Otwórz menu główne

Leon Stanisław Pinecki (ur. 6 kwietnia 1892 w Stołuniu zm. 26 lipca 1949 w Sulęcinie[1]) - w latach 20. i 30. był jednym z czołowych zapaśników, 3-krotnym mistrzem świata i 5-krotnym mistrzem Europy w tej dyscyplinie.

Leon Stanisław Pinecki
Ilustracja
Wizerunek Leona Pineckiego z pamiątkowej tablicy, znajdującej się na ścianie ośrodka wypoczynkowego Defka w Łagowie
Data i miejsce urodzenia 1892
Stołuń, Niemcy (ob. Polska)
Data i miejsce śmierci 1949
Sulęcin, Polska
Miejsce spoczynku Łagów
Zawód, zajęcie zapaśnik

Ojciec Jan Pinecki był murarzem i pochodził z pobliskiego Kuligowa. Leon posiadał szczególne warunki fizyczne, predysponujące go do zapasów. Mierzył 2,03 m wzrostu przy 128 kg wagi, a rozpiętość jego ramion wynosiła 2,45 m; z uwagi na to prasa nadała mu przydomki "Polskiego Mastodonta" lub "Olbrzyma z Wielkopolski".

L. Pinecki sportową karierę rozpoczął w karczmie w Stołuniu, skąd pochodził. Pokonał tam zapaśnika, który przyjechał z trupą wędrownych cyrkowców. Walczył w Europie i w Ameryce w barwach Niemiec i Polski. W latach 30. zapaśnik musiał zmienić nazwisko na Leo Pinetzki.

Nie chciał jednak dalej walczyć w niemieckich barwach, dlatego zrezygnował ze sportowej kariery. Ślubował umierającej matce, że nigdy się nie wyprze polskich korzeni. I słowa dotrzymał. Kupił hotel w Łagowie Lubuskim, gdzie od 1930 roku zamieszkał. W okresie przedwojennym (i później) był właścicielem hotelu Am See położonego nad Jeziorem Łagowskim (obecnie ośrodek Defka). Wciąż podkreślał polskie pochodzenie, co nie było w smak hitlerowskim władzom. Dobrze poznał policyjne areszty w Schweibus (obecnie Świebiodzin) i w Zielenzig (Sulęcin). W czasie wojny został wywieziony do karnego obozu pod Poczdamem. Wrócił po wojnie i... musiał się tłumaczyć przed bezpieką, że jest Polakiem i nie kolaborował z faszystowskim reżimem.

Zmarł w 1949 roku w Sulęcinie, pochowany został na łagowskim cmentarzu. Jedna z ulic w Sulęcinie i Łagowie nazwana jest jego imieniem.

PrzypisyEdytuj

  1. Leon Stanisław Pinecki. sulecin.pl. [dostęp 2015-02-10].

BibliografiaEdytuj