Leonard Danilewicz

Leonard Stanisław Danilewicz (ur. ok. 1910 w Sosnowcu [1], zm. po 1960) – polski inżynier, wynalazca, młodszy brat Ludomira Danilewicza. Przed II wojną światową był współwłaścicielem Wytwórni Radiotechnicznej AVA w Warszawie[2]. W zakładzie tym opracowywano i produkowano wyposażenie radiowe dla Biura Szyfrów sztabu generalnego WP, produkowano też kopie niemieckiej maszyny szyfrującej "Enigma"[3].

Leonard Danilewicz
Miejsce urodzenia Sosnowiec
Zawód, zajęcie wynalazca, inżynier
Narodowość polska

Praca dla polskiego wywiadu przed II wojnąEdytuj

Leonard był utalentowanym konstruktorem urządzeń radiowych, wystąpił też z pomysłem wykorzystania w łączności radiowej zmiennych częstotliwości. W 1929 roku przedstawił Sztabowi Generalnemu urządzenie do przesyłania treści drogą radiową, szyfrowanych poprzez ciągłe zmiany częstotliwości nadajnika. Komisja sztabowa przyznała mu nagrodę w wysokości 5000 zł za prototyp[4][5].

 
W polskiej wersji Enigmy klawisze (1), lampy (2) i styki (7) były ułożone alfabetycznie, odmiennie do oryginalnego układu QWERTZ

Leonard Danilewicz brał udział w skonstruowaniu cyklometru i bomby Rejewskiego oraz polskiej wersji Enigmy[6].

Współzałożycielami spółki AVA byli: starszy brat Leonarda, Ludomir Danilewicz oraz Edward Fokczyński i Antoni Palluth, oficer Sztabu Głównego WP, który został jej dyrektorem. Spółkę założono w 1928 roku, jej nazwa powstała z połączenia znaków wywoławczych Pallutha (TPVA) i studiujących na Politechnice Warszawskiej braci Danilewiczów (TPAV), którzy byli pasjonatami krótkofalarstwa[2]. Głównym konstruktorem Wytwórni AVA został inż. Tadeusz Heftman [1]

Po wrześniu 1939Edytuj

Po agresji Niemiec na Polskę w czasie wojny obronnej 1939 przedostał się wraz z innymi pracownikami Biura Szyfrów do Wielkiej Brytanii, zamieszkał w londyńskiej dzielnicy Ruislip. W 1964 roku uzyskał amerykański patent na urządzenie nazwane rotary converter, służące do przeliczania kursów walut i innych wartości, np. centymetrów na cale[7].

Radiowa łączność zmiennych częstotliwości współcześnieEdytuj

Obecnie w radiokomunikacji powszechnie stosowana jest metoda zmiany częstotliwości sygnału (FHSS) przez nadajnik i odbiornik, które w określonych cyklach zmieniają częstotliwość nośną. Pozwala to na jednoczesną pracę wielu systemów w tym samym paśmie częstotliwości. Przełączanie sygnału z bardziej używanych częstotliwości na mniej zajęte pozwala na zmniejszenie prawdopodobieństwa wystąpienia zakłóceń, spowodowanych przez interferencje spowodowane przez fale radiowe generowane przez inne nadajniki. Zasada ta działa na przykład w sieciach GSM, które wykorzystują FHSS do zmniejszenia ryzyka zakłócania (wystąpienia interferencji fal radiowych o wspólnych częstotliwościach) sygnału transmitowanego pomiędzy nadawcą a stacją bazową (BTS). Wariantem systemu FHSS jest metoda AFH (Adaptive Frequency-hopping spread spectrum), stosowana w technologii Bluetooth.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Tadeusz Heftman - konstruktor » Cichociemni elita dywersji, Cichociemni elita dywersji [dostęp 2020-05-06] (pol.).
  2. a b Kozaczuk 1984 ↓, s. 26.
  3. „AVA” Wytwórnia Radiotechniczna (1928–1939). [dostęp 23 grudnia 2015].
  4. Kozaczuk 1984 ↓, s. 27.
  5. Andrzej Fedorowicz: Orgazm, pianole i supertorpedy (pol.). W: Polityka [on-line]. Polityka Sp. z o.o. S.K.A., 2015-10-06. [dostęp 2015-12-23].
  6. Kozaczuk 1984 ↓, s. 26-28.
  7. Ludomir i Leonard Danilewicz: US Patent US3143290 A. [dostęp 2015-12-23].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj