Otwórz menu główne
Grób adwokata Leona Nowodworskiego w Alei Katakumbowej na Starych Powązkach w Warszawie

Leon Nowodworski (ur. 25 października 1889, zm. 26 grudnia 1941) – adwokat, radca prawny banków, dziekan Rady Adwokackiej, działacz społeczny związany z Narodową Demokracją, komisarz cywilny przy Dowództwie Głównym Służby Zwycięstwu Polski, członek Głównej Rady Politycznej[1].

We wrześniu 1939 członek Komisariatu Cywilnego przy Dowództwie Obrony Warszawy, Komitetu Obywatelskiego. Dyrektor Departamentu Sprawiedliwości w Delegaturze Rządu na Kraj.

Na początku okupacji niemieckiej sprzeciwił się wykreśleniu Żydów z listy adwokackiej, czego domagały się niemieckie władze okupacyjne, mimo że przed wojną poparł getto ławkowe. Wg. Archiwum Ringelbauma[2]:

Nowodworski i inni adwokaci siedzą w więzieniu z powodu Żydów. Wezwano i zapytano, jaki jest ich stosunek do paragrafu aryjskiego. Odparli, że w okresie wojny kwestia ta jest nieaktualna.

Pochowany na Powązkach. 12 sierpnia 1954 został odznaczony pośmiertnie Krzyżem Niepodległości Polski Podziemnej z Mieczami przez Prezydenta RP na Wychodźstwie Augusta Zaleskiego[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Stanisław Dzięciołowski, Parlament Polski Podziemnej 1939-1945, Warszawa 2004, s. 12.
  2. Kurek, Ewa., Poza granicą solidarności : stosunki polsko-żydowskie 1939-1945, wyd. Wyd. 2, Lublin: Wydawn. CLIO, 2008, s. 254, ISBN 978-83-917670-9-2, OCLC 778635089 [dostęp 2019-05-02].
  3. Zbigniew Puchalski, Tadeusz Wawrzyński, Krzyż i Medal Niepodległości, Warszawa: Bellona, 1994, s. 63-64, ISBN 83-11-08344-4, OCLC 830099329.

WspomnienieEdytuj