Leonīds Tambijevs

łotewski hokeista

Leonīds Tambijevs, ros. Леонид Григорьевич Тамбиев - Leonid Grigorjewicz Tambijew (ur. 26 września 1970 w Rydze, Łotewska SRR) – łotewski hokeista, reprezentant Łotwy, dwukrotny olimpijczyk. Trener hokejowy.

Leonīds Tambijevs
Ilustracja
Leonīds Tambijevs jako trener Łotwy do lat 20 (2013)
Data i miejsce urodzenia 26 września 1970
Ryga
Obywatelstwo Łotwa
Wzrost 175 cm
Pozycja napastnik (prawoskrzydłowy)
Uchwyt prawy

Jego syn Kirils (ur. 1992) także został hokeistą[1].

Kariera zawodniczaEdytuj

Karierę rozwijał w rodzinnej Rydze, a także w niedalekim rosyjskim Petersburgu. W czasie kariery seniorskiej grał w klubach rodzinnej ligi łotewskiej, duńskiej Superligi, niemieckiej DEL, fińskiej SM-liiga, rosyjskich rozgrywek Wysszaja Liga i Superligi, szwajcarskiej NLB. Ostatnie dwa lata spędził we Włoszech i Austrii, po czym w 2008 zakończył karierę zawodniczą.

W barwach Łotwy uczestniczył w turniejach mistrzostw świata 1993 (Grupa C), 1994, 1995, 1996 (Grupa B), 1997, 1998, 1999 (Grupa A), 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007 (Elita, łącznie w pierwszych 15 kolejnych turniejach od odzyskania niepodległości i ponownych występów reprezentacji w 1993) oraz zimowych igrzysk olimpijskich 2002 (ekipa łotewska 2002), 2006 (ekipa łotewska 2006).

Do dnia dzisiejszego jest najskuteczniejszym zawodnikiem reprezentacji w klasyfikacji strzelców i w punktacji kanadyjskiej[2].

Kariera trenerskaEdytuj

  •   SK Riga 18 (2008-2009), główny trener
  •   SK Riga/Profs 18 (2009-2010), główny trener
  •   HK Riga (2010-2014)
  •   Reprezentacja Łotwy do lat 18 (2010), główny trener
  •   Reprezentacja Łotwy do lat 18 (2012), główny trener
  •   Reprezentacja Łotwy do lat 20 (2012-2014), główny trener
  •   Saryarka Karaganda (2014-2015), główny trener
  •   Dinamo Sankt Petersburg (2015-2018), główny trener
  •   Saryarka Karaganda (2018-), główny trener

Po zakończeniu kariery zawodniczej został trenerem hokejowym na Łotwie. Od tego czasu pracuje z drużynami juniorskimi - klubowymi i reprezentacyjnymi. Od 2010 szkoleniowiec zespołu HK Riga, funkcjonującego jako zespół farmerski dla klubu Dinamo Ryga w ramach rosyjskich juniorskich rozgrywek MHL[3]. Ponadto pracuje z kadrami juniorskimi Łotwy. Prowadził kadrę tego kraju w turniejach mistrzostw świata do lat 18 w 2010 (Elita, jako asystent), 2012 (Elita, jako I trener), mistrzostw świata do lat 20 w 2013 (Dywizja I), 2014 (Dywizja I). Od końca listopada 2014 zawodnik kazachskiego klubu Saryarka Karaganda[4]. Od kwietnia 2015 szkoleniowiec Dinamo Sankt Petersburg w lidze MHL[5], od 2015 przyjętego do rozgrywek Wyższej Hokejowej Ligi (WHL) edycji 2016/2017[6]. Rok później w 2018 zdobył z Dinamem mistrzostwo WHL, po czym przedłużył umowę z tym klubem[7]. W październiku 2018 został zwolniony z Dinama[8]. W listopadzie 2018 ponownie został szkoleniowcem Saryarki[9].

Sukcesy i rekordyEdytuj

 
Leonīds Tambijevs (w środku) na ławce trenerskiej reprezentacji Łotwy do lat 20 podczas MŚ do la 20 Dywizji IA (Arena Sanok, 19 grudnia 2013)
Reprezentacyjne
  • Awans do Grupy B mistrzostw świata: 1993 z Łotwą
  • Awans do Grupy A mistrzostw świata: 1996 z Łotwą
Klubowe
  •   Złoty medal mistrzostw Łotwy: 1993 z Pardaugava Riga
  •   Brązowy medal mistrzostw Łotwy: 1994 z Essamika Ogre
  •   Srebrny medal mistrzostw Łotwy: 1996 z Essamika Ogre
  •   Złoty medal wyższej ligi: 2003 z Torpedo Niżny Nowogród
  • Awans do Superligi: 2003 z Torpedo Niżny Nowogród
  •   Złoty medal Serie A2: 2007 z Meran/Merano
Indywidualne
  • Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 1995#Grupa B:
    • Najlepszy zawodnik reprezentacji na turnieju
  • Superliga duńska 1995/1996:
    • Najlepszy zawodnik sezonu[10]
  • SM-liiga 1998/1999[11]:
    • Trzecie miejsce w klasyfikacji strzelców w sezonie zasadniczym: 26 goli
    • Ósme miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej w sezonie zasadniczym: 49 punktów
  • Sezon Wysszaja liga 2002/2003:
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców: 30 goli
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej: 57 punktów
Rekordy
  • Reprezentacja Łotwy:
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców: 66 goli
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej: 160 punktów (66 goli i 84 asysty)
Szkoleniowe
  •   Brązowy medal MHL: 2016 z Dinamem Sankt Petersburg
  •   Złoty medal WHL: 2018 z Dinamem Sankt Petersburg, 2019 z Saryarką Karaganda

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj