier García 13,20

Liu Xiang wyrównał rekord świata Brytyjczyka Colina Jacksona.

400 m przez płotkiEdytuj

Lp. Państwo Zawodnik Czas
1   Dominikana Félix Sánchez 47,65
2   Jamajka Danny McFarlane 48,11
3   Francja Naman Keita 48,26

3000 m z przeszkodamiEdytuj

Lp. Państwo Zawodnik Czas
1   Kenia Ezekiel Kemboi 8:05,81
2   Kenia Brimin Kipruto 8:06,11
3   Kenia Paul Kipsiele Koech 8:06,64

sztafeta 4 × 100 mEdytuj

Lp. Państwo Zawodnicy Czas
1   Wielka Brytania Jason Gardener
Darren Campbell
Marlon Devonish
Mark Lewis-Francis
38,07
2   Stany Zjednoczone Shawn Crawford
Justin Gatlin
Coby Miller
Maurice Greene
38,08
3   Nigeria Olusoji Fasuba
Uchenna Emedolu
Aaron Egbele
Deji Aliu
38,23
5   Polska Zbigniew Tulin
Łukasz Chyła
Marcin Jędrusiński
Marcin Urbaś
38,54

Faworyzowana sztafeta Stanów Zjednoczonych miała problemy przy przekazywaniu pałeczki i zajęła dopiero drugie miejsce.

sztafeta 4 × 400 mEdytuj

Lp. Państwo Zawodnicy Czas
1   Stany Zjednoczone Otis Harris
Derrick Brew
Jeremy Wariner
Darold Williamson
2:55,91
2   Australia John Steffensen
Mark Ormrod
Patrick Dwyer
Clinton Hill
3:00,60
3   Nigeria James Godday
Musa Audu
Saul Weigopwa
Enefiok Udo-Obong
3:00,90

skok wzwyżEdytuj

Lp. Państwo Zawodnik Wysokość
1   Szwecja Stefan Holm 2,36
2   Stany Zjednoczone Matt Hemingway 2,34
3   Czechy Jaroslav Bába 2,34

skok w dalEdytuj

Lp. Państwo Zawodnik Odległość
1   Stany Zjednoczone Dwight Phillips 8,59
2   Stany Zjednoczone John Moffitt 8,47
3   Hiszpania Joan Lino Martínez 8,32

skok o tyczceEdytuj

Lp. Państwo Zawodnik Wysokość
1   Stany Zjednoczone Timothy Mack 5,95  
2   Stany Zjednoczone Toby Stevenson 5,90
3   Włochy Giuseppe Gibilisco 5,85

trójskokEdytuj

Lp. Państwo Zawodnik Odległość
1   Szwecja Christian Olsson 17,79  
2   Rumunia Marian Oprea 17,55
3   Rosja Daniił Burkienia 17,48

rzut oszczepemEdytuj

Lp. Państwo Zawodnik Odległość
1   Norwegia Andreas Thorkildsen 86,50
2   Łotwa Vadims Vasiļevskis 84,95
3   Rosja Siergiej Makarow 84,74

rzut dyskiemEdytuj

Lp. Państwo Zawodnik Odległość
1   Litwa Virgilijus Alekna 69,89
2   Węgry Zoltán Kővágó 67,04
3   Estonia Aleksander Tammert 66,66

Początkowo zwycięzcą rzutu dyskiem uznano Węgra Róberta Fazekasa, który wynikiem 70,93 m pobił rekord olimpijski. Jednak podczas kontroli antydopingowej próbował podmienić próbkę moczu. Fazekas został wykluczony z igrzysk i odebrano mu złoty medal. Mistrzem olimpijskim został Litwin Alekna, który tym samym obronił swój tytuł sprzed 4 lat. Utytułowany niemiecki dyskobol Lars Riedel zajął dopiero 7. miejsce.

pchnięcie kuląEdytuj

Lp. Państwo Zawodnik Odległość
1   Stany Zjednoczone Adam Nelson 21,16
2   Dania Joachim Olsen 21,07
3   Hiszpania Manuel Martínez 20,84

O zwycięstwie Biłonoha zadecydował jego drugi wynik w konkursie – 21,15 m. Adam Nelson, który tak jak Ukrainiec uzyskał 21,16 w najlepszym pchnięciu miał mierzoną tylko 1 próbę, pozostałe 5 zepsuł.

