Otwórz menu główne

Leningradzki Okręg Wojskowy (ZSRR)

Leningradzki Okręg Wojskowy ros. Ленинградский военный округ (ЛВО) – ogólnowojskowy, operacyjno-terytorialny związek Sił Zbrojnych ZSRR.

Spis treści

HistoriaEdytuj

Utworzony rozkazem Rewolucyjnej Rady Wojskowej ZSRR nr 126 z 1 lutego 1924 poprzez przemianowanie Piotrogrodzkiego Okręgu Wojskowego. Siedziba sztabu okręgu znajdowała się w Leningradzie. Ok. 20.06.1941 na bazie dowództwa okręgu zostało utworzone dowództwo Frontu Północnego.

Skład OkręguEdytuj

W czerwcu 1941 w skład okręgu wchodziły:

W czerwcu 1941 siły okręgu liczyły:

  • 436 tysięcy żołnierzy,
  • 9 599 dział i moździerzy,
  • 1 857 czołgami i 514 jednostkami innej broni pancernej,
  • 2 104 samolotów.[1]

Dowódcy OkręguEdytuj

Członkowie Rady WojskowejEdytuj

Szefowie SztabuEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Bieszanin 2009 ↓, s. 8.

BibliografiaEdytuj

  • Командный и начальствующий состав Красной Армии в 1940-1941 гг. Структура и кадры центрального аппарата НКО СССР, военных округов и общевойсковых армий. Документы и материалы. Российский государственный военный архив, Moskwa 2005.
  • Władimir Bieszanin: Obrona Leningradu. Warszawa: Bellona, 2009. ISBN 978-83-11-11441-8.