Otwórz menu główne

Leon Malhomme de la Roche (ur. 4 stycznia 1881 w Petersburgu, zm. 1940 w ZSRR) – polski urzędnik konsularny, dyplomata i polityk okresu międzywojennego.

Leon Malhomme
Leon Malhomme de la Roche
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 4 stycznia 1881
Petersburg
Data i miejsce śmierci 1940
ZSRR
Konsul Generalny RP w Bytomiu
Okres od 1929
do 1931
Poprzednik Aleksander Szczepański
Konsul Generalny RP w Opolu
Okres od 1931
do 1933
Następca Bohdan Ostoja-Samborski
Konsul RP w Ostrawie
Okres od 1934
do 1935
Poprzednik Karol Ripa
Następca Aleksander Klotz
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Wielki Oficer Orderu Świętego Sawy Komandor Orderu Gwiazdy Rumunii Order Trzech Gwiazd III klasy (Łotwa) Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Pochodził z rodziny polskich zesłańców, wcześniej arystokratycznej francuskiej rodziny Malhomme de la Roche, która pod koniec XVIII w. osiadła w Rzeczypospolitej. Syn Mikołaja i Julii z Orłowskich. Ukończył gimnazjum Petersburgu, po czym studiował na Uniwersytetach w Petersburgu i Dorpacie. Był członkiem Konwentu Polonia[1]. Po uzyskaniu przez Polskę niepodległości w listopadzie 1918 sprawował funkcje w departamencie konsularnym MSZ (1918–1928), m.in. nacz. wydziału administracyjno-paszportowego (1927). W latach 1922–1928 był stałym delegatem na konferencję międzynarodową poświęconą uchodźcom z Rosji. W 1925 stanął na czele polskiej delegacji w komisji mieszanej ds. likwidacji zatargów granicznych z ZSRR. 1 stycznia 1929 objął placówkę konsularną w Bytomiu, zostając konsulem generalnym. Po przeniesieniu konsulatu do Opola w lipcu 1931 kontynuował swą pracę w stolicy niemieckiej części Górnego Śląska. 1 stycznia 1933 objął funkcję radcy ambasady polskiej w Paryżu ds. wychodźstwa. 1 lutego 1934 stanął na czele placówki konsularnej w Morawskiej Ostrawie jako konsul generalny, zastępując w tej funkcji Karola Ripę. Zasłynął jako osoba organizująca opozycję wobec państwa czechosłowackiego wśród mniejszości polskiej na Śląsku Cieszyńskim i Opawskim (m.in. w kontekście obchodów 15. rocznicy zajęcia Śląska przez wojska czeskie)[2]. Na skutek żądań czeskich został wydalony z placówki. 16 maja 1935 objął urząd wicewojewody śląskiego, który sprawował do wybuchu II wojny światowej.

W październiku 1938 sprawował władzę cywilną (urząd Delegata Wojewody Śląskiego przy Dowództwie Samodzielnej Grupy Operacyjnej "Śląsk") na Śląsku Cieszyńskim w okresie po jego zajęciu przez wojsko polskie, a przed jego formalną inkorporacją do Polski. Wydawał rozporządzenia publikowane w osobnym Dzienniku Urzędowym.

Aresztowany przez NKWD 23 września 1939, wywieziony do ZSRR i zamordowany.

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Antoni Minkiewicz, „Konwent Polonia”, 1828-1978, w: Zeszyty Historyczne, zeszyt 46, Paryż 1978, s. 222.
  2. Maria Wanda Wanatowicz, "Historia społeczno-polityczna Górnego Śląska i Śląska Cieszyńskiego w latach 1918-1945", Katowice 1994, s. 170–174
  3. 10 listopada 1938 „za zasługi na polu pracy społecznej” M.P. z 1938 r. nr 258, poz. 592
  4. a b c d e f Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Wyd. II popr. Warszawa: Główna Księgarnia Wojskowa, 1938, s. 458.
  5. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 26.

BibliografiaEdytuj

  • Stanisław Łoza: Czy wiesz kto to jest?, Warszawa 1938, s. 458
  • książki adresowe

LiteraturaEdytuj

  • Marek Masnyk: Konsul Leon Malhomme wobec głównych problemów polskiej mniejszości narodowej w rejencji opolskiej w latach 1929-1932, [w:] Edukacja historyczna a współczesność, pod red. B.Kubis, Opole 2003, s.37-48
  • Jan Szermański: Leon Malhomme (1888-1940) – biografia polityczna, Bielsko-Biała 2006
  • Joanna Bosakowska: Jak polski konsul w Rzeszy doprowadzał Niemców do wściekłości, Gazeta Wyborcza z 30 marca 2014, [w:] [1]