5 grudnia 2012 odebrano złoty medal Ukraińcowi Jurijowi Biłonohowi za stosowanie niedozowolonych substancji dopingujących[1][2][3].

rzut młotemEdytuj

Lp. Państwo Zawodnik Odległość
1   Japonia Kōji Murofushi 82,91
2   Turcja Eşref Apak 79,51
3   Białoruś Wadzim Dziewiatouski 78,82

Węgier Adrián Annus, który oddał w konkursie najdalszy rzut został zdyskwalifikowany za oszustwa podczas kontroli dopingowej. Okazało się, że dwie przedstawione przez niego próbki należały do dwóch różnych osób. Nakazano mu poddanie się jeszcze jednej kontroli, ale zawodnik nie stawił się na nią, tym samym odebrano mu złoty medal.

5 grudnia 2012 odebrano srebrny medal Białorusinowi Iwanowi Cichanowi (wynik 79,81 m) za stosowanie niedozowolonych substancji dopingujących[1][3][4].

dziesięciobójEdytuj

Lp. Państwo Zawodnik Pkt
1   Czechy Roman Šebrle 8893  
2   Stany Zjednoczone Bryan Clay 8820
3   Kazachstan Dimitrij Karpow 8725  

kobietyEdytuj

100 mEdytuj

Lp. Państwo Zawodniczka Czas
1   Białoruś Julija Nieściarenka 10,93
2   Stany Zjednoczone Lauryn Williams 10,96
3   Jamajka Veronica Campbell 10,97
4   Bułgaria Iwet Łałowa 11,00
5   Jamajka Aleen Bailey 11,05
6   Jamajka Sherone Simpson 11,07
7   Bahamy Debbie Ferguson 11,16
8   Stany Zjednoczone LaTasha Colander 11,18

200 mEdytuj

Lp. Państwo Zawodniczka Czas
1   Jamajka Veronica Campbell 22,05
2   Stany Zjednoczone Allyson Felix 22,18  
3   Bahamy Debbie Ferguson 22,30

400 mEdytuj

Lp. Państwo Zawodniczka Czas
1   Bahamy Tonique Williams-Darling 49,41
2   Meksyk Ana Guevara 49,56
3   Rosja Natalja Antiuch 49,89

800 mEdytuj

Lp. Państwo Zawodniczka Czas
1   Wielka Brytania Kelly Holmes 1:56,38
2   Maroko Hasna Benhassi 1:56,43  
3   Słowenia Jolanda Čeplak 1:56,43

1500 mEdytuj

Lp. Państwo Zawodniczka Czas
1   Wielka Brytania Kelly Holmes 3:57,90  
2   Rosja Tatjana Tomaszowa 3:58,12
3   Rumunia Maria Cioncan 3:58,39

Polki Lidia Chojecka i Anna Jakubczak zajęły w finale odpowiednio 6. i 7. miejsce. Trzecia z Polek Wioletta Janowska nie zdołała zakwalifikować się do finału.

5000 mEdytuj

Lp. Państwo Zawodniczka Czas
1   Etiopia Meseret Defar 14:45,65
2   Kenia Isabella Ochichi 14:48,19
3   Etiopia Tirunesh Dibaba 14:51,83

10000 mEdytuj

Lp. Państwo Zawodniczka Czas
1   Chiny Xing Huina 30:24,36
2   Etiopia Ejegayehu Dibaba 30:24.98
3   Etiopia Derartu Tulu 30:26.42

maratonEdytuj

Lp. Państwo Zawodniczka Czas
1   Japonia Mizuki Noguchi 2:26:20
2   Kenia Catherine Ndereba 2:26:32
3   Stany Zjednoczone Deena Kastor 2:27:20

chód 20 kmEdytuj

Lp. Państwo Zawodniczka Czas
1   Grecja Atanasia Tsumeleka 1:29:12
2   Rosja Olimpiada Iwanowa 1:29:16
3   Australia Jane Saville 1:29:25

100 m przez płotkiEdytuj

Lp. Państwo Zawodniczka Czas
1   Stany Zjednoczone Joanna Hayes 12,37
2   Ukraina Ołena Krasowśka 12,45
3   Stany Zjednoczone Melissa Morrison 12,56

400 m przez płotkiEdytuj

Lp. Państwo Zawodniczka Czas
1   Grecja Fani Chalkia 52,82
2   Rumunia Ionela Târlea-Manolache 53,38
3   Ukraina Tetiana Tereszczuk-Antipowa 53,44

Greczynka Fani Chalkia pobiła w półfinale rekord olimpijski czasem 52,77 s.

