Otwórz menu główne

Leonid, imię świeckie Lew Wasiljewicz Krasnopiewkow (ur. 16 lutego 1817 w Petersburgu, zm. 15 grudnia 1876) – rosyjski biskup prawosławny.

Leonid
Lew Krasnopiewkow
biskup jarosławski i rostowski
Ilustracja
Kraj działania  Rosja
Data i miejsce urodzenia 16 lutego 1817
Petersburg
Data śmierci 15 grudnia 1876
biskup jarosławski i rostowski
Okres sprawowania 1876
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia jarosławska i rostowska
Śluby zakonne 23 września 1845
Diakonat 30 września 1845
Prezbiterat 1 października 1845
Sakra biskupia 26 kwietnia 1859
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 26 kwietnia 1859
Miejscowość Moskwa
Miejsce Sobór Zaśnięcia Matki Bożej

ŻyciorysEdytuj

Pochodził z rodziny szlacheckiej. Edukację na poziomie podstawowym zdobywał na pensjach angielskiej, a następnie francuskiej. W 1829 wstąpił do korpusu kadetów, zaś w 1834 został junkrem we flocie bałtyckiej. W 1838 wystąpił ze służby wojskowej i podjął studia w Petersburskiej Akademii Duchownej. W 1840, po śmierci ojca i za radą metropolity moskiewskiego Filareta przeniósł się na studia do Moskiewskiej Akademii Duchownej. W 1842 ukończył je, uzyskał tytuł magistra nauk teologicznych i został wykładowcą w seminarium duchownym w Wifanii. 23 września 1845 złożył wieczyste śluby mnisze w Ławrze Troicko-Siergijewskiej, 30 września został wyświęcony na hierodiakona, zaś 1 października – na hieromnicha. Od 1848 do 1849 wykładał w Moskiewskiej Akademii Duchownej, następnie w 1849 został rektorem seminarium duchownego w Wifanii i przełożonym monasteru św. Jana Teologa w Moskwie.

1 stycznia 1850 otrzymał godność archimandryty i objął urząd przełożonego monasteru Ikony Matki Bożej „Znak” w Moskwie. Zasiadał również w konsystorzu eparchii moskiewskiej. Od 1853 był rektorem seminarium duchownego w Moskwie, w 1854 dodatkowo także przełożonym Monasteru Zaikonospasskiego.

26 kwietnia 1859 w soborze Zaśnięcia Matki Bożej na Kremlu moskiewskim został wyświęcony na biskupa dmitrowskiego, wikariusza eparchii moskiewskiej. Tradycyjnie łączył urząd z kierowaniem monasteru św. Sawy Storożewskiego[1]. Od listopada 1867 do maja 1868, tj. między śmiercią metropolity Filareta a wyborem jego następcy, metropolity Innocentego, zarządzał jako locum tenens eparchią moskiewską.

W maju 1876 objął katedrę jarosławską i rostowską. W tym samym roku zmarł i został pochowany w soborze Zaśnięcia Matki Bożej w Jarosławiu.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj