Leon Szeptycki

1714 - 1779-05-25; metropolita kijowski, unicki biskup lwowski

Leon Ludwik[1] Szeptycki (Lew Szeptycki), Lew Ludwik, (ur. 23 sierpnia 1714 w Szeptycach, zm. 13 maja 1779 w Radomyślu) herbu własnego[2] – duchowny greckokatolicki, bazylianin; w latach 1747–1778 greckokatolicki biskup lwowski[3], od 1762 roku także koadiutor archieparchii kijowskiej. W 1778 roku, po śmierci arcybiskupa Felicjana Filipa Wołodkowicza, objął stolicę arcybiskupią[3].

Leon Szeptycki (Lew Szeptycki)
Ilustracja
Herb duchownego
Kraj działania

I Rzeczpospolita

Data i miejsce urodzenia

23 sierpnia 1714
Szeptyce

Data i miejsce śmierci

13 maja 1779
Radomyśl

Biskup lwowski
Okres sprawowania

1747–1778

Arcybiskup metropolita kijowski
Okres sprawowania

1778–1779

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

Kościół greckokatolicki

Sakra biskupia

9 marca 1747

Odznaczenia
Order Orła Białego Order Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów)
Sukcesja apostolska
Data konsekracji

9 marca 1747

Konsekrator

Teodozy Lubieniecki

Współkonsekratorzy

Teodozy Teofil Godebski
Adam Wojna Orański

W 1764 roku był elektorem Stanisława Augusta Poniatowskiego z ziemi halickiej[4]. Po pierwszym rozbiorze Polski był zwolennikiem utworzenia we Lwowie greckokatolickiej metropolii.

W 1767 został kawalerem Orderu Świętego Stanisława[5]. 26 września 1775 został kawalerem Orderu Orła Białego[6].

PrzypisyEdytuj

  1. Mieczysław Orłowicz, Ilustrowany przewodnik po Lwowie ze 102 ilustracjami i planem miasta, Lwów-Warszawa, 1925, 276 s., s. 150
  2. Herb własny rodziny Szeptyckich wedł. Kaspera Niesieckiego. Kasper Niesiecki, Jan Nepomucen Bobrowicz: Herbarz Polski. T. 8. Lipsk: 1841, s. 620.
  3. a b Teodor Żychliński: Złota księga szlachty Polskiej. T. 1. Poznań: 1879, s. 305-316.
  4. Akt elekcyi Roku Tysiąć Siedemset Sześćdziesiątego Czwartego, Miesiąca Sierpnia, Dnia dwudziestego siódmego, s. 71.
  5. Zbigniew Dunin-Wilczyński, Order Świętego Stanisława, Warszawa 2006, s. 179.
  6. Jerzy Dunin-Borkowski, Almanach Błękitny. Genealogia żyjących rodów polskich, Lwów - Warszawa 1908, s. 913.