sztafeta 4 × 100 mEdytuj

Lp. Państwo Zawodniczki Czas
1   Jamajka Tayna Lawrence
Sherone Simpson
Aleen Bailey
Veronica Campbell
41,73  
2   Rosja Olga Fiodorowa
Julija Tabakowa
Irina Chabarowa
Łarisa Krugłowa
42,27
3   Francja Véronique Mang
Muriel Hurtis
Sylviane Félix
Christine Arron
42,54

sztafeta 4 × 400 mEdytuj

Lp. Państwo Zawodniczki Czas
1   Rosja Olesia Krasnomowiec
Natalja Nazarowa
Olesia Zykina
Natalja Antiuch
3:20,16
2   Jamajka Novlene Williams
Michelle Burgher
Nadia Davy
Sandie Richards
3:22,00
3   Wielka Brytania Donna Fraser
Catherine Murphy
Christine Ohuruogu
Lee McConnell
3:25.12

Amerykańskie lekkoatletki (DeeDee Trotter, Monique Henderson, Sanya Richards-Ross oraz Monique Hennagan) straciły złote medale z powodu dyskwalifikacji Crystal Cox (startowała w eliminacjach)[5]

skok wzwyżEdytuj

Lp. Państwo Zawodniczka Wysokość
1   Rosja Jelena Slesarienko 2,06  
2   Południowa Afryka Hestrie Cloete 2,02
3   Ukraina Wiktorija Stiopina 2,02

skok w dalEdytuj

Lp. Państwo Zawodniczka Odległość
1   Rosja Tatjana Lebiediewa 7,07
2   Rosja Irina Simagina 7,05
3   Rosja Tatjana Kotowa 7,05

skok o tyczceEdytuj

Lp. Państwo Zawodniczka Wysokość
1   Rosja Jelena Isinbajewa 4,91  
2   Rosja Swietłana Fieofanowa 4,75
3   Polska Anna Rogowska 4,70

Druga z Polek Monika Pyrek zajęła 4. miejsce.

trójskokEdytuj

Lp. Państwo Zawodniczka Odległość
1   Kamerun Françoise Mbango Etone 15,30  
2   Grecja Chrysopiji Dewetzi 15,25
3   Rosja Tatjana Lebiediewa 15,14

rzut oszczepemEdytuj

Lp. Państwo Zawodniczka Odległość
1   Kuba Osleidys Menéndez 71,53  
2   Niemcy Steffi Nerius 65,82  
3   Grecja Mirela Manjani 64,29

rzut dyskiemEdytuj

Lp. Państwo Zawodniczka Odległość
1   Rosja Natalja Sadowa 67,02
2   Grecja Anastasia Kielesidu 66,68
3   Czechy Věra Cechlová 66,08

5 grudnia 2012 odebrano brązowy medal Białorusince Irynie Jatczance (wynik 66,17 m) za stosowanie niedozowolonych substancji dopingujących[1][3][6].

pchnięcie kuląEdytuj

Lp. Państwo Zawodniczka Odległość
1   Kuba Yumileidi Cumbá 19,59
2   Niemcy Nadine Kleinert 19,55
3

Początkowej zwyciężczyni pchnięcia kulą, Rosjance Irinie Korżanienko odebrano medal za stosowanie niedozowolonych substancji dopingujących.

Polka Krystyna Zabawska zajęła 6. miejsce.

5 grudnia 2012 odebrano brązowy medal Rosjance Swietłanie Kriwielowej (wynik 19,49 m) za stosowanie niedozowolonych substancji dopingujących[1][3][7].

rzut młotemEdytuj

Lp. Państwo Zawodniczka Odległość
1   Rosja Olga Kuzienkowa 75,02  
2   Kuba Yipsi Moreno 73,36
3   Kuba Yunaika Crawford 73,16

Polka Kamila Skolimowska, która broniła tytułu mistrzyni olimpijskiej z Sydney, zajęła 5. miejsce.

siedmiobójEdytuj

Lp. Państwo Zawodniczka Pkt
1   Szwecja Carolina Klüft 6952
2   Litwa Austra Skujytė 6435
3   Wielka Brytania Kelly Sotherton 6424

SkrótyEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d IOC disqualifies four medallists from Athens 2004 following further analysis of stored samples, olympic.org, 5 grudnia 2012 [dostęp 2012-12-12] (ang.).
  2. IOC Executive Board Decision, olympic.org, 5 grudnia 2012 [dostęp 2012-12-12] (ang.).
  3. a b c d Medalista olimpijski z Aten poproszony o zwrot trofeum, interia.pl, 12 grudnia 2012 [dostęp 2012-12-12].
  4. IOC Executive Board Decision, olympic.org, 5 grudnia 2012 [dostęp 2012-12-12] (ang.).
  5. Amerykankom odebrano złoty medal - Onet Sport [dostęp 2017-11-24].
  6. IOC Executive Board Decision, olympic.org, 5 grudnia 2012 [dostęp 2012-12-12] (ang.).
  7. IOC Executive Board Decision, olympic.org, 5 grudnia 2012 [dostęp 2012-12-12] (ang.).

BibliografiaEdytuj